Han Gong-ju (2013)

Mooi, best wel een beetje hier en daar doorbijten vanwege de lange speelduur, maar zeker weten tragiek zoals dat dus nooit, nooit en dus echt nooit in oa Amerika nagemaakt kan worden. Sfeer, plaatjes: Mooi. Ik vond de mysterieuze gebeurtenis uit haar verleden overigens niet echt duidelijk, maar daarentegen een hoop mooie plaatjes zien is geen straf.

Ik vond het stukje scene van 'Just give me a smile,' overigens prachtig. Wauw, ik wil ook zo kunnen zingen..

Wordt deze nog uitgebracht in NL?

Nee, helaas niet.

De zoveelste Koreaanse film waar verkrachting van een jong meisje centraal staat, een zaak die helaas vaak voor schijnt te komen. Geen slechte film, maar er zijn recentelijk betere films uitgekomen die dit onderwerp behandelen.

Ook vond ik Gongju (wat prinses betekent in het Koreaans) beter spelen in Thread of Lies/Uahan Geojitmal.

Een traag verteld, enigszins misleidend en traumatisch verkrachtingsverhaal. De hoofdpersoon was een leerlinge, begrijpelijk in de war, van de middelbare school, met een afwezige moeder en een alcoholische vader. Helaas probeerde de regisseur net wat te veel op de tranen van de kijker te werken en vond ik de 26-jarige hoofdrolspeelster gewoonweg te oud.

Een jong meisje wordt door haar leraar in een vreemde omgeving onderdak gebracht bij zijn tamelijk norse en cynische moeder. Het meisje (b)lijkt contactarm te zijn, want ze kan maar moeilijk wennen op de nieuwe school. Van lieverlee wordt duidelijk dat zij getekend is door gebeurtenissen uit het recente verleden, waarin zij slachtoffer was van een groepsverkrachting. Tot overmaat van ramp heeft haar vriendin naar aanleiding van dat gebeuren zelfmoord gepleegd. Bovendien geven de ouders van de daders haar de schuld van het verkrachting.
Regisseur Su-jin Lee kiest ervoor het verleden mondjesmaat via korte flash backs aan het licht te brengen. Ik weet niet of dat een gelukkige keuze is, want het duurt nu wel erg lang voor duidelijk wordt waarom Gong-ju Han zo slecht kan aarden in haar nieuwe omgeving. Wat meer emotie zou wat mij betreft ook welkom geweest zijn.