Night Must Fall (1964)

Onevenwichtige, morbide film over een schizofrene psychopaat (een zeer jonge Albert Finney) die drie vrouwen uit hetzelfde huishouden inpalmt.

Ik heb het origineel (nog) niet gezien, dus kan geen vergelijking maken, maar dit is vooral de Albert Finney show in de rol van de genoemde psychopaat. Hij domineert vrijwel elke scene waarin hij speelt, maar doet dat soms op een bijna verstikkende manier. Af en toe een tandje terug schakelen was beter geweest.

Slechts in één scene delft hij het onderspit en dat is dan meteen ook een meesterlijke, gruwelijk spannende scene, en wel de scene tegen het eind waarin Finney de moeder des huizes, Mrs. Bramson, vermoordt.
Bramson, gespeeld door Mona Washbourne is hier minstens zo creepy als Albert Finney. Dit wordt nog eens versterkt door de gebruikte cameratechniek, waarin de camera zo te zien aan haar rolstoel is gemonteerd en niet zij maar haar omgeving voortdurend in beweging is.

Dit is weer zo'n mooie parel die maar door weinigen als zodanig wordt herkend.

Ik heb eigenlijk geen idee hoe deze ooit op mijn watchlist is gekomen. De film is schijnbaar hard geflopt toen het uitkwam, en dat snap ik wel, want Night Must Fall is op geen enkel vlak interessant. In de film zien we hoe Danny (na in de intro iemand vermoord te hebben), terecht komt in het landhuis van de gehandicapte, wat oudere Mrs. Bramson. Hij werkt er als een soort van manusje-van-alles, en moet een grote charmeur voorstellen, die zowel Mrs. Bramson inpakt, maar ook zowel haar dochter en haar huishoudster verleidt. Dat zou op papier nog wel een spannende psychologische thriller op kunnen leveren, maar dat valt in de praktijk tegen. Albert Finney is de grote naam in de cast, maar hij schmiert erop los en is zelden overtuigend, maar wel voortdurend irritant. De dreiging komt dan ook niet echt van de grond, en dus zien we anderhalf uur Finney raar doen en spelletjes spelen met Mrs. Bramson, met maar op heel weinig momenten echt dreiging. Weliswaar vallen er een aantal doden, maar ook dat is allemaal off-screen en geïmpliceerd. Ik was blij toen de film over was, en ook het einde was een soort van nachtkaars. Jammer.

Lijkt mij wel wat, maar waar vind je zoiets?