True Stories (1986)

Ondanks de aanwezigheid van John Goodman (in die tijd best populair) en David Byrne (zanger Talking Heads) was dit een draak van een komedie. Verhaal was zeer saai en te lachen viel er eigenlijk niets. Het hoogtepunt voor mij in deze film was de uitvoering van de song "Wild Wild Life" van de Talking Heads. Na deze film is David Byrne niet doorgebroken in de filmindustrie en dat is maar goed ook want ik vond hem dramatisch slecht in deze film. Als zanger was hij altijd best leuk en ook grappig maar in deze film is het net een dooie muis, so saai was hij.

Wat als de Coen Brothers Borat hadden geregisseerd?

Mogelijk had je dan een soort True Stories gekregen, waarbij Byrne een modern dorpje in Texas bezoekt op de rand van de viering van het 150-jarig bestaan van de staat.

Na de geweldige registratie van Byrne’s laatste concert, American Utopia, geregisseerd door Spike Lee, had ik zin in meer uitspruitsels (is dan een woord?) uit het hoofd van de man. Nu had ik de film ooit eerder gezien, zo’n 33 jaar geleden, maar was m ook grotendeels vergeten.

Enfin, Borat volgens de Coen brothers komt dus ongeveer neer op Byrne met cowboyhoed die op beschaafde en intelligente manier het ‘moderne’ America van commentaar voorziet. Eigenlijk is er in ons gedrag niet zo heel veel veranderd. We zijn vooral een stuk onbeschaafder geworden. Maar in de tijd van True stories was de tech sector al in opkomst, was winkelen ons favoriete tijdverdrijf en deden mannen hun best in de smaak te vallen bij vrouwen. Dat levert een van de leukste scenes op als goedzak Goodman zichzelf aanprijst via een commercial. Een soort Tinder avant la lettre.

Verder veel oerlelijke kleding (bewust), en veel pijnlijke clichés. Enfin, het was een leuk bezoek. En nu snel weer vergeten, zo tipt Byrne op het eind, zodat je het een volgende keer wederom met een frisse blik kunt aanschouwen.

Heerlijk! 4*

Ps. De Coen broertjes hebben hier dus niks mee te maken, behalve dat ze vast ook uit zo’n dorpje komen.