Kyôfu (2010)

Verassend sterk.

Het concept vond ik verre van interessant en ik had dan ook weinig zin om deze te kijken. Gelukkig toch wel gedaan, want ik had dit absoluut niet verwacht.

Begin is dan ook al gelijk krachtig. Best enge scene eerlijk gezegd en dat kwam mede door de hele goede spanningsopbouw. Verhaal kabbelt na de opening rustig en kalm verder, maar de sfeer ontbreekt nooit. Genoeg spannende, sfeervolle en vooral soms best schokkende scenes te bekennen. En opnieuw, zelfs als er niets 'engs' gebeurt is het nog steeds sfeervol.

Acteerwerk was eigenlijk ook goed. Kaori was af en toe wat stijfjes in haar gezicht (wel mooi), maar verder draagt ze de film wel voor het meerendeel acceptabel. Chôsokabe draagde vaak de wat schokkendere scenes, maar dat wist ze prima te handhaven. Verder zat niemand van de cast in de weg.

Visueel is de film goed gefilmt en bewerkt, maar de sfx zijn wel slecht. Al vond ik dat bij veel scenes geen probleem, beter had het zeker wel gekunt. Maar alsnog, het was niet storend, en om miljoenen aan goede special-effects uit te geven is ook onzin, voor een film die waarschijnlijk toch niet veel op gaat brengen.

Kortom; de sterke sfeer is absoluut het hoogtepunt van de film, en verder wordt er eigenlijk barweinig verkeerd gedaan. Zie op IMDB dat het niet iedereens favoriet is, maar ik ben toch zeer tevreden. Ik heb weinig J-Horrors gezien die ik zo luguber en toch interessant vond (met de nadruk op weinig, ik zeg niet geen).

* 4,0 welverdiende sterren.

Volgens veel mensen op IMDB wordt deze film als onlogisch en slecht verzonnen beschreven. Onzin, zo zie je maar weer; uitwerking blijkt veel belangrijker dan het concept.

Niet geheel mijn ding.

Vind dit soort genrefilms meestal het beste werken als ze zich bij een simpel concept houden. Ik geloof dat Ringu 2 met een soortgelijk probleem te kampen had. The Sylvain Experiments begint met een idee en blijft dat een hele film lang uitdiepen.

Probleem is een beetje dat het nogal een zever idee is. Nu is dat geen al te groot bezwaar bij een horrorfilm, maar door er telkens op terug te komen begint het na een tijd wel te vervelen. Het lijkt alsof de regisseur z'n idee gewoon véél te serieus neemt en er nog wat mee probeert te zeggen ook. Dat gaat mij dan net iets te ver.

Af en toe zitten er wel fijne scenes in, maar halverwege was ik het gepalaver over de doden wel een beetje moe. Jammer, simpeler was in dit geval duidelijk beter geweest.

2.0*