• 15.747 nieuwsartikelen
  • 177.969 films
  • 12.204 series
  • 33.972 seizoenen
  • 646.997 acteurs
  • 198.990 gebruikers
  • 9.371.015 stemmen
Avatar
 
banner banner

La Vie comme Ça (1978)

Drama | 95 minuten
3,50 4 stemmen

Genre: Drama

Speelduur: 95 minuten

Alternatieve titel: Life the Way It Is

Oorsprong: Frankrijk

Geregisseerd door: Jean-Claude Brisseau

Met onder meer: María Luisa García, Lucien Plazanet en Marie Rivière

IMDb beoordeling: 7,0 (136)

Gesproken taal: Frans

  • On Demand:

  • Netflix Niet beschikbaar op Netflix
  • Pathé thuis Niet beschikbaar op Pathé Thuis
  • Videoland Niet beschikbaar op Videoland
  • Prime Video Niet beschikbaar op Prime Video
  • Disney+ Niet beschikbaar op Disney+
  • Google Play Niet beschikbaar op Google Play
  • meJane Niet beschikbaar op meJane

Plot La Vie comme Ça

Op een mooie dag besluit Agnès Tessier haar leven te veranderen. Ze stopt met school, om met haar vriendin Florence op de bovenste etage van een flat in een achterstandswijk te gaan wonen. Al snel vindt ze een baantje bij een chemiebedrijf. Wanneer haar collega Muriel ontslagen wordt omdat ze niet ingaat op de avances van haar baas, wordt Agnès uit verontwaardiging personeelsafgevaardigde bij de vakbond.

Externe links

Volledige cast

Acteurs en actrices

The Concierge

Agnès' mother

Le fou du mètro

Florence's father

Muriel Pucheu

Le délégué

Video's en trailers

Reviews & comments


avatar

Gast

  • berichten
  • stemmen

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.
zoeken in:
avatar van yeyo

yeyo

  • 6351 berichten
  • 4613 stemmen

Een meanderend trackingshot van Marie Rivière gevolgd door adolescentenkibbel wekt de indruk dat we in een Rohmer film beland zijn (niet voor niets het grote voorbeeld van Brisseau), maar de film veranderd al gauw in een absurdistische satire van het kantoorleven, waar nutteloze bezigheidstherapie de norm lijkt. Bundels papieren zorgvuldig sorteren en dan in de vuilbak kieperen, dat soort dingen. Heel pessimistisch qua toon, aangezien het leven volgens Brisseau (voor laagopgeleide vrouwen althans) bestaat uit: uitgekafferd worden door je baas, in elkaar geklopt worden door je man en het huishouden doen om even je problemen te kunnen vergeten. Wanneer het hoofdpersonage volledig tevergeefs het corrupt bestuur wil aanvechten, komt ze in de rol van verstoteling terecht à la Mouchette(het hoofdpersonage ontfermt zich nota bene ook als de Maagd Maria over een verkrachter-al blijkt dat itt Bresson's film hier best een lieverdje te zijn). De opflakkeringen van geluk zijn hier van bijzonder korte duur. Brisseau had het gevoel van spiritualiteit waar zijn meest geteisterde personages zich meestal kunnen aan op trekken hier duidelijk nog niet omarmt. Wat wil je ook in die grauwe jaren '70. Het is somberheid troef. De mistroostige setting helpt al evenmin: het Parijse banlieue wordt voorgesteld als een oord van verderf waar een kadaver op straat nauwelijks indruk maakt op de passanten. Zwarte humor is er wel, maar het voelt allemaal een beetje wrang aan.