Über Uns das All (2011)

Mijn tweede Sandra Hüller film op rij. Een film met twee duidelijk te onderscheiden gezichten. Het eerste deel is een mysterie, het tweede een romantisch drama dat weliswaar voortborduurt op het eerste deel maar daar amper aanknopingspunten mee heeft. Ik ben niet zo gecharmeerd van deze aanpak en had veeleer gehoopt dat linksom of rechtsom meer duidelijkheid zo komen over het dubbelleven van de eerste echtgenoot. Nu bleef ik ondanks de prima vertolking van Sandra Hüller met een tamelijk onbevredigd gevoel achter.

Aangename kleine film die in twee delen uiteenvalt. Het eerste deel een suspensevolle thriller die ergens halverwege tamelijk abrupt overgaat in een psychologisch drama. In het middelpunt van de film staat het personage Martha dat wordt gespeeld door Sandra Hüller. Martha is een vrouw wier leven opeens sterk verandert. Over de schokkende gebeurtenis die de aanleiding is voor de verandering, wordt verteld in het eerste deel. In het tweede deel geeft Regisseur en schrijver Jan Schomburg gedetailleerd weer hoe Martha met ontkenning en zelfbedrog antwoordt op haar veranderde omstandigheden.

Prachtige rol van Sandra Hüller. Hüller slaagt erin de kijker emotioneel te verbinden met haar personage. En dat is verrekte knap want het personage Martha laat zelf maar weinig emotie zien. Het zijn kleine gebaren, een onvoorspelbare mimiek, haar plagerige gedrag en de merkwaardige en misplaatste teksten die zij van de scenarist in de mond krijgt gelegd die van Martha een uniek en bijzonder boeiend persoon maken. Misschien niet direct een zeer sympathiek persoon maar wel een uitermate fascinerend persoon.

In het midden van de film verschijnt een wisseling van perspectief die het de kijker mogelijk maakt om de situatie in het algemeen en het personage Martha in het bijzonder vanuit een andere hoek te bekijken. Het is prettig om niet meer vanuit een benauwende kokervisie te beleven en veel meer op afstand te bewegen rondom de personages. We hebben een bredere kijk op de dingen en we kunnen weer ademen. Samen met het perspectief verschuift ook de focus van de film. De andere weg die wordt ingeslagen gebeurt toch wel plotsklaps. De film richt zich opeens op de toekomst maar vergeet gelukkig niet om die weg te plaveien met het leed dat weliswaar achter Martha ligt maar dat nog niet geheel is verwerkt.

Suspense en thriller gevolgd door drama. Een Interessante constructie. Edoch niet geheel geslaagd als film. Na afloop knaagt het. Er zijn lijntjes uit het eerste deel die zijn blijven liggen. Ik had graag meer inzicht gekregen in motieven achter de tragedie uit het eerste deel van de film. Schomburg laat dat stuk helaas liggen. Het voelt onbevredigend.