Jo Nan-ja-deul (2013)

Gezapig filmpje. Typisch Koreaans wel en tegelijkertijd weinig verfrissend. 2*

Degelijke film die licht-komische stukken afwisselt met wat meer spannende en mysterieuze fragmenten. Alhoewel spanning een groot woord is.. het blijft allemaal net iets te vlak. De winterse setting en de ingetogen, gepaste soundtrack geven het wel een aardig sfeertje mee, en (uiteraard) een paar maffe personages die eromheen hangen. Er zijn betere Zuid-Koreaanse misdaad(komedie)films maar deze is ook prima te doen, ben eigenlijk nog geen baggerwerk tegengekomen van ze... Net aan drie sterren.

Het helpt wel dat ik oorspronkelijk Koreaans ben, vermoed ik. Ik kon heel goed iets met de hele sfeer, de cast en het verhaal.

Zat dan ook wel redelijk in het verhaal en vond het echt wel goed. Het begin, zoals ik las van Montorsi hierboven, is inderdaad vrij gezapig te noemen.

Verder is de sfeer dusdanig lekker te noemen, (ja, ik zat me weer een partij in te leven van jewelste), zodat ik hier zeker een 4* aan kwijt kan. De regisseur neemt wel een hele lange aanloop tot hij ergens komt, dat wel, en ik vond dus vooral het begin erg saaiig, zonder echt een goeie karakterschets, maar dit maakt hij ruimschoots goed.

Iets minder dan het vrolijke debuut (Daytime Drinking), maar, zeker ook dankzij de omgevingen, maakt hij dat helemaal goed.

Een sub-assertieve schrijver gaat op zoek naar inspiraties en rust, ergens in een dorp in de middle of nowhere van Zuid Korea. In de bus word hij echter vergezeld door een wel hele rare vent die net uit de gevangenis is gekomen en op eerste gezicht goede bedoelingen heeft. Hij oogt als een erg vriendelijke man, maar heeft hier en daar zo nog zijn trekjes. Hij komt achter de plannen van de schrijver en bied hem een plekje aan in een blokhut, om zo hem te geven wat hij zoekt. De schrijver gaat erop af. Het is echter een behoorlijke verloren plek in de besneeuwde heuvels, een ideale plek voor rust... of had hij maar beter niet op het aanbod af moeten gaan?

Beter van niet nee, want voor dat hij het weet raakt hij verstrikt in hele bizarre en weirde situaties. Zo hoort hij schoten in de verte, merkt hij een auto op met een bebloedend zak vlees met bloederige zagen, en maakt hij kennis met een groepje vervelende doorreizigers (?), en zijn grote vriend in het dorpje heeft hem daar echter niet voor niks naartoe gestuurd en word hij ook nog betrokken geraakt in een verkrachtingzaak terwijl hij niks gedaan heeft.

Ja, en daar zit je dan, ver van de bewoonde wereld tussen allemaal gestoorden, wat ga je nu doen? Dat antwoord word weer op een heerlijke over de toppe, en knotsgekke wijze vertoond, en dan ook weer typisch op de Koreaanse manier (droge humor en extreem geweld door de blender). Dit is gewoon weer niks minder dan een verhaal over iemand die er op een hele vieze wijze is ingeluist, en het pakt alleen maar absurder en bizarder uit, helemaal als we erachter komen dat iedereen (op de schrijver na) kannibalistisch is.

Ook die continue nieuwsberichten (alsof er niks anders nieuws was) over die atoomdreiging vanuit Noord-Korea was geweldig.

Gewoonweg weer een onzettend gestoorde film waarbij de geestelijke pijn niet eens meer opvalt, en dat allemaal word omgetoverd in een hillarisch spektakel. Gewoon gestoord goed!

4,0*

Wat een heerlijke film dit! Je zou het maar meemaken. Psychologisch en komisch perfect uitgewerkt. De dialogen met een komische ondertoon waren hilarisch, droog en uitermate lachwekkend.

In het begin is het even inkomen, maar daarna is hij volledig op dreef. Het eind is fenomenaal!

*3.75+

(p.s. meer films van dit soort kaliber zijn altijd welkom per PB)

Voor een goede Zuid-Koreaanse film kan je me wakker maken...ik ben benieuwd naar deze.

Wat apart dat ik hier nog niet op heb gereageerd. Intruders is een interessante film te noemen. Een hoofdpersoon op zoek naar rust, maar krijgt dat geen moment. Klinkt een beetje als een plot van Mr. Bean. Eigenlijk begint de film ook wel een beetje zo. Na niet al te lang komt gelukkig goed de vaart er in en 'thickened' de plot aanzienlijk.

De film was voor mij extra interessant omdat ik niet al te lang geleden naar Zuid-Korea was geweest. Hoewel ik mijn tijd wel in alle rust kon doorbrengen in de bergen, ben ik wel met alle vooroordelen over Koreanen geconfronteerd. Koreanen worden toch wel gezien als de Italianen van Azië. Hart wat meer op de tong, wat luidruchtiger en sneller geïrriteerd. Echte machocultuur ook. Koreanen houden van drinking parties als geen ander volk en de vrouwen willen allemaal behandeld worden als prinsesjes. Let wel, dit zijn generalisaties, maar ze worden allemaal bevestigd en toegepast in deze Intruders. Oh ja, en er is een constante angst, in leven gehouden door media, voor een Noord-Koreaanse invasie.

Intruders is geen bijster originele film, maar wel zeer vermakelijk. Met de prachtige setting van de Gangwon regio, waar ik zelf ook een aantal dagen ben geweest. Misschien stem ik dus niet helemaal objectief, maar kunst en gevoel moet je niet willen scheiden. Ik zal me eens wagen aan een herziening en dan wat kritischer proberen te kijken.