Breakaway (1955)

Aardige B-film met Tom Conway als de minzame maar doortastende privédetective annex charmeur Tom "Duke" Martin (feitelijk in zijn vorige rol als The Falcon in all but name) en voor de humor Michael Balfour als zijn hulpje Barney (klunzig wanneer het script dat vraagt, handig met zijn vuisten wanneer Martin dat vraagt). De plot draait om een ultrageheime uit Berlijn gesmokkelde formule om metaalmoeheid tegen te gaan, maar de precieze vórm waarin die formule is gegoten blijft lang onduidelijk, en dat is maar goed ook gezien de vele verschillende schurken die er natuurlijk allemaal achteraan zitten, inclusief de mij verder onbekende maar even indrukwekkende als omvangrijke Alexander Gauge. Intrige, achtervolgingen, knokpartijen en romantiek, alles in hoog tempo uitgevoerd en zonder al te veel verrassingen, althans qua plot, maar qua cast valt er nog wel het (de?) één en ander te genieten, want Conway's love interest is niemand minder dan Honor Blackman vóórdat ze roem zou vergaren via The Avengers en vooral Goldfinger, en hoewel ze nog acht jaar zou moeten wachten op de rol van Pussy Galore is ze híér al onaards mooi. En verder zien we in een klein rolletje ook nog Arthur Lowe, misschien lastig te ontwaren in zijn doka, maar zijn onmiskenbare licht nasale en ironische stemgeluid zal de liefhebber van Dad's army uit duizenden herkennen. Meer dan genoeg aanknopingspunten dus om aan deze produktie plezier te beleven. (Wat de titel overigens met de plot te maken heeft is mij niet duidelijk.)