Napoleon (1995)

Duidelijk een van de mindere dierenfilmpjes.

Grootste probleem is dat de stemmen niet echt helemaal werken, en dat is toch wel dé vereiste voor dit soort filmpjes. Ook de liedjes waren een totale 'minderwaarde'. Verder niet erg bijzonder, doch redelijk uitgewerkt. Jammer van de stemmen dus..

Opvallend weinig mensen krijgen we te zien (ook op het begin en einde), niet erg ofso, maar mocht wel iets meer.

De ballon van film is overigens al ruim voor tijd sissend leeggelopen waardoor deze al erg korte speelduur zelfs langdradig aanvoelt en het niet eens de kans krijgt om met een sisser te eindigen.

2*

Schattig.

Een film als Napoleon is eigenlijk alleen maar geschikt voor kinderen, mensen die opzoek gaan naar hun eigen nostalgie en/of mensen die enige interesse hebben in Australisch landschap. Nu richt de film zich niet meteen op dat laatste publiek, maar het laat wel genoeg zien van de Australische natuur gelukkig.

Dat weet ook meteen één van de sterkere punten te zijn van de film, want ondanks weinig spectaculair geeft het wel een mooi avontuurlijk beeld van Australië. Daar moet een enkele pup doorheen zien te banjeren en dat levert uiteraard wat vriendjes, escalaties en gebeurtenissen op. Die verschillen van redelijk lollig naar aardig brak.

Een jammer punt is de voice-over, waarbij gewoon een stem over de film wordt gemonteerd. Het komt vooral net wat te gemakkelijk over. Dieren filmen met een mond open en dan door de microfoon vlug wat geschreeuw banjeren, het komt gewoon wat simpel over. Ook de regie zelf betrekt zich weinig in het verhaal, maar in dit soort films is dat uiteindelijk geen groot drama uiteraard.

Het vermaakt en charmeert met gemak. De beelden waarin die hond in een luchtballon zit zijn natuurlijk moeilijk te vergeten. In Nederland is deze film wat in de vergetelheid geraakt, in Australië zal het waarschijnlijk wat meer naar het hart zijn toegetrokken. Begrijpelijk is dat dan ook wel. Zeer onderhoudend is het niet, wel schattig en onschuldig vermaak voor de kinders.