Dni Zatmeniya (1988)

Deze film wordt vergeleken met Stalker van Tarkovski. Dezelfde regisseur die Russian Ark gemaakt heeft.

Een 9 op IMDB is indrukwekkend.

Zeer interessant! Bedankt voor deze toevoeging, FK. Ik moet hoognodig eens een vliegende start gaan maken voor wat betreft Russische cinema.

Prachtfilm!

Een jonge blonde Russische wetenschapper doet medisch onderzoek in het arme Toerkmenistan, waar hij voortdurend op diverse manieren wordt geconfronteerd met zijn onnatuurlijke aanwezigheid aldaar, wat vervolgens resulteert in vraagstukken over onder andere zijn waar je zijn moet, gaan waar je gaan moet en of het onjuist is om je afkomst en culturele identiteit van je af te zetten en te verwaarlozen. Pure existentialisme, en de vergelijking met Stalker is dan ook zeker op z'n plaats (hoewel Stalker verder gaat, en er tevens zaken als religie en spiritualiteit bij betrekt). Ook voor het grootste gedeelte geschoten in prachtig sepia, en het droge, onontwikkelde Toerkmenistan lijkt ook wel een soort van vervreemdend 'wasteland'. Om hier een grondig en effectief beeld van te schetsen heeft Sokoerov gekozen voor Koyaanisqatsi-achtige interludes met zeer mooie muziek (hij gaf ook aan dat deze film gedeeltelijk als documentaire bedoeld is, en er wordt dan ook veel authentiek, niet geënsceneerd materiaal vertoond in de film). Werkelijk een genot om naar te kijken en te luisteren, vooral de eerste 5 à 10 minuten kan ik echt keer op keer zien. Opvallend is ook hoe zorgvuldig en schilderij-waardig elk frame er uitziet. Pure kunst.

Een onvergetelijke film.

WOW.

Verraad even hoe wij aan deze film kunnen komen JayLunar ?

Inderdaad, ik ben ook al tijden op zoek naar deze film.

Ik heb iemand benaderd die 'm eind jaren 80 van de VPRO heeft opgenomen, en hij was zo vriendelijk een kopie voor mij te maken.

Dat wordt dan doorsturen...

Sokurov Special

zo 12 dec 12:30 uur & ma 13 dec 19:30 uur: De tweede cirkel

zo 19 dec 12:00 uur & ma 20 dec 19.00 uur: Dagen der duisternis

Plaats: Chassé Cinema, Breda. Voor degene die dichtbij wonen is het misschien een goede tip.

hm hm.

The Days of Eclipse lijkt me vertaalbaar naar Dagen der Duisternis.

http://www.biosagenda.nl/index...

Identiek

Heel bijzondere film. Het is merkbaar dat het verhaal van de schrijvers van Stalker is en de invloed van Tarkovsky is in deze film groter dan in Sokurovs latere films die ik zag, toch kan deze film heel goed op zichzelf staan.

Als we de vergelijking met Stalker nog even verder doortrekken: deze film heeft een veel minder direct verhaal. Dni Zatmeniya wisselt de in sepia geschoten prachtige beelden van het leven in Turkmeense woestijndorpen af met een verhaal over een Russische dokter die vrijwillig naar zo'n dorp gaat, daar mensen helpt en tegelijkertijd onderzoek doet naar de samenhang tussen religie en moraal en gezondheid. Door mysterieuze gebeurtenissen krijgt hij het gevoel dat hij daar belemmerd wordt en er eigenlijk niet hoort. Dat klinkt directer dan het is. Er wordt meer een gevoel overgebracht. Je kunt je eigen associaties op deze film loslaten. Ik vind Science Fiction niet echt de juiste genre-aanduiding. Het is eerder surrealistisch drama.

De film heeft heel veel bijzondere muziek. Klassieke muziek, aparte geluiden, volksmuziek: het wisselt elkaar af. En is vaak erg mooi. Verder waren de scenes met een jongetje (dat een soort engeltje leek te zijn) weer van een prachtige intimiteit die ik inmiddels van Sokurov ken.

Absoluut geen film voor iedereen en wellicht nog minder toegankelijk dan Sokurovs latere werk, maar wel zo bijzonder dat ik de DVD meteen wil hebben als hij een keer uit gaat komen.

4.0* maar het is een film om vaker te zien.

Er is een Russische dvd van de film; zie bv.

http://www.ozon.ru/context/detail/id/2265233/

Zag deze film voor de tweede keer tijdens de korte toernee in de Brabantse bioscopen twee jaar geleden (zie hierboven). Het bleek bij herzien een nog betere film dan ik in mijn herinnering had. Surrealistisch in verhaal én stijl.

De vergelijkingen tussen Tarkovskiy en Sokurov worden vaak gemaakt. Ik zag Stalker vorige maand nog weer eens en moet zeggen dat ik behalve dat het Russen zijn en de films langzaam zijn, weinig verhaal en 'actie' bevatten niet meer overeenkomsten zie.

De cinema van Sokurov is wat mij betreft veel organischer. Onder meer door technische dingen (amorfe lenzen, hypnotiserende geluidband). Andere goede voorbeelden zijn Kamen'/De Steen en Tikhiye Stranitsy/Whispering Pages, die helaas nog niet te vinden zijn op MovieMeter (ik doe mijn best).

Tarkovskiy is toch iemand die altijd terugkeert bij religieuze thema's en waarheidsvinding. En behalve het ritme van (of nog liever: binnen) de montage (waarom hij beroemd is) geworden als filmisch stijlmiddel gebruikt. Sokurov gaat veel meer uit van het individu.

Maar begrijp me niet verkeerd: beide zijn mij even lief. Het Filmmuseum heeft al Sokurovs films nog gedraaid toen ze de filmboedel van het (failliete??) Argus film overnamen, waar bijna alle titels in te vinden waren. Als het goed is liggen ze dus nog in de kluis en komen ze er nog eens uit voor speciale vertoningen, want er zullen wel geen rechten meer voor zijn.

Helaas ontbrak vorig jaar het 'traditionele' Sokurov tweeluik in de Brabantse theaters (Whispering Pages was er het jaar daarvoor), maar er is mij beterschap beloofd . Het zou mooi zijn als Kamen'/De Steen daar nog een keer zou komen.

DVD's van Sokurovs oude werk zijn mij niet bekend, behalve Russische kopieën en dat wordt toch moeilijk!

Wat een pijn en moeite om deze film in handen te krijgen. Zoek nu al geruime tijd maar het wil nog niet lukken. Een dvdrelease is inderdaad niet zo 1, 2, 3 voor handen, en het internet bied ook al geen makkelijke optie. (IEMAND?)

Jammer, want Sokurov behoort tot mijn absolute favorieten.

Tja ik zou het niet weten. Misschien toch hoop op een DVD release ooit, omdat Mother and Son nu ook uit is.

Er is een kopie van de film bij het Filmmuseum (NFM) voor handen die hem heeft geërfd van de ter ziele gegane distributeur Argus die vrijwel de hele Sokurov collectie destijds heeft uitgebracht (en nu dus bij het NFM in het archief ligt).

De Brabantse filmtheaters brengen meestal elke decembermaand 2 Sokurovs uit, volgens mij gebruiken ze daarbij de NFM kopieën. Ik heb het geluk gehad dat ik daar de film toen voor de tweede keer kon zien.

Trouwens de film Kamen' (De Steen) die niet op MM staat vond ik nóg beter, maar die kon ik dus niet in mijn top 10 zetten. Zo ook Whispering Pages.

Dus een optie: met een aantal liefhebber een filmzaal huren (daar heb ik genoeg connecties) en kijken of de kopie dan te gebruiken is. Of misschien is het als studiefaciliteit ook mogelijk de film door het NFM zelf te laten draaien.

Maar goed. Leg je lat van verwachtingen niet té hoog, dan valt het alleen maar tegen

Officiële poster

Althans, lijkt mij Jammer dat ie niet scherp is

Uiteindelijk heb ik hem dan toch gezien. Alles op zijn tijd is dan het motto.

En wederom (mijn vierde Sokurov ondertussen) een pracht van een film. Deze keer nog meer mysterie dan zijn andere geziene films.

Organisch (zoals Mochizuki Rokuro het hierboven erg juist typeert) als altijd in beeld (amorfe lenzen en kleurfilters wisselen elkaar af, vaak lijkt het puur op intuïtie en associatie) en geluid (ook hier een geluidstrack waar vlagen van stemmen in meerdere talen en muziek uit verschillende tijden en verschillende stijlen), maar ook in vertelling. Want het verhaal kronkelt, zonder een duidelijk lijn te volgen. En zo beleefde ik als kijker (en niet op de laatste plaats als luisteraar) een zoektocht, wat een spirituele en bedwelmende ervaring opleverde.

Ik lees toch weer overal de vergelijkingen met Tarkovsky, mag ik hem dan vergelijken met Nostalghia? Ik voelde een soort drang naar een Heimat, naar een thuis. Heimwee naar een onbekende plek.

Wederom een prachtfilm. (Nog) niet direct Sokurovs beste, maar zoals starbrightboy al weet te vertellen is het een erg ontoegankelijk avontuur.

Ik heb alle vertrouwen in deze afloop. Mooi zoals je de sfeer weer bij me weet op te roepen met een paar zinnen: die ruige omgeving, rare scenes in huiskamers, aquaria, maar ook op een fiets, op een veerboot, ... En dat Engelachtige jongentje. Alles zie ik nog zo voor me.

Maar ontoegankelijk? Vond van niet. Deze jonge wetenschapper/arts is toch wel herkenbaar als mens en dus is alles redelijk invoelbaar, voor mij dan toch. De dingen die hij ervaart (of ze er ook werkelijk zijn is een tweede) rechtvaardigen meer een vergelijking met Lynch dan met Tarkovskiy. Maar het is mij om het even.

De tijd zal...

Het is inderdaad een film die zich vooral op sfeer concentreert , zonder zijn filosofische kanten te vergeten. Uit de sfeer vloeit een enorme poëtische kracht, wat Sokurov's films zo geweldig mooi en wat mij betreft uniek maken. Wat hier ook nog eens erg mooi was, was het documentaire aspect. Je krijgt ook nog eens een inzicht in het leven aldaar, van de melaatsen tot een gigantisch Communistisch standbeeld.

Moeilijk uit te leggen waarom ik deze toch als minder toegankelijk heb ervaren. Denk dat het toch ligt aan het mysterie waarmee ik als kijker de film aanving. Wat doet de jonge man hier, wat overkomt hem nou echt? Maar juist deze aspecten maken de film ook zo mijmerend en sluimerend. Wat dus weer absoluut positief is.

Je vergelijking met Lynch begrijp ik ergens wel, maar zal ik niet onderschrijven. Zie Sokurov toch in een eigen omniversum zweven, waar de vergelijking met Tarkovsky nog overeind blijft staan omdat ze beiden zo mooi de Russische manier van poëzie weten te bedrijven.

Ik wilde Russische poëzie bedrijven, dus zonder antwoorden

Poeh wat een lastig doorgronden film, zoals Sokurov ze wel vaker maakt. Een te volgen verhaal als enig houvast vind ik toch wel erg prettig en dat miste hier natuurlijk. De afwisselingen tussen sepia en kleur waren prettig evenals de melancholische muziek. De verwilderde wanstaltig prachtige beelden vond ik bij tijd en wijle ook fascinerend, maar dan nog ben ik niet echt te spreken over Dni Zatmeniya.

Maar in plaats van helpen gaat hij in zijn jonge enthousiasme en naïeviteit ten onder aan het zinderende klimaat, folklore en daarmee gepaard gaande vreemde gewaarwordingen. Hij leert zijn eigen zwaktes en beperkingen kennen.

Dit alles is letterlijk en figuurlijk te nemen. Sokurov maakt het zijn kijker niet zo moeiliik toch? Sterker nog: hij zet het landschap, de camera en de muziek zo in, dat alles vanzelf gekker en vreemder wordt. Van schitterende fietstochten, een vis in een aquarium tot een klein jongetje dat als een jezus bij zijn voordeur belandt.

Fraaier dan dit krijg je ze bijna niet! Maar misschien moet je het inderdaad even laten bezinken.

Als je echt een hermetische, onbegrijpelijke Sokurov wilt zien is Whispering Pages of anders Kamen' wel een fraai voorbeeld. Maar goed ik wordt steeds enthousiaster over die man. Leuk dat je het sowieso uitprobeert.

Vond de vorige poster beter?

Dat was een Franse poster. Poster of dvd-hoes met originele titel heeft de voorkeur.

Ben blij met een Russische, ook al is het een lelijk ding. Het kindje lijkt op de DVD hoes nog wel meer een heilige dan in de film zelf met die lichtbundel en dan om Zamanskiy's hoofd zo'n soort krans. Er is wel over nagedacht, maar veels te expliciet als je het vergelijkt met de film.

Mijn tweede Sokurov. En wat voor één. Wilde twee jaar terug op het IFFR Aleksandra al gaan zien maar is er toen niet van gekomen. Vervolgens geprogrammeerd voor het Filmhuis afgelopen winter. Toen zat ik opeens in Italië. Vreemd. Alsof ik de film niet mag zien.

Russian Ark was mijn eerste. Alweer bijna twee jaar terug. Toendertijd opgenomen van TV. En die maakte diepe indruk op me. Dat vooral kwam door de ritme van de film. Het leek wel opera. Iedere moment van de film wou ik opstaan van de bank om mee te dansen of te zingen. Magistrale ervaring. Geen verkeerde ervaring. Heb de film onderhand op dvd. Ga hem dit jaar nog eens uit de kast trekken of misschien op het grote doek programmeren..? Alles kan. Hoe dan ook die gaat zeker dit jaar in de herkijk. Al was het alleen al vanwege de toestand waar de film me in bracht.

Nu dus The Days of Eclipse mogen aanschouwen. Wist bij God niet wat ik ging bekijken. Wist alleen dat het een film van Sokurov was. En iemand in de mail zij me dat de film nogal leek op Stalker van Tarkovsky. Tja, nog niets gezien van Tarkovsky maar wel alles van hem in me collectie. Dus de vergelijking naar Tarkovsky kan ik hier niet maken. Maar mocht die film van Tarkovsky half zo goed zijn als deze dan beleef ik dus alweer een pitte filmervaring.

De film zelf was een ongelofelijke trip. Ik hoorde van alles. Schrok zelfs van een aantal kreten die op de geluidsband te bevinden waren. Nog geen moment later zat ik weer in extase de beelden te bewonderen. Wat een ongelofelijke knappe montage. Ritmische montage. Het verloopt zo kalmpjes dat ik gegevenmoment zo in de film zat dat ik niet in de gaten had dat ik er twee keer gebeld werd. Alsof ik in de film bivakkeerde.

Weet nog steeds niet wat ik zonet gezien heb. Zal het allemaal even moeten laten bezinken. Niet alleen een zoektocht voor de hoofdpersoon maar ook voor mij.

Maar kan niet anders concluderen dan dat ik dit een geweldige film vind. Vooral de scènes met de camerabeelden waar Sokurov kleurfilters gebruikt vond ik ademwegnemend. Of de vervreemde muziek eronder vooral als je mensen in verschillende talen hoort spreken. Alles leek te werken.

The Sun en Father and Son is al uitgegeven door Moskowood. Net zoals Aleksandra gewoon maar blind aanschaffen. Ik vermoed dat het wel goed komt met de cinema van Sokurov.

Helaas geen film die ik aan me vriendenkring kan aanbevelen.