Beware the Moon: Remembering 'An American Werewolf in London' (2009)

Als ik een documentaire bekijk betekent dat meestal dat ik een groot fan ben van de film. Ik was dus erg blij dat ik afgelopen vrijdag bij Cinema Egzotik te horen heb gekregen dat an American Werewolf in London volgende keer aan de beurt is, en zo kwam ik ook bij deze documentaire uit...

Ik vind dit een uiterst prettige documentaire. Het heeft de juiste balans tussen grappige anekdotes en daadwerkelijk interessante informatie. Het gaat diep in op de special effects die zelfs vandaag de dag nog overtuigen, en op het maken van de film in het algemeen. Er zijn heel veel mensen geïnterviewd voor de docu, iets wat niet altijd het geval is.

Er zit redelijk wat achter de schermen-materiaal in de film, altijd een leuke toevoeging die in veel 'talking head' documentaires wel eens ontbreekt. Ook worden de mensen niet geïnterviewd voor een saai wit scherm maar voor projecties van scènes uit de film of het lijkt wel in hun eigen woonkamer, zodat het visueel in elk geval boeiend blijft.

Landis blijft een genot om naar te kijken en ik moet altijd lachen als ik zijn kop zie. Het is ook leuk om te zien hoe anderen ouder zijn geworden, want het is inmiddels al 25 jaar geleden. Ik kan niet wachten op volgende maand als ik American Werewolf op een groot scherm kan gaan zien. Dit was alvast een leuk voorproefje...

Deze documentaire ontdekt nadat ik de dag ervoor An American Werewolf in London herzien had.

De betreffende film heeft een hoop elementen die me erg aanspreken. Niet alleen de typisch Britse sfeer die in de film heerst, maar ook de uitstekende mix van humor en horror en de sublieme make-up effecten maken de film absoluut de moeite waard. Ik was wel benieuwd naar wat achterliggende informatie over deze cultklassieker.

Wat de docu betreft sluit ik me eigenlijk volledig aan bij wat hier al gezegd is. Wat ik erg fijn vond, was de grote hoeveelheid sprekers. Regisseur John Landis en producent George Folsey zijn veelal aan het woord, maar ook een verrassend groot deel van de cast komt ruim aan bod. Natuurlijk mag enige input van Rick Baker, verantwoordelijk voor de fantastische grime in An American Werewolf, ook niet ontbreken. De gegeven informatie is interessant en er wordt gebruik gemaakt van foto's en beelden die tot de verbeelding spreken. Wel moet ik zeggen dat ook ik de documentaire hier en daar wat aan de langdradige kant vond. Niet dat het saai werd, maar het viel me op dat er soms lang bij één specifiek punt werd stilgestaan. De echte fan zal zich daar echter niet aan kunnen storen en dit misschien zelfs toejuichen.

Ik kan het waarderen dat men er zichtbaar werk van heeft gemaakt om zo veel mogelijk info over de film boven water te halen. Hierdoor maakt Paul Davis van deze docu tevens een absoluut eerbetoon aan de nog steeds even relevante weerwolvenklassieker.

3,5*