Les Adoptés (2011)

In de kern een vrouwelijk geörienteerd karakterdrama over liefde en familiebanden, waarin je verstrikt kunt raken. Aan de ene kant scherp en intrigerend, maar aan de andere kant glad, ongelijkmatig, suikerzoet met een overmaat aan kitscherig sentiment. Het verhaal valt uiteen in drie delen waarbij elk toegespitst is op een van de drie hoofdpersonen. De regisseur debuteert en zij is in staat om emoties en gevoelens naar elkaar bloot te leggen. Denis Ménochet houdt zich staande tussen zijn tegenspeelsters, met name door lichaamstaal en non verbale gezichtsuitdrukkingen.

"Bezige bie" Mélanie Laurent wil hier een gevoelige film neerzetten en is daar gotendeels in geslaagd ook.

Er zijn ontroerende scènes, voornamelijk met het zoontje en ook melancholische flashbacks, maar er zijn er ook grappige, zoals de teennagellakkerij, het masker opzetten, en er zijn er ook heel originele, zoals het wazig beeld bij het droevig voorval.

De dialogen zijn knap, eenvoudig en soms scherp, zeker wanneer "moeder" Millie aan bod komt en de montage is heel passend en intelligent.

Kan men in het middenstuk een zekere voortkabbeling noteren, het verhaal is volgens mij best te verantwoorden en begrijpelijk.

Alle acteurs spelen meer dan voortreffelijk.

Goede film.

Redelijke film over twee volwassen zussen waarvan de ene verliefd wordt op een man. Een Goeie eerste helft, vooral omdat je ook niet weet welke kant de film opgaat en vanwege het sympathieke hoofdpersonage. Alhoewel de tweede helft zeker zijn momenten heeft, zakt het wel wat in. Prima in beeld gebracht allemaal en als regiedebuut van Mélanie Laurent absoluut geslaagd.