Circuito Chiuso (1978)

Briljante meta-giallo die Montaldo maakte in opdracht van de ITALIAANSE televisie, en zelfs werd genomineerd voor een gouden beer in Berlijn ! Met Gemma, William Berger, en Ettore Manni dan ook nog.

Meta zei ik: speelt dus bijna integraal- jammer dat er een korte sequentie buiten is- in en rondom een bioscoop in Rome, waarvan de foyer vergeven is van de giallo en italotrashposters, terwijl buiten reclame wordt gemaakt voor king kong- die met Lange neem ik aan. Er zal een matinee voorstelling worden gehouden van "i giorni dell'ira ' -niet te verwarren met de gelijknamige klassieker uit 66- met als protagonisten good guy Gemma en bad guy Berger.

We voelen meteen dat er iets vreemd aan de hand is: het publiek is niet meteen wat je verwacht bij een spaghetti matinee voorstelling: een omaatje, een brave burgerman, een vrijend koppeltje, twee duistere thugs, een gorilla die opmerkelijk genoeg een wout in burger blijkt te zijn, de wel gebruikelijke matinee pervert, enz. enz. Meest opvallende figuur is echter Bucci, een zenuwachtige nerd met jampotglazenbril die zenuwachtig aantekeningen zit te maken, geen oog voor de film lijkt te hebben en halverwege de voorstelling het theater verlaat...

Dan gebeurt het dus: iemand in het publiek wordt doodgeschoten, en wel precies simultaan met het laatste schot van de stand off tussen Gemma en Berger op het doek - natuurlijk is het slachtoffer degene van wie je het het minst zou verwachten.

Dan wordt het nog vreemder: de nooduitgangen blijken al dicht te zijn, 1 van de bezoekers is een wout in burger, en de autoriteiten zijn heel snel ter plaatse- snel genoeg om de boel meteen af te grendelen zodat niemand van het publiek de toko kan verlaten. Bovendien wordt het onderzoek geleid door bad guy Catanacci, die later assistentie krijgt van een hier uiterst antipathieke Ettore Manni...

Tijd voor een 1 op1 reconstructie..en u raadt nooit wat er dan gebeurt ( niet lezen hierboven ! ) , maar wat er zal gebeuren tijdens de tweede reconstructie is nog een stuk ongelofelijker.

Om heel eerlijk te zijn: ik vond het eigenlijk extreem spannend, dat reconstructiespelletje, zat op het puntje van mijn stoel zelfs, gebeurt me toch niet te vaak. Dit met niet geringe dank ook aan het feit dat de reconstructie in de zaal parallel loopt aan de gebeurtenissen op het doek- de finale shoot out tussen Berger en Gemma. En geholpen door het feit dat zo'n donkere bios nu eenmaal uiterst geschikt is als locatie om er een film integraal te laten spelen.

Goed, na dit alles volgt een epiloog waarin- dit is een tv film- de boodschap wordt geexpliceerd. Niet dat ik het met die uitleg geheel eens ben, zeker niet het Freudiaanse jargon waarin hij gegoten is, maar toch stof biedend tot gedachten.

Na een dergelijk grondig en gedegen eerste bericht, is het natuurlijk wel lastig er verder nog iets aan toe te voegen, zonder ook het plot te onthullen ... hoogstens dat, naast de fraaie ontknoping, die scene met dat weggegooide stompje sigaar me altijd is bijgebleven ... plus dan de standaard opmerking dat eigenlijk meer mensen deze film hadden moeten zien.

Zo'n 30 jaren geleden ooit op WDR gezien en was helemaal verkocht.

De film doet het (na herzien) nog steeds goed, maakt wel een 'gedateerde' indruk, maar de herinnering en het fijne gegeven en de uitvoering, mijn sentiment etc.... Ach, damn the torpedoes! 4 sterren!

Met dank aan Sol1 eindelijk na tientallen jaren mijn stem kunnen uitbrengen. Bijna zeker ook op Duitse televisie gezien destijds. Net als Tripler. Mooi.

Komt deze maand uit op blu ray bij Severin