Kriegerin (2011)

Oh wow, wat een film. Met Combat Girls aka Kriegerin begeef je je in een doodenge wereld van rechts-extremisten / neo-nazi's . Hierboven lees ik een aantal keer de term 'ongeloofwaardig' en zelfs 'bangmakerij', maar dat is de film geenszins. Ongelofelijk vind ik hier beter op zijn plaats.

Marisa is juist de perfecte persoon om tot inkeer te komen. Als iemand binnen de groep hiervoor in aanmerking komt is zij het wel. In de eerste plaats omdat ze, in tegenstelling tot de mannen binnen de groep, wel nadenkt over bepaalde dingen. In de tweede plaats is haar gedrag zo extreem gewelddadig dat het overkomt als een uitvlucht van iets, en het politieke statement van minder belang is. Het geweld moet je, zeker in die mate, een keer zat zijn. Dat gebeurt dan ook. Wanneer de mannen als een soort halve militairen door het zand kruipen ergert ze zich aan hun domheid.

Het moment dat ze zich realiseert dat ze daadwerkelijk iemand om het leven heeft gebracht is voor haar een keerpunt en ziet ze, zij het met enige twijfel, dat het onzin is wat ze doet, en om mensen te haten die haar geen kwaad doen. Haar haat schuift als het ware door naar de neo-nazi's, die ooit haar beste en enige vrienden waren. Ze schaamt zich voor de swastika op haar lichaam en plakt er een pleister op.

Ik vond de film erg indrukwekkend. Het einde is schokkend.

Goed, even een paar dingen:

Marisa helpt niet "zo maar" die vluchteling. Kijk de film en denk eens een beetje na over haar mogelijke motivatie Ze rijdt de jongens aan en denkt dat ze de oude broer heeft doodgereden en voelt zich schuldig, omdat ze niet een 1-dimensioneel in-en-in slecht wezen is, ondanks haar neo-nazi overtuigingen

Pleister: In Duitsland is het verboden om Nazi tekens te tonen. Op de Reichadler op haar borst staat een swastika, met de pleister erover ziet men die niet. Als vriendje uit de bak komt heeft hij ook een pleister. Als het nazi-tuig zich ook maar enigszins in de maatschappij wil bewegen, bijvoorbeeld als ze een baan willen, moeten ze zich dus een heel klein beetje aanpassen.

Als je bedenkt dat dit een afstudeerfilm is is deze film nog imposanter. Goed acteerwerk, geloofwaardige karakters en ook doodeng om te bedenken dat er nog steeds mensen zijn die die nazi ellende als een oplossing zien.

Aanrader.

Goede film met een sterke protagoniste. Absoluut geen voorlichtingsfilm van de Anna Frank stichting integendeel zelfs.

Afgezien van de flashforward aan het begin die geen spanning toevoegt, eerder weghaald, zoals wel vaker met dit stijlmiddel, vond ik de film van het begin tot het einde boeiend en verrassend.

Marisa is zeker niet de slimste, en heeft mijns inziens een persoonlijkheidsstoornis bi-polair o.i.d. (je kunt je afvragen in hoeverre Neo-Nazis überhaupt nog geestelijk gezond zijn), maar ze heeft wel een bepaalde puurheid, waardoor we toch met haar mee kunnen leven ondanks haar nazi-sympathiën.

De verandering in haar gedrag in het licht van de gebeurtenissen in de film, zoals Hannibal ook aangeeft, is dan ook goed te begrijpen.

Een scenario vol plotgaten en een protagonist, waarvan het karakter alle kanten op waait. Rommel (En dat was ook een Duitser). Ik heb geen idee hoe je moet aangeven dat een film nul sterren verdient, maar bij deze dus.

De film over neo-nazis begint nog best veelbelovend. Maar al gauw wordt het verhaal steeds rommeliger. Er worden allerlei dingen bijgehaald, dat je op een gegeven moment nauwelijks meer weet waar de film nou eigenlijk heen wil. De kracht raakt er dan ook helemaal af. Aan het einde blijkt dan waar de film dus heen wilde. Maar hoe die grote omwenteling ontstaan is, werd niet duidelijk gemaakt. Jammer. Terug naar de tekentafel zou ik willen zeggen.

vond de scenes wel heel erg gemaakt / in elkaar gezet m.b.t. actie/reactie. kwam weinig spontaan over allemaal en dat was wel jammer voor het verhaal.

Matig. Ik had ergens gehoopt op een portret van een stel neonazi's naar natuurlijk moet de hoofdpersoon ineens weer een buitenlander helpen. Waarom? Ik kijk zo'n film voor een inkijkje in een bepaald milieu, niet voor een gescript verhaal dat duidelijk enkel voor de film bestaat. Nu is dit een beperkt deel van de film maar wel exemplarisch dat wordt ingezoomd op minder boeiend dingen. De film weet daardoor op hoofdpunten nooit echt te boeien, ook omdat de film focus mist en alle kanten op vliegt. Op momentjes wel aardig en de sfeer is wel oké, maar dat is het dan ook. 2,0*.

'Kriegerin' (2011) lijdt een beetje aan hetzelfde euvel als een heleboel andere films met een boodschap. Het lijkt namelijk alsof de achterliggende gedachte (nieuwe nazi's komen in een geweldsspiraal terecht) belangrijker is dan het uitwerken van realistische verhoudingen tussen personages. Met als gevolg dat de emotionele ontwikkeling van Marisa (Alina Levshin) onoprecht voelt, als een doel tot iets anders en niet als een overtuigende karakterschets. Zoals ze het ene moment extreem gewelddadige dingen doet en die het volgende probeert te compenseren met barmhartigheid. Het is ergens jammer dat filmmakers nog steeds denken dat sociaal-realistische films een zogenaamde 'redemption arc' nodig hebben om zulke heftige thema's aan te snijden. En dat terwijl Alina Levshin op zichzelf een fijne rol neerzet als een getroebleerd tienermeisje met nazi-sentimenten. Een minder voor de hand liggend script had haar de ruimte kunnen geven voor een gelaagde vertolking.

De film verdient misschien wel (iets) meer dan de magere 2,0* die ik eraan gaf, maar ik heb me net als de users hierboven ontzettend geërgerd aan het plotverloop. Een film alvast met weinig diepgang of duiding over het waarom, hoe en wat. In de eerste plaats over de neonazi's zelf. Veel gezuip en stoerdoenerij met het pesten van omstaanders, maar veel verder dan dat gaat het niet.

Wordt er vervolgens gefocust op het meisje Marisa. Om één of andere onverklaarbare reden gaat ze die vluchteling helpen. Zou het een actie reactie zijn naar aanleiding van de dood van haar grootvader? Ik betwijfel het. Haar grootvader was overigens eveneens racistisch, dus die vond het best goed waarmee zijn kleindochter zich inliet. Ik ben ook niet overtuigd dat ze wroeging heeft omdat ze die twee vluchtelingen omver heeft gereden. Het duurt nog een hele poos vooraleer ze het vraagt waar zijn broer was. Het verklaart ook haar gedrag in de winkel niet toen Rasul er opnieuw stond.

Ook de bizarre verhouding tussen Marisa en Svenja is maar vreemd. Ze kunnen elkaar niet luchten om dan in een volgende scène wel met elkaar op te trekken. Men had het inderdaad beter "hard" gehouden zonder deze twee "emotoestanden" om het publiek te paaien en een sociaal aanvaardbare film te maken.