Kriegerin (2011)

Rauw drama met totaal geen perspectief op de toekomst de film is soms erg depri en uitstekende acteerprestaties en het meer dan aardige verhaal. De film laat goed zien hoe belangrijk een goede jeugd en juiste informatie zijn...

Deze film laat nog maar eens zien hoe ontzettend ziek deze neonazi's zijn.

En hoe makkelijk je er in mee gaat als je geen opvoeding hebt genoten en nergens anders terecht kunt, ja dan ga je ergens heen waar je welkom bent (bij wijzen van spreken)

Goed geacteerd door de cast.

4 sterren

Duits doorslikken.

Naargeestig van sfeer en voorzien van een rauw en realistisch randje, is dit verhaal over neonazi’s in Duitsland. Talrijk zijn de jongeren met rechtse sympathieën in juist het geboorteland van de vuilste fascist aller tijden. De overtuigende cast, met de titelrol vertolkster voorop, kan er ook wat van. Zo ontstaat al vroeg in de film een smerig smaakje rond de huig. Niet voldoende om te kokhalzen, maar genoeg aangedikt om niet gelijk te willen doorslikken.

Zeer goed.

Ijzersterk drama met ook even zo sterke rollen van Jella Haase en vooral Alina Levshin die op een keiharde manier laten zien hoe verontrustend maar vooral hoe sterk de aantrekkingskracht is van dit nazi-jongeren in Duitsland.

De twee verhalen van Marisa en Svenja lopen mooi door elkaar heen en laten zien hoe beide hun heil zoeken bij dergelijke fascistische honden om zo de thuissituatie te kunnen ontvluchten. De scènes wisselen zich af van hard en haatvol tot gevoelig en emotioneel. Vooral de rol van Marisa (Levshin) is ontzettend goed doordat ze, ook door haar voorkomen, op een overtuigende wijze een meisje laat zien die gevangen lijkt te zitten een leven vol haat en geweld maar langzaam in ziet dat er ook plek in het leven is voor goede daden en daar wel een hoge prijs voor moet betalen.

Erg goed.

3,5*

Een indrukwekkende film die "mobile-telefooncamera" afwisselend met de "gewone" camera, waardoor een een akelig echt effect krijgt.
Qua verhaal had er hier en daar wat aan gesleuteld mogen worden. bijvoorbeeld waarom Marisa die Afgaanse jongen wilt helpen....Het weglopen van Svenja wordt verder geen aandacht aan besteed . En zo waren er nog wel een aantal puntjes op te noemen die net iets betere afwerking had mogen hebben. Maar over het algemeen is het een erg rauwe en realistische film die erg dichtbij komt in de huidige maatschappij waar we nu in leven.
Hoewel erg geen hoogtepunten in de film zitten en rustig voortkabbelt kent het geheel wel een goede vaart die je blijft boeien. Hier en daar wel iets aan de voorspelbare kant. Hiermee doel ik op het begin en het einde.
Het verhaal deed me een beetje denken aan "American History X", maar daardat deze film gewoon in Europa afspeeld krijgt het geen "hollywood" tintje maar komt alles een stuk dichterbij.
Acteerwerk is goed gedaan en met volle overtuiging.
Ik heb met open mond zitten kijken dat dit soort dingen nog gebeuren op zo een agresieve wijze..niet te geloven..
Van mij krijgt deze film een 3,5*

Een hard maar ook mooi drama over de zinloosheid van rassenhaat in de neo-nazistische kringen. De film volgt één van hun leden, Marisa, die na de haat op de weg naar de bevrijding gaat en zich ontfermt over een afghaanse jongen. De schoonheid zit hem voor mij in het geloof dat de regisseur heeft dat haatdragende mensen zoals neo-nazi's kunnen veranderen en kiest voor een altruistische benadering.

Een tweede personage, Svenja, ligt thuis hard onder de knoet en zoekt haar toevlucht bij dezelfde neo-nazi's; ze is het spiegelbeeld van Marisa en bevindt zich op het punt waar Marisa zich zelf bevond vijf jaar eerder. Geen film die je voor de gezelligheid bekijkt, dan wel voor de emotie-oproepende acteerprestaties. De film heeft ook een heel sterk einde.

Prima debuut.

Harde film over de hedendaagse praktijken van een groep hedendaagse neo-nazi's. Twee meiden staan centraal: één zit al in de groep, de ander sluit zich aan. Het verhaal is wat vluchtig en onevenwichtig uitgewerkt, maar de essentie en boodschap zijn duidelijk. 6/10*

Goeie film waarin een jong meisje zich aansluit bij een groep neo-nazi's. Boeiende personages en de film geeft een rauwe blik van een groep rechts extremisten in het huidige Duitsland. Het verhaal is te onevenwichtig om echt indruk te maken, alhoewel dit tegen het einde aan wel wat wordt recht getrokken. Alina Levshin is meer dan overtuigend in de titelrol.

Dat klopt. Het is inderdaad jammer dat de film wat onevenwichtig is, maar daarmee sluit hij tegelijkertijd wel naadloos aan op het onevenwichtige gedrag van de neonazi's. En Alina Levshin weet dat inderdaad perfect te vertolken.

Het is goed dat er films gemaakt worden over een van de meest zorgwekkende verschijnselen in de hedendaagse maatschapij. Het rauwe beeld dat in deze film geschetst wordt komt op mij authentiek over. Realistischer dan het vergelijkbare American History X (1998), maar dat is een betere film, omdat daarin voor de toeschouwer meer verhaal zit.

Indringend, rauw, deprimerend. Maar toch ook met hoop. Want hoe uitzichtloos de neonazi's ook zijn, en hoe volslagen idioot ze zichzelf ook verder in de uitzichtloosheid werken, komt er toch een verrassing in het verhaal.

Alina Levshin speelt erg sterk, en een dappere rol - je zal als actrice maar bekend worden met een rol als neonazi. De rest vertolkt prima en overtuigend een groepje onnozel dat te dom is om aan hun eigen kont te krabben. Met de troosteloze omgeving er bij geeft dat wel wat inzicht in hoe het neonazigebeuren in elkaar zit. Trieste boel.

Goed camerawerk trouwens, met een goeie mix van 'echte' camera's en wat trucjes met telefoonkwaliteit beeld. Sterke soundtrack met vooral onbekende muziek - gelukkig maar, denk ik. Als enige kritiek misschien dat de wending in het verhaal wat ongeloofwaardig is. Maar waar had de film anders over moeten gaan, kan je je afvragen.

Hier heb je wel eens last van hangjongeren in Duitsland en ook voormalige Oostbloklanden heb je wel eens last van hangnazi's, geef mij dan maar het eerste Het verhaal (sober drama) wist te boeien en zat ook wel aardig in elkaar (wel hier en daar niet goed uitgewerkt) en het einde vond ik eigenlijk best aangrijpend en ook wel zielig. Ook de onbekende cast deed het best goed en dan vooral natuurlijk Alina Levshin als Marisa met haar aparte en wisselende karakters. De film had misschien wel iets weg van "American History X" maar die film is toch veel beter uitgewerkt en dat miste ik toch hier en daar in deze film. Maar al met al best een aardig Duits drama.

Prima film, die je een duidelijk beeld geeft van het neo-nazisme.

Hoewel er ongeloofwaardig lijkende wendingen in voorkomen, wil ik die niet a priori als echt ongeloofwaardig betitelen. Ieder mens heeft nu eenmaal zijn eigen bagage en karakter die uiteindelijk maken hoe je reageert op bepaalde situaties en dat kan voor een buitenstaander ongeloofwaardig overkomen. Maar je kunt er mijns inziens pas echt over oordelen als je zelf in een soortgelijke situatie verkeert.

Een goede dramafilm...

Prima verhaal...

Redelijk acteerwerk...

Veel te veel vandalisme/mishandeld/veel rokers...

Zeker heftige film...

Perfect achtergrond geluid/

muziek (Dolby Digital)...

Super mooi HD kwaliteit breedbeeld...

Na American History (Amerika), Skin (Nederland), Romper Stomper (Australië), This is England (England) hebben we nu pas uit Duitsland zelf: Kriegerin.

En ook dit vond ik zeker weer geen slechte film. Ook hier nemen we een kijkje in het uitzichtloze, vicieuze leven van een groepje Neo-Nazi's. Marisa is een van de leden (haar kapsel is in ieder geval oerlelijk). Marisa is een rebelse meid die een behoorlijke haat verhouding heeft met haar moeder en houd der eigen strikt aan de Mein Kampf-mentaliteit. Samen met haar Nazi vriendjes en het 15 jarige groentje Svenja houd ze zich voornamelijk bezig met zuipen, wilde feesten, vele ode's geven aan Adolf Hitler, en wanneer der eens een buitenlander op hun pad komt, geven ze die er flink van langs. Totdat Marisa kennismaakt met de Afghaanse Rasul.

Ook de gedeelte van Svenja vond ik erg boeiend en vooral haar zwaar cynische vader zorgt ook maar voor weinig hoop en vertrouwen. Wat ook een overeenkomst bied voor de 2 hoofdrol spelers. Ze zijn opgevoed met een hoop haat, cynisme en verwaarlozing en dat brengt ze dus tot dit. Vooral het allerlaatste flashback scene waarbij Marisa als kleuter met haar opa op het strand is en opa haar al aanleerd dat de Joden de schuld zijn van alles geeft al kippenvel. Hoe erg wil je je kind al verwaarlozen?

Hele sterke film wat ook behoorlijk realistisch is en het acteerwerk hier ook erg meeslepend is. Ook die rol van die ouwe SS-er was best wel hilarisch.

Prima vertelling over "De vuilnis van de maatschappij" en hoe het is om er maar uit zien te komen.

4,0*

Toch best wel een indrukwekkende en onderhoudende film.
De vergelijking met American History X is hier al vaak gemaakt en dat is ook wel terecht. Ook hier volgen we een groep neonazi's aan de onderkant van de samenleving, met de 20-jarige Marisa als hoofdpersoon, die de film overigens zeer overtuigend weet te dragen. De rest van de cast doet het ook naar behoren. De film steekt ook visueel en qua montage goed in elkaar.

Ik had wel mijn bedenkingen bij de ontmoetingen tussen Marisa en die Afghaanse jongen. Voor mijn gevoel groeiden ze iets te gemakzuchtig naar elkaar toe. Ik zou dat zeker niet meteen als volkomen ongeloofwaardig willen bestempelen, aangezien wroeging een mens nou eenmaal tot inkeer kan brengen, maar het ademde voor mij een wat te goedkope, bijna maatschappijleerachtige sfeer uit. Zat me niet helemaal lekker.

Toch een mooie voldoende. Film was beter dan ik op voorhand had gedacht.

3,5*

Een Duitse film over neonazi's lijkt afgezaagd maar dat is "Kriegerin" geenszins. Op confronterende wijze wordt de uitzichtloze situatie getoond van deze rechtse rakkers, die niet per se omwille van de ideologie tot de groep komen, maar bijvoorbeeld ook om zich van hun ouders af te zetten (Svenja). Marisa op haar beurt komt tot inzicht, en de film toont hoe zij niet inherent slecht is, een cliché waar men - wat dit soort mensen betreft - maar al te graag mee strooit. De sfeer is deprimerend, het geweld kort en krachtig, en nergens wordt het onevenwichtig. De twee hoofdactrices doen het uitstekend. Als de vergelijk al opgaat: beter dan "American History X".

Oh wow, wat een film. Met Combat Girls aka Kriegerin begeef je je in een doodenge wereld van rechts-extremisten / neo-nazi's . Hierboven lees ik een aantal keer de term 'ongeloofwaardig' en zelfs 'bangmakerij', maar dat is de film geenszins. Ongelofelijk vind ik hier beter op zijn plaats.

Marisa is juist de perfecte persoon om tot inkeer te komen. Als iemand binnen de groep hiervoor in aanmerking komt is zij het wel. In de eerste plaats omdat ze, in tegenstelling tot de mannen binnen de groep, wel nadenkt over bepaalde dingen. In de tweede plaats is haar gedrag zo extreem gewelddadig dat het overkomt als een uitvlucht van iets, en het politieke statement van minder belang is. Het geweld moet je, zeker in die mate, een keer zat zijn. Dat gebeurt dan ook. Wanneer de mannen als een soort halve militairen door het zand kruipen ergert ze zich aan hun domheid.

Het moment dat ze zich realiseert dat ze daadwerkelijk iemand om het leven heeft gebracht is voor haar een keerpunt en ziet ze, zij het met enige twijfel, dat het onzin is wat ze doet, en om mensen te haten die haar geen kwaad doen. Haar haat schuift als het ware door naar de neo-nazi's, die ooit haar beste en enige vrienden waren. Ze schaamt zich voor de swastika op haar lichaam en plakt er een pleister op.

Ik vond de film erg indrukwekkend. Het einde is schokkend.

Goede film met een sterke protagoniste. Absoluut geen voorlichtingsfilm van de Anna Frank stichting integendeel zelfs.

Afgezien van de flashforward aan het begin die geen spanning toevoegt, eerder weghaald, zoals wel vaker met dit stijlmiddel, vond ik de film van het begin tot het einde boeiend en verrassend.

Marisa is zeker niet de slimste, en heeft mijns inziens een persoonlijkheidsstoornis bi-polair o.i.d. (je kunt je afvragen in hoeverre Neo-Nazis überhaupt nog geestelijk gezond zijn), maar ze heeft wel een bepaalde puurheid, waardoor we toch met haar mee kunnen leven ondanks haar nazi-sympathiën.

De verandering in haar gedrag in het licht van de gebeurtenissen in de film, zoals Hannibal ook aangeeft, is dan ook goed te begrijpen.

Matig. Ik had ergens gehoopt op een portret van een stel neonazi's naar natuurlijk moet de hoofdpersoon ineens weer een buitenlander helpen. Waarom? Ik kijk zo'n film voor een inkijkje in een bepaald milieu, niet voor een gescript verhaal dat duidelijk enkel voor de film bestaat. Nu is dit een beperkt deel van de film maar wel exemplarisch dat wordt ingezoomd op minder boeiend dingen. De film weet daardoor op hoofdpunten nooit echt te boeien, ook omdat de film focus mist en alle kanten op vliegt. Op momentjes wel aardig en de sfeer is wel oké, maar dat is het dan ook. 2,0*.

'Kriegerin' (2011) lijdt een beetje aan hetzelfde euvel als een heleboel andere films met een boodschap. Het lijkt namelijk alsof de achterliggende gedachte (nieuwe nazi's komen in een geweldsspiraal terecht) belangrijker is dan het uitwerken van realistische verhoudingen tussen personages. Met als gevolg dat de emotionele ontwikkeling van Marisa (Alina Levshin) onoprecht voelt, als een doel tot iets anders en niet als een overtuigende karakterschets. Zoals ze het ene moment extreem gewelddadige dingen doet en die het volgende probeert te compenseren met barmhartigheid. Het is ergens jammer dat filmmakers nog steeds denken dat sociaal-realistische films een zogenaamde 'redemption arc' nodig hebben om zulke heftige thema's aan te snijden. En dat terwijl Alina Levshin op zichzelf een fijne rol neerzet als een getroebleerd tienermeisje met nazi-sentimenten. Een minder voor de hand liggend script had haar de ruimte kunnen geven voor een gelaagde vertolking.

De film verdient misschien wel (iets) meer dan de magere 2,0* die ik eraan gaf, maar ik heb me net als de users hierboven ontzettend geërgerd aan het plotverloop. Een film alvast met weinig diepgang of duiding over het waarom, hoe en wat. In de eerste plaats over de neonazi's zelf. Veel gezuip en stoerdoenerij met het pesten van omstaanders, maar veel verder dan dat gaat het niet.

Wordt er vervolgens gefocust op het meisje Marisa. Om één of andere onverklaarbare reden gaat ze die vluchteling helpen. Zou het een actie reactie zijn naar aanleiding van de dood van haar grootvader? Ik betwijfel het. Haar grootvader was overigens eveneens racistisch, dus die vond het best goed waarmee zijn kleindochter zich inliet. Ik ben ook niet overtuigd dat ze wroeging heeft omdat ze die twee vluchtelingen omver heeft gereden. Het duurt nog een hele poos vooraleer ze het vraagt waar zijn broer was. Het verklaart ook haar gedrag in de winkel niet toen Rasul er opnieuw stond.

Ook de bizarre verhouding tussen Marisa en Svenja is maar vreemd. Ze kunnen elkaar niet luchten om dan in een volgende scène wel met elkaar op te trekken. Men had het inderdaad beter "hard" gehouden zonder deze twee "emotoestanden" om het publiek te paaien en een sociaal aanvaardbare film te maken.