Shôjo Jigoku Ichi Kyû Kyû Kyû (1999)

Oei.

Girl Hell 1999 werd direct na Ostermontag gekeken tijdens een uitzending. Ostermontag was lachen geblazen vanwege de brakke uitvoering, dus we hadden er ook hoop in dat Girl Hell hetzelfde pad zou volgen. Dat leek heel even zo te zijn, maar uiteindelijk is dit gewoon een so bad it's bad-film en die waardeer ik uiteraard minder.

Deze film gooit meerdere genres op de minst subtiele manier mogelijk bij elkaar. Het gaat allemaal ook voor geen meter samen. Overdreven komedie, smerige horror en een confronterend drama worden allemaal bij elkaar gegooid. Het gaat echter nooit samen, omdat de makers gewoon steeds van toon wisselen zonder er echt bij na te denken, en zo voelt de mix al snel slordig aan.

Acteerwerk is verder zeer ondermaats en de make-up van enkele personages is volstrekt lachwekkend. Neem nou die zwerver, daar hebben ze het niet eens bij geprobeerd. Yamanouchi mikt daarnaast ten alle tijden op smerigheid en schokkende beelden, maar eigenlijk maakt het nooit indruk omdat het er allemaal zo dik bovenop ligt. Ze proberen er zo hard een moeilijke film van te maken dat het als goedkoop aanvoelt.

Visueel lijkt deze film niet lang geduurd te hebben om te maken. Veel takes zullen er niet genomen zijn, want het ziet er allemaal niet uit. Het voelt regelmatig aan alsof ik het na een cursusje editen zelf zou kunnen maken, maar in alle eerlijkheid, de expliciete smerigheden die hier worden geportretteerd had ik in de verste verte niet kunnen verzinnen. Niet erg, maar als het enkel wordt ingezet om de choqueren valt het snel dood.

Girl Hell is misschien schokkend en smerig, maar de echt goede scenes zijn op één hand te tellen. Die bestaan vooral uit de scenes die wat uit kunnen halen qua effecten, want die worden gelukkig praktisch gehouden. Verder bestaat deze film uit irritante humor, vervelende personages waarvan er sommige 20 jaar te oud zijn voor diens rollen, en een regisseur die hier weinig talent en passie laat zien. Te simpel en te brak. Die 0,5* extra is voor wat praktische effecten.

Geen filmpje voor tere zieltjes. Maar verder goed te doen. Ik hou wel van films waarin de grenzen worden opgezocht. Een film vol weirdo's, geweld, bloed, urine, verminkingen, noem het maar op, te midden waarvan een meisje zich staande moet zien te houden. Verder is er nauwelijks een verhaal of boodschap.

Tartarus en Shadowed zeggen zinnige dingen over deze film, de plussen en de minnen. Lastig om hier een oordeel over te geven. Ik zit ergens in het midden. Ik vond de bijna poetische score wel mooi contrasteren met de vaak gruwelijke beelden.