El Espectro del Terror (1973)

Er bestonden en aardig wat van in seventies genrecinema : deranged serial killers met een poppenfetish....zoals de anti-held uit dit typische genreproduct, die als gevolg van zijn oorlogstrauma en allerlei onverwerkte issues is ontaard tot een monster. Of zij vrouw hem bedroog vermeldt de film trouwens niet, ik denk dat die vrouw er helemaal niet was eigenlijk. Past ook niet meteen bij de rest van de film.

In de beginsequentie wordt meteen een lekker grietje gewurgd, reden genoeg om te blijven kijken dus. Vervolgens ontmoeten we Iberia stewardess Perschy die wordt gestalkt door griezel Ney, die hier op het doek debuteerde. Het is moeilijk om er enger uit te zien zonder FFX dan hij hier, en hij doet het in zijn debuut behoorlijk.

Het verhaal is dus tamelijke standaard the killer is a sex maniac gedoe, waar die poppenfetish vandaan komt blijft onduidelijk en we moeten het hier ook zonder nadere duiding over de ongetwijfeld ongelukkige jeugd van de anti-held stellen, het blijft beperkt tot wat- puur auditief weergegeven- flashbacks naar Nam en zijn bruinverslaving die zijn psychoses slechts lijkt te verergeren. Maar het slot tracteert ons dan weer op een pathetische monoloog in the phantom of the opera romantisch/gotische monster traditie.

Samengevat: het betreft hier een soort potpourri van genretopoi, tamelijk random in elkaar geknutseld.

Nar de eerste wurging in de intro volgen nog 2 verwurgingen, 1 moord per heftruck en nog 1 op het schijthuis waar iemand zich van heel nabij mag bewonderen in de spiegel, de enige ook met expliciete gore als ik me goed herinner. Op het eind komt er nog een tsjoeke tsjoeke langs.

De sleaze is zoals verplicht in films uit de tio Franco tijd practisch afwezig.

Deze doorsnee genrefilm duurt bij mijn weten 73 minuten, althans dat is het enige wat we nog hebben nadat hij jarenlang als vermist was opgegeven. De enige versie bevat geen anderstalige onderschriften en enkele merkwaardige cuts, b.v. na de scène met het bestelbusje dat even geparkeerd wordt bij een park nadat hoertje Nicole is opgepikt in de disco, of na de opsluiting van Perschy. Wellicht te sleazy voor de ensor en vernietigd, misschien ook gewoon geklungel en slordigheid. Ik zou iig niet durven zeggen wat de oorspronkelijke speelduur is.

De score was uitstekend.

Goed is het niet, maar de IMDB score lijkt me wat aan de lage kant.

p.s.: Ogara lijkt me hier een fonetische misspelling van O'Hara...

Slordig ge-edite en gefilmde onzin zuidelijk van de Pyreneeën over de psycho die het nodig vindt om vrouwen te wurgen. Het is alsof het beeld constant verspringt of zo. Die poppen? Wellicht ziet hij vrouwen zo: zielloze wezens die op mensen lijken (denk aan Maniac van Lustig). Een betere variant hierop is de Spaanse Cannibal Man. Nog leuker: ms. 45.

Deze film biedt 0,0 vertier. Maar je hebt wel wat Disco scenes en minizuumpjes.

Vrij saai gevalletje van ergens onder uit de Euro-trash-put. Moordende (vooral vrouwen) Vietnam-veteraan, overduidelijk PTS-geval. De acteur heeft inderdaad een flinke rotkop, al heeft ie ook wel iets weg van Joey Ramone met dat brilletje. Doe er maar niet teveel moeite voor verder.