Sarah Palin: You Betcha! (2011)

Die moet ik zien!

Binnenkort op TV; op woensdag 10 oktober a.s. op NED2.

Één van de domste wichten uit de Amerikaanse hedendaagse politiek, samen met Michele Bachman (door Bill Maher niet voor niets Dumb & Dumber genoemd...)

Vanavond om 23.40!

Maar wel een erg lekkere MILF.

Mwah dat valt best wel mee...

Een interessant portret over een rancuneuze machtspolitica met weerzinwekkende denkbeelden en daden. Mijn vertrouwen in de mensheid heeft weer een flinke deuk opgelopen.

Platte "hit-piece"zoals het in de docu zelf genoemd wordt. Gebruikt de inmiddels enorm afgezaagde spanningsboog "krijgt de maker de hoofdrolspeler te spreken of niet". En dat is natuurlijk niet zo, en dat wist Broomfield ook wel, nog voor hij met deze docu begon.. Het is natuurlijk ook waar dat Palins een spoor van ruzie hebben achtergelaten en haar apocalyptische wereldvisie en gebrek aan kennis je zelfs als ongelovige doen bidden dat ze nooit meer zo dicht bij het presidentsschap komt als vier jaar geleden. Maar dat is dan ook de reden waarom Broomfield deze documentaire maakte. Het is een sappig thema. Met open vizier is hij er niet ingegaan, al doet hij dat wel zo voorkomen.

Soms erg, erg vals (door bijvoorbeeld beelden van de Westboro Baptist Church in een stukje over evangelicals te monteren, die worden zelfs door gewone evangelicals uitgekotst en hebben niets met Palin te maken), maar toch wat minder rioolachtig dan Broomfields eerdere documentaire over Kurt Cobain. De meeste mensen die hij hier sprak zijn in elk geval relevant en niet vage figuren met samenzweringstheorietjes.

Broomfield blijft een soort low budget-Michael Moore met minder talent. Maar het is best vermakelijk.

Kleine 2.5*

Slecht, afgezaagd en de maker vindt zichzelf grappig en doet MM na

Als docu echt niet goed. Veel herhaling en veel tijdsverspilling bij shots van congressen en de Alaskan Wild. Die Alaskan Wild is super, maar meer natuurdocu materiaal.

Over de echte inhoud ben ik meer te spreken. Het proces van Palin de verlosser naar Palin de rancuneuze werd mijns inziens wel goed in beeld gebracht, met name tijdens interviews met familie. Toch had ik dit liever willen leren in een 40 minuten aflevering van 1Vandaag oid, niet in een volledige docu.

Het is toch wel curieus, waarom de Republikeinen in 2008 plotsklaps uit het niets Sarah Palin naar voren schoven om als running mate te fungeren. Uit deze documentaire blijkt hoe idioot ze is. Er wordt vooral aandacht besteed aan haar periode als burgemeester en rancuneuze gouverneur in Alaska. Ze had meer aandacht voor triviale zaken zoals het uit functies wegpesten van personen die haar niet aanstonden, dan voor echt politiek bedrijven. Op zich wel aardig om te zien, maar na een tijdje geloof je het wel.

Vond het uiteindelijk toch niet zo verheffend. Documaker Nick Bloomfield probeert mee te liften o de manier waarop Michael Moore zijn succesdocu's maakte, maar komt qua scherpte daar niet in de buurt. Er wordt nauwelijks diep doorgegraven naar beweegredenen waarom Palin zo idioot is. Enkel wat oude kennissen vertellen wat voor foute acties ze heeft gedaan. Ook is het spijtig dat er niet meer van haar recente poltieke loopbaan vol blunders getoond werd. De docu beperkte zich voornamelijk tot haar Alaska-periode.

Deze documentaire heeft ruim twee presidentstermijnen later meer impact dan ooit. Documentairemaker Nick Broomfield reist af naar Wasilla, Alaska, in een poging meer te weten te komen over Sarah Palin, de voormalige gouverneur van Alaska die - in een [toegegeven] wanhopige poging het tij te keren voor de toenmalige Republikeinse Presidentskandidaat John McCain - uit het niets tot kandidaat vice-president werd uitgeroepen. Haar aanhangers spreken haar bewondering uit voor haar authenticiteit, haar directheid en haar geweldige communicatieve vaardigheden: "She'd go up to you and made you feel like you were the only person in the room!" Palin maakte echter de ene na de andere blunder in TV-interviews en bleek nauwelijks over enige kennis van de Amerikaanse politiek te beschikken.

Broomfield interviewt Palins ouders en dorpsgenoten, maar spreekt ook uitgebreid met voormalige klasgenoten en medewerkers die een heel ander beeld scheppen. Achter de charmante, vriendelijk glimlachende 'hockey-mom' blijkt iemand schuil te gaan die alles over heeft om haar ultieme doel te bereiken en daarbij niet schroomt om een ieder die haar ook maar enigszins in de weg staat [figuurlijk] uit de weg te ruimen. De onthullingen over haar tijd als burgemeester, alsmede het gekonkel achter de schermen om persoonlijke vendetta's uit te vechten, werpen bij Broomfield de vraag op hoe het zou zijn als zij president van de VS zou worden!?

Sarah Palin ging en Donald Trump kwam... en zoveel verschil tussen die twee is er helaas niet.