Là-Bas (2011)

Cinema vérité werkje van de Napolitaanse school rondom Garrone, hier vooral gekende vanwege Gomorra. Dit filmpje borduurt op dit neo-neo realisme voort, en Lombardi mocht hiervoor enkele prijzen ontvangen, waaronder een gouden leeuw in Venetie voor beste beginnende regisseur, niet slecht.

Gebaseerd op de ware gebeurtenissern die in 2008 plaatsvonden in Castel Volturno, waarover de meesten hier wel iets gehoord zullen hebben maar ook wel weer zulen zijn vergeten, dus ik zal geen verdere details geven omdat het slot dan wordt weggegeven.

Deze Italiaanse productie bevat tachtig procent Franse, tien procent Engelse en 10 procent Italiaanse dialoog: de held en zijn familie zijn immers Ivoriaanse immigranten, zijn vriendinnetje is Engelstalig- Nigeriaans dacht ik- en de locals q.q. soort van Italiaanstalig, maar het gaat hier om camorra bad guys die een soort bargoens spreken.

De acteurs zijn allen amateurs allicht, en dat is helaas ook vaak te zien. De intrige biedt ons niets wat we al niet een miljoen keerder eerder hebben gezien, maar toch moet ik Tony Montana wannabees waarschuwen: no hip hop, no fikkie foekie, little violence, no TMF editing...al begonnen al die extreme close ups me wat te irriteren. het geweld is gereserveerd voor de laatste minuten.

Wat de boodschap betreft: Lombardi onthoudt zich grotendeels van zinloze retoriek, maar een film die 100% POV immigrant is ontkomt toch niet aan wat zwart-wit tegenstellingen, letterlijk...meerdere oplossingen worden gaandeweg aangedragen ( Youssouf begint als een devoot muzelman ) en min of meer verworpen, maar er is een weinig overtuigende zij-intrige rondom een soort panafrikaanse goeroe met een red gold and green fetish, er daar besluit de film mee. Maar om dat nu een concrete oplossing te noemen ? Zal ook niet de bedoeling zijn.