Nederwiet (2011)

Een hele leuke en mooie documentaire! waarin je ziet hoe belachelijk onze regelgevingen zijn.

Die Doede vond ik trouwens een biologische held!. En ook gewoon weer doorgaan met de kweek zo hoort het! ze krijgen ons niet klein

Erg aardige en leuke docu ja. Wel vreemd om te zien hoe de aanvankelijke tolerantie tav softdrugs zo enorm aan het verdwijnen is. merkwaardig.

Doede is wel een enorme baas . en die coffeeshop the Greenhouse een erg mooie tent en professionele organisatie: het schoolvoorbeeld van hoe een legale wietdistributeur zou moeten zijn. En dan gaat de overheid uitgerekend zo'n tent sluiten .

Met de voetjes aan het plafond.

Zo zong Joost Belifante van het legendarische Doe Maar in de nederreggae klassieker 'Nederwiet'. En niets is minder waar, maar de wiet heden ten dage is een andere dan Henny Vrienten en co. of Bob Marley ooit gerookt heeft. Iets waar men tijdens deze docu helaas niet echt op in gaat. Al wordt het begrip THC wel genoemd, de reden waarom de krachtige wiet van tegenwoordig tegen de harddrugs aanschurkt niet.

Een aardige documentaire blijft over. Met onder anderen een Friese boer die al jaren leeft voor zijn wietplantjes. Ongeacht alle gevaren uit de hoek van rippers en het telkens veranderende politieke klimaat dat koffieshops gedoogd, maar bevoorrading verbiedt. Tevens komt een blowverslaafde aan het woord en ziet men hoe de plant wordt gekweekt. Erg veel samenhang tussen de onderwerpen is er niet en niet alle onderdelen komen even goed uit de verf.

Redelijk.

Wat een gezellige documentaire. Ik word er helemaal happy van, en dat zonder te blowen.

De documentairemakers hebben verschillende mensen gevonden die volledig herkenbaar in beeld wilden komen om te vertellen hoe zij met de handel omgaan. Vooral chill en relaxed dus. De makers beginnen zelf ook met een aantal plantjes en vragen advies aan anderen hoe ze dit aan moeten pakken. Je ziet ze spullen kopen voor hun plantjes, bij een kweker op bezoek gaan, ze stellen vragen bij de verkoper, de coffeeshop dus. Ook als er wat mis gaat met hun plantjes kunnen ze bij iemand voor advies terecht. Eigenlijk leer je met deze docu dus heel veel over wiet.

Ook de andere kant is grappig om te zien. Volgens mij vind de politie hun werk stiekem best leuk. Om die invallen te doen en mensen in de boeien te slaan. En apparatuur uit het open raam naar buiten te gooien. Ze proberen er wat vermoeid bij te kijken, maar ik vraag me af hoeveel daarvan gemeend is. Ik denk dat ze zich er nog jaren mee kunnen vermaken.

Jammer is dat er niet echt wordt ingegaan op het verslavende gedeelte. We volgen wel een zanger die verteld over zijn verleden, gaat afkicken en weer terugkomt, maar dat heeft niet echt toegevoegde waarde. Eigenlijk hadden ze de sfeer enigszins moeten verpesten en wat serieuzer op zo’n verslaving in moeten gaan.

Mijn eerste alinea is het pluspunt van deze documentaire. De afronding kwam wel ineens heel snel, maar die was met humor gedaan.

3,5*