La Fée (2011)

Van de paar honderd situaties die denk ik als grap bedoeld zijn werken er voor mij precies twee - Fiona in de etalage en als ze een injectie krijgt. Voor de rest is het niet grappig, klopt de timing niet, of is het echt te stom voor woorden. Vooral in het begin is de timing echt irritant. Amateuristisch gepruts is best een goede en terechte samenvatting. Een vergelijking met de films van Tati is op zich best op z'n plaats - als wit en zwart, zo verhouden die films zich tot deze.

Als ik een 6 had kunnen geven, had ik dat zeker gedaan.

ik zit met mijn vrouw ongeveer om de minuut hardop te schateren en begrijp dan ook maar weinig van onderstaande zure commentaren.

Absolute aanrader!

Heerlijk absurdistisch verhaal, waarin af en toe een grappig dansje wordt opgevoerd, waarin de lichamelijke en expressieve kwaliteiten van de hoofdrolspelers treffend uit de doeken worden gedaan. En onder al die joligheid lijkt zelfs een diepere laag verscholen. Al met al, een geslaagde film voor mensen met een bepaald gevoel voor humor en zo ...

De film is aandoenlijk in haar bewuste knulligheid. Vooral de Engelsman met hondje Mimi vond ik stiekem toch wel heel leuk.

In feite een serie komische, veelal absurde sketches zeer losjes met elkaar verbonden door middel van een plot waarin hotelnachtwaker Dom [Dominique Abel] tot zijn verbazing oog in oog komt te staan met een vrouw [Fiona Gordon] die beweert een fee te zijn die drie van zijn wensen in vervulling kan laten gaan. Abel en Gordon lieten zich mede inspireren door zwijgende filmkomieken, getuige de expliciete verwijzingen naar Jacques Tati en Buster Keaton. Het duo is zeer goed op elkaar ingespeeld en dat levert voldoende onverwachte, grappige en bijzondere momenten op om het gebrek aan samenhang en budget te compenseren. Beste momenten: de buitenlandse toerist met de hond en de een achtervolging per scooter.