Siraa Fil-Wadi (1954)

Mooi geschoten film die uiteraard/terecht goed gebruik maakt van indrukwekkende Egyptische tempel-ruïnes en de fotogeniekheid van het koppel Faten Hamama en "Omar el Cherif". Als ik het goed heb ontmoeten ze elkaar in deze film en waren ze het volgende jaar getrouwd. In het kader van het overleiden van Hamama eerder dit jaar, stond ze onlangs in de spotlight op het Cinema Arabe festival. Maar dit was slechts met twee films, dus ik ben nog even opzoek gegaan naar méér. Als dé superster van de Egyptische cinema heeft ze gelukkig ook veel meer in de aanbieding!

Maar goed, de film, het is een lekker dik aangezet melodrama dat zich afspeelt tegen een gemeen spel van een super-rijke en super-slechte landheer die de suikerriet markt wil controleren en het gewone volk daarvoor ook graag misbruikt. Vrij moeilijk om zoiets te laten mislukken eigenlijk, zeker voor iemand als Chahine die geïnspireerd door Hollywood een duidelijk gevoel had voor cinematische flair. Maar wat me altijd een beetje tegenstaat in dit soort werk, is de sterk vrouwonvriendelijke cultuur. Zelfs als deze juist het onderwerp is van kritiek, zoals het geval was met meerdere films op het Cinema Arabe festival (waaronder een andere Hamama klassieker Doa al Karawan (1959) maar ook nog in het heel recente Irakese Samt al Rai (2014)). Al moet ik zeggen dat het in een samuraifilm die ik recent zag (Hakuôki (1959)) misschien nog wel treuriger gesteld was op dat gebied.... Macho cultuur en alle idiotie daaromheen is iets van overal en wellicht ook altijd... heb er alleen meestal niet zo veel mee.