Fuoco! (1968)

Wat zie ik, nog geen stemmen voor deze legendarische Bressoniaanse italocrime klassieker ?

Volgens de pundits is de invloed van deze film op zowel de italocrime als de arthousefilm in de jaren 70 niet te overschatten, al is Baldi misschien hier gekender als producent en buddy van oa Bresson en gogard...waarbij die eerste naam hier het meest van toepassing is.

De doorgedraaide anti-held die tijdens Maria hemelvaart eerst de madonna een Moe Greene geeft en vervolgens korte metten maakt met zijn gezinnetje zegt gedurende de hele film volstrekt niets, we zien hem 99 procent van de speelduur slechts Bressoniaans bezig aan niet zo nobel handwerk en sluipend als een gekooide tijger, of voor mijn part strompelend als gevangen ezel.

Vrijwel de gehele film, uitgezonderd de laaste 30 seconden, zijn POV- flatje van de protagonist en er gebeurt in die tijd vrijwel niets, wat de daadwerkelijke gebeurtenissen des te schokkender maakt. Het claustrofobische gevoel van machteloosheid dat alles heeft wordt nog versterkt door het frenetieke handheld camera werk.

Muziek is er niet en dialoog al evenmin, we horen slechts- ter plekke opgenomen allicht- de wouten die de Mario geheten protagonist pogen over te halen tot overgave. Dit alles in sobere zwart-wit fotografie.

Voor liefhebbers van SWAT films- ben ik zelf ook- zou de hoeveelheid actie en gewelddadigheid van de wetsdienaren wat tegen kunnen vallen.

Uiteraard is deze film van vent d'est producent en communist Baldi buitengewoon maatschappijkrities: de moorddadige held- een werkloze metselaar- is allicht een zielig slachtoffer van zijn milieu en sociale misstanden.

Wel degelijk een terechte klassieker.