Animals (2012)

Een redelijk drama/fantasie film...

Redelijk verhaal...

Prima acteerwerk...

Super mooi HD kwaliteit breedbeeld...

Prima achtergrond geluid/

muziek (Dolby Digital)...

Lief, bi-curious coming-of-age-film met een pratende teddybeer, een vermiste scholiere, Charles Burns en een wilde hond in de bossen.
Sfeer over het algemeen had van mij nog wat intenser gemogen al geeft de regisseur er in het laatste half uur nog wel een stevige bite aan.
Flink wat alternatieve muziek op de soundtrack, die beer is inderdaad genoemd naar de band.

Dat willen zien duurde dus een jaar of vier.

Fascinerende, soms enigmatisch coming of age-fantasy. Het is me niet meteen duidelijk of dit vol symbolen en metaforen zit of dat het juist heel intuitief is. Niet alles werkt even goed, maar de draaikolk waar de film in eindigt is raak en buitengewoon boeiend. De punky indie op de soundtrack is ook fijn. Zo'n film waardoor ik meteen de regisseur in de gaten wil gaan houden.

Dik 3.5*

Fijne Spaanse indie-film dat een beetje zijn inspiraties bij Donnie Darko vandaan gehaald schijnt te hebben. Ook zou je dit een beetje kunnen beschouwen als een serieuzere versie van Ted.

We krijgen te maken met Pol, een dromerige tiener die al sinds zijn kindertijd kan praten met zijn teddybeer. Althans, in zijn fantasie neem ik aan. Doordat hij vaak Engels moet spreken omdat hij voornamelijk studeert met Amerikanen, spreekt zijn beer (Deerhoof) ook Engels maar verstaat Spaans. Een verrassing staat wel te wachten, dat weet je als kijker. Maar eerst worden we verrast met een fijn creatief coming of age verhaaltje (dat eigenlijk niet altijd even fijn is.) Liefde, bi-schierigheid, verveling, bovennatuurlijke trekjes en zelfmutilatie maken de samenloop. Je zou haast bijna voorstellen hoe de boel gaat aflopen, maar ook dat is een dwaalspoor. Het einde is misschien wel eens enkele keren eerder gebruikt, maar werkt ook hierin erg goed. En ohja... die zogenaamde shoot-out op school.... Weird, maar naderhand ook geil!

Die Deerhoof was ook een merkwaardige beer. Haast emotieloos maar niet onvriendelijk, maarja wat wil je ook slechts met een teddybeer.

En dan hebben we het nog niet over de muziek gehad, heerlijke dromerige indierock, punkmuziek die de sfeer doen aansterken. De sfeer is ook zoals ik het van de Amerikaanse indiefilms gewend ben, (al wordt er hier ook best veel Engels in gesproken waarbij je soms zou denken dat je ernaar kijkt) en dat verdiend bij mij altijd wel een pluspunt. Ik zeg: geslaagd!

4,0*

Bizarre en eigenaardige film. Ik wil hem niet meteen vergelijken met Donnie Darko zoals sommigen wel doen. Maar al bij al wel een boeiend coming-of-age verhaal van een onzekere tiener die een al dan niet imaginaire teddybeer nodig heeft om zich staande te houden in de maatschappij. Ondanks de vriendschap is er een soort haat-liefde verhouding van Pol met de beer. En ook als kijker had ik weinig met die elektronische stem van de beer. Beetje surrealistisch en vreemd allemaal wat er verder gebeurt en ik kon niet alles plaatsen. Wel sterk einde die toch één en ander in de plooi legt.

Verder wat bizarre gebeurtenissen afgewisseld met sterke scènes. Zo was die raid op school sterk. Ik begreep wel niet goed waarom de teddybeer Engels moest spreken. De karakterontwikkeling of introductie van de personages is niet altijd even duidelijk waardoor het soms moeilijk te volgen is of moeilijk te achterhalen is wat de bedoeling ervan is. Soms iets te onsamenhangend en vaag.

Vervreemdend.

Rare film. Zeker één van de meest bizarre films die ik in de afgelopen tijd heb gezien. Wat die indruk nog wat doet versterken, is dat de film geen gevoel afgeeft dat het extra z'n best doet om die indruk af te geven. Buiten wat fantasierijke momenten is het vooral de derde akte die deze perceptie sterker doet aanwakkeren.

Een probleem dat ik had met Animals was dat het allemaal, zeker voor de best heftige kern, nogal afstandelijk aanvoelt. Het is moeilijk om je met een persoon als Pla te identificeren. De film schept een redelijk neutraal beeld van de situatie. Erg op afstand geschoten. Niet erg betrekkelijk. Ondanks dat dit gewoon de stijl kan zijn van de film om de sfeer er op die manier in te houden, werd het als geheel al snel saai hierdoor voor mij.

Verder is het acteerwerk niet charmant of innemend genoeg vanuit de cast. De personages vereisen best sterk acteerwerk, maar de huidige acteurs zijn vooral expressie- en emotieloos. Hierdoor wordt het nog wat moeilijker om je te sympathiseren met de personages. De eerste twee aktes van de film zijn er best taai door. Gelukkig voegt regisseur Forés wel een aantal pakkende elementen toe, zoals een pratende teddybeer. De relatie die tussen Pla en de teddybeer ontstaat biedt nog wat steun.

Waar de film past echt pakkend begint te worden is de finale, waar plots alles wel goed lijkt te gaan. Het verhaal verkrijgt een mysterieuzer sfeertje. De fantasie wordt wat teruggedrongen en een wat onheilspellendere sfeer keert ervoor terug. We krijgen vervolgens een lange sequentie binnen een school waar wat sterke momenten mee worden verkregen. Leuk geregisseerd met genoeg creatieve ideeën.

Het is dat de film voor een te lange tijd te afstandelijk blijft, want de sporen en paden die het uiteindelijk neemt zijn uiterst sterk te noemen. Het is een wat aparte benadering voor een film om onderwerpen zoals depressie op deze manier te tonen. Misschien dat het voor sommige mensen werkt. Voor mij werkt het minder, ik wordt liever wat meer meegetrokken in de sfeer als het op deze onderwerpen aankomt. Dat gevoel ervaarde ik hier gewoon te weinig.