Santo y el Aguila Real (1973)

Ze bestaan helaas ook : Santo films in een ranchera setting...helaas zeg ik, want in dit milieu detoneert Santo tamelijk. Film staat ook wel gekend als Santo y la tigresa, die laatste een eretitel van Serrano, erfgename van een grote hacienda die wordt bedreigd door mysterieuze lieden die haar dood willen, slechts Santo kan haar beschermen. Die aguila real- letterlijk- is haar fetish/totem/mascotte.

Volgt een nogal a-typisch Santo verhaaltje, waarin hij voor een soort romantische held moet doorgaan die samen met la tigresa regelmatig tegen zonsondergang over de velden galoppeert, tochtjes die dan steevast worden onderbroken voor een gesprekje in idyllische setting.

Een soort telenovela bijna, en zoals gezegd heeft de film een ranchera vorm. Dit betekent dat we niet zozeer LL kloppartijen te zien krijgen als wel genreparafernalia rondom feria's, incl. niet voor dierenvriendjes geschikte hanengevechten, een charro, zang en dans enz. En ja, toch nog een potje LL met Santo.

Dit wordt allemaal om de paar minuten afgewisseld door aanslagen op zowel held als heldin.. We beginnen te vermoeden dat er hier toch een horrorelement te bespeuren valt als blijkt dat de boze geesten achter alle kwaad een soort Quasimodo en een Raspoetin meets zombie figuur blijken te zijn, maar de clou is ook weer eerder telenovela achtig. Een ontknoping waarin wederom a- typisch Santo passief blijft, want die is net genadeloos afgetuigd !

Zeker niet aanbevolen voor casual Santo kijkers, slechts voor completisten. Mede ook vanwege de royale speelduur van 102 minuten, 20 boven gemiddeld. En het zielige dierenleed natuurlijk