Path to War (2002)

Haven't you been paing attention? Hell, they got hundred-year-old women re-supplying them!

Goede film over Lyndon B. Johnson's zijn president-zijnde. De film duurt vrij lang maar is werkelijk waar elke minuut waard om te kijken. Vooral omdat het zo leerzaam is, en ik deze film keek voor mijn geschiedenis eindexamen, was het ook leuk om wat meer emotie te kunnen plaatsen in deze oorlog. Naast het realistische en duidelijke beeld wat de film biedt, is het ook vermakelijk en leuk om te kijken. Mede dankzij bekende gezichten weet de film genoeg concentratie te ontvangen en Michael Gambon speelt toch wel echt de sterrren van de hemel. Zijn onzekerheid dat wordt gevormd door zijn twijfel achtige bestaan, zijn druk om te presteren, was erg goed te voelen en ook de druk van de adviseurs was goed te voelen doordat ze overtuigend konden spelen en daarom ook echt de belangen naar voren konden brengen, met gevoel. Ligt ontroerd op het einde door onze Gambon. Zeker een goede film om wat meer duidelijkheid te willen krijgen over de Vietnam-kwestie in het direct bij president Johnson, toch mist het enige originaliteit en film technisch is het allemaal oké. Maar daar is dan alles bij gezegd. Voldoende, neiging naar 3,5 ster maar voor nu nog een 3. Wellicht herziening als ik de situatie nogmaals op een rijtje wil hebben. Prima gedaan!

Uitstekende film over president Johnson die wordt opgezadeld met de oorlog in Vietnam. Geen oorlogsfilm, maar wel degelijk een film over oorlog die helaas weer behoorlijk actueel is. De film laat goed zien hoe bepaalde beslissingen genomen worden en hoe het allemaal escaleert. Goed acteerwerk en sterke dialogen in deze laatste film van John Frankenheimer.

Deze geweldige film voor het eerst gezien.

Erg goed om eens wat meer achtergrond informatie te krijgen over Johnson. In mijn herinnering een verschrompelde somberkijkende met zuidelijk accent pratende man.

In de film zie je dat de generaals hun hobby uitoefenen en dat zijn adviseurs er een potje van maken. Johnson verloochent zijn idealen.

Het is geen eendimensionale biografie. Van diverse hoofdrolspelers tracht men ook wat dieper op de persoon in te gaan. Zeker bij Johnson is dat geslaagd. Zijn stress, woede, tweestrijd wordt goed in beeld gebracht en gespeeld. Hoofdrolspeler Michael Gambon vertolkt Johnson overtuigend. Ook Baldwin zet McNamara prima.

De jaren 60 sfeer wordt heel goed neergezet. Men maakt ook gebruik van echte footage. Mooi verweven in de film.

Duidelijk wordt dat de VS zich overspeeld heeft in de Vietnamoorlog. In mijn herinnering napalm meisje, bombardementen, executie van Vietcong soldaat, ontbladeringsmiddelen, vlucht van VS en de vele dode en verminkte soldaten. De zinloosheid van de oorlog wordt weer eens zichtbaar gemaakt. Oorlogen kon je toen en kun je in deze tijd niet meer winnen. Ik trek het maar even door naar de Oekraïne oorlog. Absurde oorlog en in Nederland laten we ons leiden door defensie die meer wapens willen en populisten die op mooie baantjes jagen.

De film is de lengte dubbel en dwars waard.