I Don't Know How She Does It (2011)

Modern = Multitasken.

Het leuke aan ‘I Don’t Know How She Does It’ is het bekende hedendaagse fenomeen van multitasken. Veel werkende ouders zullen zich herkennen in het hectische huwelijk waarin Parker en Kinnear zich bevinden. Het moderne gezinsleven behoeft nu eenmaal een strakke planning in combinatie met een flexibele geest. En er moet zoveel mogelijk tegelijk worden gedaan. Weinig tijd voor romantiek dus en deze film weet daarin ook de juiste snaar te raken.

Parker blijkt goed geschikt voor deze rol en Brosnan, als een eventueel liefdesvuur doen oprakelende tegenspeler, zorgt voor een prettig kalm romantisch ondertoontje. Waar je de clichématige wending bijna op je af ziet stormen, blijft alles netjes binnen de lijnen maar toch nog een klein beetje origineel. Men weet de kijker zelfs nog een ouderwetse moraal te verkopen. Laat het Carrie uit Sex & The City maar niet horen.

Met dank aan Paradiso voor het recensie-exemplaar.

Goed.

Een verbazend leuke film! Maar wel een film die vooral de vrouwen zal interesseren, dus echt niet bepaald een mannenfilm.

Hoofdmotto in deze film is niet echt mijn favoriete onderwerp. De carrièrevrouw met een druk gezinsleven, dat is toch echt typisch Amerikaans. Hoe dan ook, de film blijft desondanks ook voor Nederlandse begrippen best leuk.

Het beste aan deze film vind ik hoe deze in het totaal is opgezet. In het begin, maar ook af en toe tussendoor, krijgt de film het karakter van een soort documentaire. Verschillende vrouwen werpen hun blik op het leven van de hoofdpersonage en de werkende vrouw met een gezinsleven in het algemeen. Daarbij wordt natuurlijk ook de situatie van de man aangehaald en vergeleken. In principe had dit van mij niet zo gehoeven, maar het geeft wel een aardige zwaai aan de film.

Verder vind ik de, ik noem het even zo, freezing shots een goede toevoeging geven. Het zal ongetwijfeld een veel professionelere benaming hebben, maar het moet hiermee gezegd toch duidelijk zijn wat ik bedoel. Ook de to-do-lists die in beeld kwamen waren leuk en met de muziek werd ook aardig gespeeld.

Acteerprestaties? Van Sarah Jessica Parker ben ik persoonlijk niet echt gecharmeerd, maar ze komt als slonzige chaotische werkende moeder toch wel goed over op beeld. De humoristische momenten vond ik prima bij mijn smaak passen. Ik heb zowaar zelfs een aantal keren met krommende tenen naar beschamende momenten gekeken en zelfs in lachen uitgebarsten. Dat wil voor mij toch wel wat zeggen bij dergelijke filmcategorie.

De film is weliswaar geen cultureel hoogstandje, maar wel net even anders dan de doorsnee vrouwenfilm. Voor mij echt een aanrader om een avondje te kunnen ontspannen op de bank.

Een leuke en onderhouden rom/com waarbij je van te voren al kunt aangeven hoe het gaat aflopen. In tegenstelling wat mijn voorganger aangeeft over het "geouwehoer" tussen de film door, vond ik juist wel leuk (deed me een beetje denken aan modern family).
Acteerwerk is prima. Qua humor is de film niet zo heel erg sterk. Althans ik heb niet in een deuk gelegen met bepaalde situaties, eerder glimlachen.
Maar toch vond ik dat niet zo heel erg, want de film kijkt gewoon lekker weg. Hoewel je de afloop van de film kon voorspellen, was ik wel erg benieuwd wat er met die jack, zou gebeuren, gezien zij daat toch wel een beetje een zwak voor had.
Verder is zowel de score als soundtrack prima in orde en goed uitgekozen voor deze film.
Achja, op zijn tijd vind ik het heerlijk om naar dit soort fims te kijken en me dan ook nog eens prima mee amuseren.
Overigens vind ik niet dat dit bioscoop waardig is alleen maar omdat er een "grote cast" in zit. Persoonlijk vind ik het meer een film voor zo een dag als vandaag...regen..regen en nog eens regen.
Van mij een 3,0*

Aardige film over een getrouwde vrouw met twee kinderen en een carrière. En net zoals haar leven zit deze film eigenlijk ook te vol. Maar hierdoor is het tempo lekker vlot en kijkt het wel lekker weg. Uiteraard vol clichés en uitermate voorspelbaar. Een schoolvoorbeeld van typecasting voor de rol van Sarah Jessica Parker. Gregg Kinear krijgt helaas te weinig te doen. Een kleine 3.0 sterren.

Op zich heb ik een hekel aan films waarbij er constant tegen de camera wordt gesproken. Bij deze film werd het echter toch op een bepaalde manier gedaan waardoor ik mij er niet zo aan stoorde.

Je ziet wel vaker films met de rol van ouders als thema. Wat ik bij deze film wel onderscheidend vond was de balans die ouders moeten zoeken tussen carriere en ouderschap. Je ziet hierbij ook niet een happy ending waarin de moeder beseft wat ze heeft gemist en gelijk haar hele carriere in de wind gooit om huismoeder te worden. Nee, er wordt echt gezocht naar een balans. Dat kon ik wel waarderen.

Toch over het algemeen gezien bleef het allemaal behoorlijk braaf en op de vlakte. Eigenlijk kabbelde het allemaal maar een beetje voort. Maar ach, hij kijkt best wel goed weg.

Eigenlijk is deze film net SATC een paar jaar nadat 'Carrie en man zijn getrouwd en ze wat kinderen hebben gekregen'. Er is zelfs weer een 'slimme rooie' aanwezig, men praat tegen de camera en Parker zit weer voor een behoorlijk deel van de film aan de laptop (zoals iedereen eigenlijk, maar ach).

Ik vond het wel grappig, Parker die nog steeds op haar hakken overal naartoe rent, zelfs door de sneeuw. Ze heeft haar spark nog steeds niet verloren.

Maar toch doet ze het niet alleen. Ik heb verschillende geslaagde opmerkingen gehoord van de andere acteurs en actrices. Haar zoontje was te schattig voor woorden.

3* voor deze leuke wegkijker.

Soms heb je van die films, waarbij je gedwongen wordt om mee te kijken. Dit was er voor mij zo’n eentje. Waar ik vooraf al dacht, dat dit totaal niets voor mij zou zijn, daar zat ik helemaal juist.

Qua acteurs zit het ook niet echt goed. Parker is vaak niets, hier is ze ook vrij matig. Brosnan valt me hier nog enigszins mee, maar Kinnear is echt zeer vervelend. Verder is het een typische romkom, al komen de komische elementen maar spaarzaam bovendrijven. Ik vond het vaak allemaal net niet.

Visueel zitten er nog een paar aardige cameratrucjes in en het einde viel me ook nog een tikkeltje mee. Maar verder werd het eens te meer duidelijk dat dit niets voor mij was. Voorspelbaar, niet grappig en gewoonweg niet goed.

1,5*