April Morning (1988)

De Amerikaanse Burgeroorlog is iets dat Amerikanen vandaag de dag ook nog wel eens aan wil spreken waardoor dat al vaak genoeg een klein dan wel groot onderdeel is geweest van films, maar films over de Onafhankelijkheidsoorlog zijn een stuk dunner gezaaid. April Morning is een heel aardig voorbeeld van een film uit die laatste categorie.

Of toeval nu bestaat of niet, de aprilmorgen waar deze film zich op richt is die van de negentiende van de betreffende maand, en laat het op dit moment nu toevallig onbedoeld precies dezelfde datum en ochtend zijn. Hoe dan ook, deze ochtend is tot nog toe een flink stuk vrediger verlopen dan die uit 1775, want het is een bijzonder stukje onstuimige geschiedenis dat er hier in deze film wordt verteld.

Door de ogen van een vijftienjarige jongen, die in een dag volwassen wordt, wordt gekeken naar het begin van een bijzondere oorlog. Een totaal onvoorbereid, en bovendien vredelievend stelletje ongeregeld moet het daarin per ongeluk opnemen tegen een aanstormend leger dat niet van plan is zich ook maar een strobreed in de weg te laten leggen. De vijftienjarige Adam maakt hierdoor de meest verschrikkelijke dag van zijn leven mee en kan maar moeilijk zijn weg vinden in al het geweld.

Het is Chad Lowe die de bijzondere rol van de onervaren jongeling op zich nam, en dat doet hij met verve. Ook mooie rollen zijn er voor Tommy Lee Jones, die zijn vader speelt, Robert Urich, zijn gevechtspartner, en Susan Blakely, als zijn achtergelaten moeder. De emoties lopen zo nu en dan hoog op en het einde was wel even een kippenvelmoment van formaat.

Leuk. Ik hou hier van Ik was deze historische veldslag in de Amerikaanse Onafhankelijkheidsoorlig vergeten. Het aanzwellende geluid van de snaredrums van de marcherende roodrokken en de nerveus afwachtende militie op het grasveld in Lexington is voor mij het hoogtepunt van de film die ik voor de rest maar matig vindt.