Blue Bird (2011)

Trailer (YouTube)

Ik had bij het lezen van de synopsis een heel ander beeld dan de trailer me laat zien. Lijkt me wel de moeite waard.

Op een wondermooie manier volgt Van den Berghe de twee kinderen op hun zoektocht naar de Blauwe vogel die voor hun gelijkstaat aan "geluk". Muziek, geluiden en beelden vloeien samen tot bij momenten poetische wonderbaarlijke cinema (op een bepaald moment lijkt het wel als de kinderen zich in een zee van hoog gras bevinden). Met een speciaal beeldformaat en speciaal kleurgebruik krijgt het geheel iets surrealistisch. Maar de maker vergeet de humor niet in zijn verhaal te steken. Als je de film in twee woorden wilt verwoorden: Vertederend mooi!!

Gezien op het 38ste filmfestival van Gent, maar heeft niet bepaald een grote indruk nagelaten. De film (naar de gelijknamige roman) probeert een soort boodschap over te brengen die niet echt aanslaat en vervalt zo in saaie cinema. Bij momenten wordt het zelfs komisch, wat vermoedelijk niet echt de bedoeling was. De beeldvoering met bijhorende muziek was dan weer wel in orde en brengt samen met de ongebruikelijke kleurenfilter Togo op die manier als een surrealistisch schilderij in beeld. Maar het optisch aspect alleen kan het helaas niet redden.

Flarden gedachten:

Ik herinner me op het vorige filmfestival van Gent mateloos geërgerd geweest te zijn door hoe weinig concreet 'En waar de sterre stil bleef staan' als film was. De mensen met het syndroom van Down werkten ook enorm op mijn zenuwen. Ik had zelfs de indruk dat Gust Van den Berghe sadistische trekken had door die mensen dialogen te laten vertolken waar ze zelf ongetwijfeld geen touw aan vast konden knopen - ook zo voor de toeschouwer trouwens.

Ook 'Blue Bird' weigert concreet te worden, maar het werkt beter. Cinematografisch oogt de film veel mooier en indringender dan zijn voorganger (sfeervol blauw i.p.v. korrelig zwart/wit) en hoewel de parabel zich niet echt logisch ontwikkelt, kan iedereen er mooie ideeën (of beter: indrukken, want dikwijls heeft men het raden naar hun betekenis) uithalen. De prachtige visuele constante (vuur), de blauwe vogel?, het moment waarop de bus met aspirant geborenen en de vader met de doodskist elkaar passeren (kruising van leven en dood), en bovenal de humor! Over het plezier, over geboren worden, over de geesten van het woud, over een gestorven opa en oma, ... Nu de Christelijke connotaties achterwege bleven, had ik een veel minder pretentieuze indruk bij de film.

Ik ken het verhaal van Maeterlinck niet waarop de film is gebaseerd, maar Van den Berghe lijkt me een goede keuze om deze ongrijpbare metaforen in een even ongrijpbare film om te zetten. De enorme breedte van het filmformaat werkt trouwens uitstekend en audio-visueel bevat de film een aantal wonderen, zoals de momenten in het korenveld, aan zee, etc.

Deze film laat kortom meer indrukken na dan men kan opsommen. Dat het allemaal over weinig gaat (het tweede deel van de film leek me een soort opvoedingscampagne voor de Afrikaanse bevolking inzake condoomgebruik, cfr. ook de "condoommutsen" van de nog-niet-geborenen?), was deze keer niet al te frustrerend. Hoewel het natuurlijk een zwakte blijft: een film die zomaar wat zaken toont...

Ambitieuze en zeer mooie poging, maar op veel vlakken niet volledig gelukt. En de minutenlange stukken blauwe savanne met beiaardmuziek als soundtrack waren me soms teveel.

Aangekocht door het EYE Film Instituut en gaat in het najaar in première.

Een redelijk dramafilm...

Redelijk verhaal...

Redelijk acteerwerk...

Redelijk kwaliteit (small) breedbeeld, alleen

kleur blauw, geen HD aanwezig...

Prima geluid

(geen Dolby Digital aanwezig)...