• 15.759 nieuwsartikelen
  • 178.094 films
  • 12.212 series
  • 33.983 seizoenen
  • 647.094 acteurs
  • 199.019 gebruikers
  • 9.372.683 stemmen
Avatar
 
banner banner

We Were Here (2011)

Documentaire | 90 minuten
3,72 20 stemmen

Genre: Documentaire

Speelduur: 90 minuten

Oorsprong: Verenigde Staten

Geregisseerd door: David Weissman en Bill Weber

Met onder meer: Ed Wolf, Paul Boneberg en Daniel Goldstein

IMDb beoordeling: 7,9 (2.397)

Gesproken taal: Engels

  • On Demand:

  • Netflix Niet beschikbaar op Netflix
  • Pathé thuis Niet beschikbaar op Pathé Thuis
  • Videoland Niet beschikbaar op Videoland
  • Prime Video Niet beschikbaar op Prime Video
  • Disney+ Niet beschikbaar op Disney+
  • Google Play Niet beschikbaar op Google Play
  • meJane Niet beschikbaar op meJane

Plot We Were Here

'We Were Here' documenteert over wat in de vroege jaren 80 de 'Gay Plague' werd genoemd: de opkomst van de ziekte aids in de homoseksuele gemeenschap. Het leek er vanuit het niets te zijn en we zien de enorme impact die de ziekte had op de betrokkenen, de gemeenschap de media en de politiek.

logo tmdbFilm still

Externe links

Video's en trailers

Reviews & comments


avatar

Gast

  • berichten
  • stemmen

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.
zoeken in:
avatar van gauke

gauke

  • 9852 berichten
  • 13069 stemmen

Indringende, roerende, indrukwekkende en soms ook schokkende documentaire over de achtergronden van de beginjaren van de gaybeweging in San Francisco en over de impact van de ziekte aids die alles veranderde. Vijf mensen die het overleefd hebben (vele duizenden kunnen het niet meer navertellen), die individueel een collectief verhaal vertellen en hun verlies willen delen. Het is zichtbaar niet gemakkelijk om over de pijn te praten. Gelukkig was er veel warmte en ondersteuning vanuit de gaybeweging. Historisch beeldmateriaal (aftakeling van lijven) en verhalen die onder je huid kruipen. Door de kameraardschap, de massale verliezen en het verdriet heb je soms het gevoel naar een oorlogsdocumentaire te kijken. Afgrijselijk was dat de ziekte ontelbare mensen een welkom en vanzelfsprekend excuus gaf om homoseksuele mensen (nog meer) te discrimineren.

Mijn gedachten gingen automatisch terug naar mijn vrienden en bekenden die deze dodelijke ziekte niet overleefd hebben.


avatar van Zinema

Zinema (crew films)

  • 10270 berichten
  • 7278 stemmen

Verschrikkelijk virus.

Wanneer de oude homo’s, die de AIDS-epidemie in de Verenigde Staten letterlijk aan den lijve hebben ondervonden, spreken wordt je als toeschouwer vanzelf stil. Dit zijn verhalen die nooit in de vergetelheid mogen raken omdat men er nu minder vaak aan sterft. Dit mag nooit de pleuris of tering worden. Een scheldwoord dat een macaber verleden maskeert. Al doet het hedendaagse populaire scheldwoord ‘kanker’, waar het gebruik ervan minimaal tot geseling zou moeten leiden, weinig hoop geven. Als dodelijke ziekten die nog steeds welig tieren al scheldend worden gebruikt.. Tsja. AIDS is tot nog toe dat lot bespaard gebleven. Waarschijnlijk bekt het te moeilijk voor de gemiddelde imbeciel.

Destijds was deze ziekte nog enger omdat niemand wist of het verschrikkelijke virus te stoppen was en hoe het telkens opnieuw de kop opstak. De onbekendheid van het hele verschijnsel deed rieken naar een nieuw soort kanker. Maar dan een besmettelijke. De hel brak letterlijk los en de ziekte kwam al meer voor. Zo vaak zelfs dat op het dieptepunt van deze epidemie ongeveer 50 % van alle homofielen in San Francisco besmet was. Schrikbarende cijfers. De angst zit er nog goed in bij diegene die de jaren ’80 bewust mee hebben gemaakt. Destijds deden de eerste internationale berichten niet alleen homo’s huiveren. De hele wereld was bang en veel mensen stierven.

Het is daarom ook niet vreemd dat meerdere hoofdrolspelers uit de nachtmerrie van weleer zelden drie zinnen kunnen doorpraten zonder tussendoor te huilen. Wanneer een van hen uitlegt dat helemaal niemand van zijn vrienden en partners meer leeft, begrijp je dat het een wonder is dat deze man überhaupt nog in leven is. Het ene horrorverhaal na het andere komt van zijn kant, maar telkens doorspekt van kracht en hoop. Zelfs nu hij de walgelijke afloop van al die verhalen kent. Hij is hier nog, dankzij enorme doses medicatie en minstens zoveel geluk. Hij is een van de overlevenden die een beste brok in de keel veroorzaken.

De geïnterviewden hebben gelukkig ook veel moois te melden, met hoop als leidraad. Hoop deed letterlijk leven, als je geluk had. De vele vrijwilligers, de zoektocht naar AIDS-remmers en het saamhorigheidsgevoel dat men deed strijden voor elkaar. Of hoe een verschrikkelijke ziekte mensen nog dichter bij elkaar bracht, terwijl de rest vluchtte. De gesprekken worden ondersteund door heel veel foto’s en filmpjes uit vervlogen tijden. Het verdrietige relaas van hen 'die hier waren' zo veel mogelijk vertegenwoordigend. Beelden van weleer, waarvan we alleen maar mogen hopen dat ze nooit weer terugkeren. Moge deze ontroerende documentaire daar mede aan bijdragen.

Zeer goed.

Met dank aan Homescreen voor het recensie-exemplaar.


avatar van wouterbosgra

wouterbosgra

  • 94 berichten
  • 779 stemmen

Matige docu, vooral omdat het 'verhaal' voor mij niet interessant genoeg is.


avatar van taboe

taboe

  • 36 berichten
  • 91 stemmen

Mooi, ingrijpend & ontroerend.sommige beelden best shockerend.


avatar van stefan dias

stefan dias

  • 2495 berichten
  • 1461 stemmen

Al zappend in deze gruwel gevallen (Out-tv) en toch kon ik niet wegzappen. Je ziet gewoon goede mensen. Mooi ook om te zien dat deze plaag die natuurlijk vooral de homo's (en junks ook eigenlijk) stigmatiseerde hen andersom ook outte als een zeer zorgzame en liefdevolle groep.

Als hetero denk je al snel dat het een ver-van-mijn-bed-dinges is, maar ondertussen is er wel bijna een hele stadsbevolking verdwenen. Huiveringwekkend.

Mooie docu.