La Bestia in Calore (1977)

Met de sexploitation valt het enigzins mee in dit verder wel zieke filmpje, suffe vuurgevechten en explosies zijn er des te meer. Hoofdrolspeelster Magall is eigenlijk te goed en te mooi voor dit soort absurde rommelfilmpjes van dubieuze kwaliteit en inhoud.

1*.

Volgens mij stond deze helemaal niet in de Video Nastie lijstje. In ieder geval heb ik niks op wikipedia gezien.

SS betekenis: SchutzStaffel. Dat zelf zegt al genoeg. Er kwamen hierna nog een paar films (als ik het goed heb).

Op zich niet eens zo heel slecht. Het beest was gewoon een mens. Over het acteerwerk kan je bij dit soort films beter niet praten. En het verhaal stelt ook niet veel voor alhoewel het in twee plotten is gesplitst. Het krijgt van mij dan ook een mier kleine 2,0.

"La Bestia in Calore" is een nazisploitation film die enige cultbekendheid geniet doordat deze tussen de 39 prosecuted Video Nasties terechtkwam.
Nu moet ik zeggen dat de Video Nasties sowieso niet echt bekendstaan om hun cinematografische kwaliteit, maar ik moet zeggen dat deze film voor een nazisploitation nog redelijk te doen is.
Zo probeert men een verhaal te creëren rondom de Italiaanse partizanen die zich dapper proberen te weren tegen de Duitse bezetters.
Eerlijk toegegeven hielp de slechte Engelse dubbing niet echt mee en viel de tamheid van deze prent wat tegen. Zo worden we als kijker bekogeld met scenes waarin men schietbewegingen maakt met een mitralleur in de hand om dan na wat sound fx mensen zonder ook maar enige schotwonden op overdreven dramatische wijze neer te zien vallen.
Verder viel deze film qua sexploitation ook wat tegen. Goed, men heeft een mongoloide persoon in een kooi die jonge Italiaanse dames verkracht, maar dat is tegelijkertijd ook wel haast alles. Er zijn net een handvol scenes die als best harde sexploitation beschouwd kunnen worden.
Zo word een Italiaanse dame in haar geslachtsorgaan beschoten door een Duitse officier en krijgt een vrouw een soort geslachtsorgaan electrocutie. Daarnaast word er een keer een man gecastreerd.
Daarentegen zijn er ook voldoende andere shock scenes, zoals de verwijdering van vingernagels en het maag doorvreten door ratten.
De actiescenes zijn helaas van wisselende kwaliteit. Sommige beelden lijken overduidelijk stock footage te zijn. Daarnaast worden sommige scenes wat belemmerd door de wisseling van beeldkwaliteit/kleur. Hierdoor lijken bepaalde scenes haast ook wel stock footage, maar die scenes lijken dan wel weer bij de film te horen.
Goed, jonge meiden laten verkrachten door een soort mensaap lijkt misschien shockerend, maar komt in deze film niet als heel shockerend over.
Verder richt de film zich op de niet altijd even interessante partizanenstrijd.
Vergeleken met de films uit de 'Nazi Cult Collection' is dit haast een Oscarwaardige film, maar verder is dit helaas een nogal tam Nazisploitation filmpje.

Voor zover ik me kan herinneren is dit de eerste Nazisploitation film die ik heb gezien. Na al die reviews had ik natuurlijk al het gevoel dat dit filmpje niet veel zal zijn, maar vanwege zijn 'beruchte' status toch maar eens aangezet.

La Bestia in Calore is vooral erg saai. Dat hele gedoe met die partizanen is inderdaad echt niet om door heen te komen. Te oninteressant voor worden. Dat is jammer, want het echte exploitation gedeelte van deze film is dan wel weer best redelijk. Macha Magall zet een aardige rol neer als zieke Nazi-wetenschapper. De show wordt echter gestolen door Salvatore Baccaro, de oerlelijke creep die in zijn kooi de ene na de andere gevangen vrouw verkracht. Hij doet dit met een geweldig staaltje overacting. Overigens wel een interessant figuur, die Salvatore Baccaro. Had een bloemenkraampje in de buurt van een filmstudio in Rome, en werd ontdekt door zijn aap-achtige uitstraling. In veertien jaar tijd verscheen hij vervolgens in vijfenzestig producties, al zal deze film waarschijnlijk zijn bekendste werk zijn geweest. De rest van zijn credits bestaat veelal uit zéér kleine rollen. In 1984 verdween hij plotseling, waarna er 20 jaar niks van hem werd vernomen. In 2004 onthulde zijn broer pas dat Baccaro al in 1984 was overleden aan een hartstilstand tijdens een schildklieroperatie.

De 'ziekere' scenes, waardoor dit een plek op het video nasty lijstje kreeg, bestaan dus veelal uit verkrachtingen. Hier en daar zijn er wat folteringen, maar verder dan wat rode kleurstof gaat de gore eigenlijk niet. Dat neemt niet weg dat de film, tijdens deze scenes, een vrij smerig sfeertje heeft. Helaas zijn deze scenes wel schaars en kan deze film eerder als een oorlogsfilm worden gezien dan een horror/thriller.

Af en toe lekker bizar (mede dankzij de overacting, en over het algemeen zeer vreemde rol, van Salvatore Baccaro), maar helaas bestaat het grootste deel van de film uit zeer oninteressant uitziende oorlogs shootouts. Niet veel bijzonders dus, en vaak ook tergend traag.

Tja, het blijft een genre waar ik de charme niet echt van kan inzien. Eerder heb ik al wel eens Ilsa: She Wolf of the SS gezien, en dit is een beetje van hetzelfde laken een pak. We zien een sadistische, vrouwelijke nazi-commandant die een film lang losgaat op allerlei gevangenen, zowel man als vrouw, op allerlei pijnlijke en vaak ook seksueel getinte wijzen. Daarnaast is er ook nog allerlei ander oorlogsgeweld te zien, met een niet bijzonder zijplot met Italiaanse partizanen, maar de beruchtheid is toch voora gebaseerd op de vernederende spelletjes die gespeeld worden met de gevangenen. Al valt het qua echte gore ook wel weer mee; de insinuaties zijn viezer dan wat er werkelijk getoond wordt, en de nepheid van de 'martelingen' is overduidelijk. En het zal niet verbazen, ook qua plot valt hier niet echt veel te beleven. Spannend is het niet, maar echt storend saai wordt het ook weer niet. Verder ziet het er voor de categorie trash misschien nog wel aardig uit, maar het is geen genre waar ik sta te popelen om er meer van op te zoeken.

Italiaanse sleaze in z'n puurste vorm. Een film die z'n shock value al lang verloren heeft, maar desalniettemin specifiek door die elementen bijzonder genietbaar is. De 'beast' in kwestie komt een aantal keren in actie, maar is nimmer het hoogtepunt. Tenzij je van softcore rape houdt. Ieder z'n ding. De knullige oorlogsvoering draagt ook zelden iets bij en de (gejatte) footage springt er omwille de lage beeldkwaliteit extra hard uit in de verder uitstekende Severin blu-ray release. Must see voor de Nazisploitation aficionados. Niet direct de Crème de la Crème binnen dat subgenre, maar genoeg harige flamoezen en lugubere martelpraktijken om de dorst te lessen. Oh... en Macha Magall in uniform.

Ik heb al veel "Nazisploitation" films gezien (de afgelopen twee weken heb ik er nog zes gezien / herzien welke afkomstig waren uit de "Nazi Cult Collection" box), maar deze Italiaanse was toch wel de ziekste tot nu toe en het is waarschijnlijk ook de meest aanstootgevende. De scènes van verkrachting en marteling zijn expliciet, dus het is geen wonder dat de film destijds wereldwijd verboden werd (het is momenteel nog steeds verboden in het Verenigd Koninkrijk en Australië).

In dit verhaal draait het om Italiaanse partizanen, onder leiding van Lupo (Xiro Papas) en Moreno (Alfredo Rizzo), die een belangrijke spoorwegbrug, te weten de "Lambertoni Bridge", van de nazi's opblazen, waardoor de Duitse nazi kapitein Hardinghauser (Edilio Kim) de opdracht krijgt van generaal von Kruessen om met harde hand af te rekenen met de partizanen. Hij krijgt daarbij hulp van de kwaadaardige Dr. Ellen Kratsch (Macha Magall), die hem moet helpen bij het vangen en martelen van de partizanen en hun vrouwen en daarbij gebruikt ze o.a. een genetisch gecreëerd monster, te weten "The Beast" (Salvatore Baccaro), om de vrouwelijke krijgsgevangenen te folteren en te misbruiken.

Het is nogal een ingewikkeld verhaal over de Italiaanse partizanen met dubbele agenda's en er heerst zelfs onenigheid onder de eigen gelederen. Er worden ook heel veel partizanen (zowel mannen als vrouwen) geïntroduceerd, die vaak maar een korte rol hebben en die dan worden gedood door de Duitsers of door de partizanen (bij verraad). De belangrijkste partizanen in het verhaal zijn de leiders Lupo en Moreno, munitiedeskundige Drago (Gino Turini) die de brug heeft opgeblazen en de sympathieke priester Don Lorenzo (Brad Harris). Tijdens het verhaal worden er ook beelden (van oprukkende Duitsers die gaan afrekenen met de partizanen) getoond uit een andere film van regisseur Luigi Batzella, namelijk uit de soortgelijke oorlogsfilm "When the Bell Tolls (1970)".

Gedurende het verhaal is er veel naaktheid, zowel vrouwelijk (iedere vrouw die uit de kleren gaat is volledig naakt te zien, op dominatrix Dr. Ellen Kratsch na dan, waarvan alleen de borsten en de billen te zien zijn) als mannelijk (dus je ziet veel slappe penissen), geweld en martelingen te zien en zoals al eerder aangegeven wordt dit expliciet getoond. Zo wordt na circa vier minuten een volledig naakte vrouw in opdracht van Dr. Ellen Kratsch in de kooi van het monster gegooid, waar deze dan vier minuten lang wordt verkracht en mishandeld (tot bloedens toe) door het monster en dat onder toezicht van de genietende Dr. Ellen Kratsch, haar twee vrouwelijke helpers (van eentje is naderhand ook wat bloot te zien), een andere dokter (Andrea Fantasia) en nog wat Duitse soldaten en daarbij vraagt ze aan één van die soldaten (met de naam Schultz):

"Do you find the spectacle exciting, Private Schultz ?"

Waarop deze dan antwoord:

"Yes, of course. Who wouldn't be excited ?"

En waarop zij dan weer antwoord:

"Spineless fool. A soldier of the Third Reich isn't supposed to get excited at any spectacle."

Die Macha Magal als de kwaadaardige Dr. Ellen Kratsch is duidelijk geïnspireerd op Ilsa (Dyanne Thorne) uit de Oorlog / Erotiek film "Ilsa: She Wolf of the SS (1975)" en ze hebben beiden zo hun specialiteiten (Dyanne Thorne met name haar flinke borsten). Maar persoonlijk vond ik Macha Magal wat meer gestoord en ook mooier (ze heeft een mooier gezicht, Dyanne Thorne was destijds natuurlijk ook een stuk ouder), maar ze heeft niet echt een filmcarrière gehad (van 1975 t/m 1982 en ook maar in een handjevol films).

Maar in deze film gaat ze lekker tekeer in haar zwarte SS-uniform (inclusief zwarte leren laarzen en rode nazi Duitsland armband) en daarbij martelt ze al dan niet zelf zowel mannelijke als vrouwelijke gevangen en bij de mannelijke gevangen (die volledig naakt zijn vastgebonden) kleedt ze zich ook gedeeltelijk uit, waarbij dan haar borsten na circa 49 minuten voor het eerst te zien zijn. Ze zegt dan ook tegen een gevangene (te weten Stefano):

"Did you know we've also got your little fiancee here ? Would you rather be with her, or do you find me more exciting ?"

Waarop de gevangene dan antwoord:

"You're just a bitch on heat."

Als een andere gevangene dan wat geluiden begint te maken, snijdt ze diens penis eraf met een mes / dolk (daarbij moest ik even denken aan de Cannibal Corpse klassieker "Fucked With a Knife").

De vier vrouwelijke gevangenen (die allemaal volledig naakt te zien zijn) inspecteert ze eerst persoonlijk na circa 46 minuten (eentje spuugt ook haar ook in het gezicht), waarna ze na circa 58 minuten allemaal gemarteld worden op verschillende manieren en deze omvatten verkrachting door "The Beast", vingernagels afrukken (zag er best goor uit), elektroshockbehandeling op de schaamstreek, vleesetende ratten (zitten onder een emmer die op de buik van een vrouw is gezet en bovenop de emmer brandt een vuurtje) die zich tegoed doen aan ingewanden en geseling (dit betrof wel een man die daarbij ook regelmatig met zijn hoofd onder water wordt gehouden).

Voor Dr. Ellen Kratsch loopt het echter niet goed af als op het einde de partizanen hun grootschalige aanval op de Duitsers beginnen, want daarbij komt ze zelf terecht in de kooi van "The Beast", die zich aan haar vergrijpt (daarbij zie dan voor de tweede keer haar borsten en ook voor het eerst haar billen), waarna zij en "The Beast" uiteindelijk worden doodgeschoten door de partizanen (door Lupo en Drago), die verbijsterd aan het toekijken zijn en daarbij smeekt ze ook aan hun:

"Help. Shoot him, help. Do something. Help me. Oh no. Get him away from me. Oh, help me."

Het verhaal van de acteur die "The Beast" speelt (in drie scènes te zien en daarbij zit hij steeds in een kooi en verkracht en vergrijpt hij zich aan een mooie vrouw), is eigenlijk best grappig, want Salvatore Baccaro was overtuigend genoeg om dat personage te spelen zonder make-up, kostuums en speciale effecten en geregeld maakt hij ook belachelijke gelaatsuitdrukkingen. Hij maakt met zijn lelijke uiterlijk best indruk en zeker als hij bij een vrouw de vagina afscheurt met zijn tanden en die samen met het schaamhaar begint op te eten. Dus "The Beast" verkracht zowel de vrouwen die hij krijgt en hij eet ze tegelijkertijd ook met huid en haar (in dit geval schaamhaar) op. Je moet echt gestoord / ziek zijn om zoiets te kunnen bedenken.

Ziek waren overigens ook de daden die de Duitsers, onder leiding van luitenant Müller die opdrachten krijgt van kapitein Hardinghauser, deden tijdens Razzia's (als wraak op de partizanen) in het dorp waar de vrouwen van de partizanen wonen. Want als de Duitsers bij de eerste razzia vrouwen gaan oppakken, verzet zich daarbij een oude vrouw met een baby in haar arm, waarna de Duitsers de baby afpakken, in de lucht gooien en erop beginnen te schieten met een machinegeweer Bij de tweede Razzia gaan ze ook een huis binnen waar ze opzoek zijn naar een partizaan, te weten Stefano, en waar ze dan zijn moeder en zus aantreffen. Als ze dan niet de gewenste antwoorden geven, vergrijpt luitenant Müller zich aan de zus, te weten Susanna, en verkracht hij haar. Daarna stopt hij een revolver in haar vagina en schiet hij, waarna Susanna sterft.

Ook kapitein Hardinghauser (de eerste keer dat hij in beeld te zien is, na circa 13 minuten, is hij een vrouw aan het neuken die volledig naakt te zien is en die vrouw maakt deel uit van de partizanen) was bepaald geen lieverdje, want op een oude gevangene man met een kind laat hij Russische roulette uitvoeren en omdat de oude man steeds geluk heeft, schiet hij uiteindelijk hoogstpersoonlijk de oude man door het hoofd dood.

Voor de Duitsers loopt het eindelijk allemaal slecht af (o.a. door een vliegtuig welke hun beschiet en bombardeert) en dat geldt ook voor veel partizanen zoals Drago, wiens vrouw en zoontje om het leven komen, waarna hij door de straten loopt met het dode lichaam van zijn zoontje in de handen en waarbij hij dan geraakt wordt door een bom van het vliegtuig. Daarna is de film ook afgelopen.

De mij onbekende actrice Macha Magall als überbitch is een genot om naar te kijken. Tevens zorgen de vreselijke experimenten voor een goede pulpbeleving. Deze zieke "Nazisploitation" film kan ik dan ook aanbevelen aan de "die hard" liefhebbers van dit genre.

Een film met toch wel opzienbare brute scènes die zeker in zijn tijd een label van niet echt toegankelijk is en in veel landen verboden werd. Nu geldt dit nog voor bepaalde landen, ook al is de kracht ervan wat minder. Maar toch…de kijker wordt geconfronteerd met heel wat martelingen, verkrachtingen, seks, scènes die nu niet meer door de beugel kunnen. Zeer expliciet allemaal in beeld gebracht, zelfs het mannelijk lid heeft een aantal scènes. Bij één bepaalde scènes wordt deze zelf afgehakt. Maar ook kinderen of oudere mensen worden niet gespaard. Het gecreëerde monster kan zich ook regelmatig uitleven zowel op gebied van bloed als seks. Dus heel wat naaktheid en bloederige scènes passeren, maar uiteindelijk ondanks de brute uitwerking weet de film me toch niet te imponeren. Het verhaal stelt sowieso niet veel voor, maar wordt ook nog heel chaotisch opgebouwd en biedt geen spanning. The Beast en Dr. Ellen Kratsch ( Macha Magal ) zijn de enige personages die wat opvallen. De rest van de cast is verwaarloosbaar, misschien daarom dat het bruut geweld niet echt werkt of geen al te hoge indruk weet te maken. 5/10

Nazisploitation-sleeze uit de jaren 70. Maar man, man, wat een puinhoop maken ze hier weer van... domweg de halve film bestaat uit opvulmateriaal en opnieuw gebruikt scènes uit andere films van de regisseur. Die ook al niet bekend staan als prima films. Zo komen de oorlogsscènes uit Quando Suona la Campana (1970) en I Giardini del Diavolo (1971) gecombineerd met wat nieuwsclipjes en oorlogsfilmbeelden. Rest er nog ongeveer 35 of 40 minuten aan nieuwe scènes. Hierin zie je de Duitse actrice Macha Magall als sadistische nazi-dokter die de rol met verve speelt en een soort verkrachtings-Oger maakt. Haar geile gedrag en serieuze houding zijn de reden waarom het niet al te eentonig werd om te kijken. In de tweede helft zitten ook de meeste martelingen en gewelddadige vernedering De vaginale elektrocutie, schaamhaar trekken, nageltrekken, zweepslagen en 'dood door Cavia-knabbelen' waren nog niet eens zo slecht en wonderbaarlijk op mannen en vrouwen. Het kwam daarom ook op de "video nasty" lijst. Verder is het onsamenhangend, slecht gemonteerd, over-geacteerd en slecht nagesynchroniseerd. Maar door knap knip en plakwerk werd deze Nazisploitation tenminste niet heel vervelend en dat is al heel wat!

Naziploitation, het is een erg vreemd subgenre binnen het horrorwereldje. Vaak gemaakt om te shockeren, niet zelden zonder bloot en vooral folter- en martelscènes waarbij nazi's er zoals zo vaak op los experimenteren.

Ik denk dat je beter af bent met de Ilsa franchise, niet dat dat zo wow is, maar dat is dit geval helemaal niet. Pure pulp en het horror- of martelgedeelte blijft beperkt. Vreemde opbouw en structuur ook van de film. Van de hak op de tak of zelfs gewoon erg slecht gemonteerd.

Macht Magall is zowat het enige lichtpunt in de film, knappe meedogenloze dame. Voor de rest is het weinig soeps.