Nederwiet (2011)

Leuk kijkje in het nedelandse softdrugs wereldje.

Een hele leuke en mooie documentaire! waarin je ziet hoe belachelijk onze regelgevingen zijn.

Die Doede vond ik trouwens een biologische held!. En ook gewoon weer doorgaan met de kweek zo hoort het! ze krijgen ons niet klein

Prima docu!

Leuke docu!

Mooie mensen maken een mooie documentaire. Een goede documentaire moet niet gebaseerd zijn op muziekjes, cameratrucjes of andere onzin. Gewoon mooie mensen die iets interessants te melden hebben. Dat is goed gelukt! Vooral die boer natuurlijk, wat een held.

Fijn dat er trouwens ook mensen zijn gefilmd die meer dan 3 woorden achter mekaar kunnen zeggen. Een aantal Amerikaanse docu's over dit onderwerp, of daaraan verwant, schetst mensen die veel omhoog of naar beneden kijken zonder tanden of intelligentie.

Ik was het topic van de toplijsten van 2011 aan het doorkijken en daar zag ik hem op 2 staan bij Ajax&Filmfreak, dus gisteravond even gekeken op uitzending gemist. en hij is erg goed bevallen. zoals hier boven ook al gezegd word, ze volgen interessante personen. en je krijgt een leuke inkijk in hoe het softdrugs wereldje een beetje in elkaar steekt.

Interessant. Vooral vanwege het soort oerhollandse mensen waarbij je niet zo snel aan denkt als je het over wiettelers en koffieshophouders hebt. Meestal worden in documentaires of reportages over drugs de betrokkenen aan de leverancierskant afgeschilderd als de stereotype crimineel.

Aardige docu.

Kreeg het gevoel dat de verschillende partijen en kanten aan het woord zijn gekomen. In principe mag dat ook verwacht worden van een docu die bijna anderhalf uur duurt. De personen die gevolgd werden bleven over de gehele lengte met gemak boeien. Er had wellicht iets dieper ingegaan kunnen worden op de exacte regelgeving, want die bleef voor mij nog enigszins vaagjes.

de regelgeving is ook vaag

Erg aardige en leuke docu ja. Wel vreemd om te zien hoe de aanvankelijke tolerantie tav softdrugs zo enorm aan het verdwijnen is. merkwaardig.

Doede is wel een enorme baas . en die coffeeshop the Greenhouse een erg mooie tent en professionele organisatie: het schoolvoorbeeld van hoe een legale wietdistributeur zou moeten zijn. En dan gaat de overheid uitgerekend zo'n tent sluiten .

Mooi gefilmd, mooi gemonteerd, leuke muziek erbij.

Leuke documentaire waarin coffeeshophouders en wietkwekers normaal neer worden gezet en dus niet de bekende boeventronies hebben.

Grappig om te zien dus dat de kwekers en shophouders gewoon normale mensen zijn die werken voor hun geld of kweken uit principe en het kweken als een hobby/levenswerk zien

(zoals die Friese boer)

De politie linkt in deze docu direct en constant wiet met criminaliteit (het laten zien van foto’s van afrekeningen) en beschouwd de softdrugs als puplic enemy number one.

Beetje jammer dat je als leek die vrij weinig van wiethandel etc weet eigenlijk weinig wijzer wordt van deze documentere. Er wordt te weinig uitgelegd en kwa regels en wetgeving is het allemaal vrij oppervlakkig waardoor je aan het eind van de docu leuke plaatjes en interviews hebt gezien maar de intentie van het onderwerp is zwaar verstopt en ben je vrij weinig wijzer geworden.

Met de voetjes aan het plafond.

Zo zong Joost Belifante van het legendarische Doe Maar in de nederreggae klassieker 'Nederwiet'. En niets is minder waar, maar de wiet heden ten dage is een andere dan Henny Vrienten en co. of Bob Marley ooit gerookt heeft. Iets waar men tijdens deze docu helaas niet echt op in gaat. Al wordt het begrip THC wel genoemd, de reden waarom de krachtige wiet van tegenwoordig tegen de harddrugs aanschurkt niet.

Een aardige documentaire blijft over. Met onder anderen een Friese boer die al jaren leeft voor zijn wietplantjes. Ongeacht alle gevaren uit de hoek van rippers en het telkens veranderende politieke klimaat dat koffieshops gedoogd, maar bevoorrading verbiedt. Tevens komt een blowverslaafde aan het woord en ziet men hoe de plant wordt gekweekt. Erg veel samenhang tussen de onderwerpen is er niet en niet alle onderdelen komen even goed uit de verf.

Redelijk.

Zoals Zinema terecht aangeeft wordt er niet echt ingegaan op het feit dat de wiet tegenwoordig niet meer zoals vroeger is. Ondanks dat, is het toch wel een aardige docu met hier en daar ook de nodige humor (bedoeld of onbedoeld). Maar toch heb je na het kijken van de docu niemand gehoord over de negatieve effecten van de wiet, het gaat vooral over de persoonlijke positieve ervaringen.

Wat een gezellige documentaire. Ik word er helemaal happy van, en dat zonder te blowen.

De documentairemakers hebben verschillende mensen gevonden die volledig herkenbaar in beeld wilden komen om te vertellen hoe zij met de handel omgaan. Vooral chill en relaxed dus. De makers beginnen zelf ook met een aantal plantjes en vragen advies aan anderen hoe ze dit aan moeten pakken. Je ziet ze spullen kopen voor hun plantjes, bij een kweker op bezoek gaan, ze stellen vragen bij de verkoper, de coffeeshop dus. Ook als er wat mis gaat met hun plantjes kunnen ze bij iemand voor advies terecht. Eigenlijk leer je met deze docu dus heel veel over wiet.

Ook de andere kant is grappig om te zien. Volgens mij vind de politie hun werk stiekem best leuk. Om die invallen te doen en mensen in de boeien te slaan. En apparatuur uit het open raam naar buiten te gooien. Ze proberen er wat vermoeid bij te kijken, maar ik vraag me af hoeveel daarvan gemeend is. Ik denk dat ze zich er nog jaren mee kunnen vermaken.

Jammer is dat er niet echt wordt ingegaan op het verslavende gedeelte. We volgen wel een zanger die verteld over zijn verleden, gaat afkicken en weer terugkomt, maar dat heeft niet echt toegevoegde waarde. Eigenlijk hadden ze de sfeer enigszins moeten verpesten en wat serieuzer op zo’n verslaving in moeten gaan.

Mijn eerste alinea is het pluspunt van deze documentaire. De afronding kwam wel ineens heel snel, maar die was met humor gedaan.

3,5*