Sleeping Beauty (2011)

Nee inderdaad hoezo er in deze film bloot voorkomt..

ik zie film als misschien wel de meest ultieme kunstvorm die er is, ik weet niet wat voor schilderijen jij hebt gezien waarin een goed plot voorkomt

de stelling dat het niets met kunst te maken heeft omdat de film geen plot heeft slaat echt als een tang op een varken, en hoe mensen in deze film geen diepgang kunnen zien is voor mij haast onbestaanbaar. Een film met verschillende, juist diepgaande, verhaallijnen die allemaal weer op een subtiele manier een beetje met elkaar te maken hebben, en daarnaast waanzinnig acteerwerk (wat dat betreft het beste wat ik heb gezien in 2011) en prachtige beelden.

Niet helemaal geslaagd dit; hier en daar doen een aantal nogal pretentieuze arthouse-elementen afbreuk aan het geheel, maar de film is toch best intrigerend en onderhoudend. Browning is in ieder geval uitstekend in de hoofdrol. Jammer van de nogal afstandelijke opzet van het verhaal (versterkt door het ontbreken van close-ups) en het vreemde einde.

Prima. Smaken verschillen nu eenmaal. Maar ik sluit niet uit, dat jij een van de weinigen bent die in deze film een coherent verhaal en waanzinnig acteerwerk (!????) hebt kunnen ontdekken. Proficiat.

Ja lekker, weer eens een film die je uitdaagt om alles wat je kent van standaard cinema opzij te zetten. Zeker geen film om even tussendoor te kijken. Waanzinnig mooi gemaakt en zinderend gespeeld. Zo eentje die je minstens twee keer moet kijken voordat je het kunt bevatten wat je net gezien hebt. Een echte aanrader, voor de liefhebber.

Dankjewel, smaken verschillen inderdaad (en ja, er zijn goede en slechte )

Zoals eerder al werd gesuggereerd, deze film is niet voor iedereen weggelegd denk ik dan

toch denk ik dat degene die menen dat hier niet goed in wordt geacteerd echt geen kaas hebben gegeten van acteerspel. Kom op, je ziet het.

Smaak is een subjectief oordeel over iets. Derhalve bestaat er niet zoiets als goede of slechte smaak. ’t Is maar wat je lekker vindt.

Dat jij van mening bent dat mensen, die het niet met jou eens zijn over de kwaliteit van de acteerprestaties, geen verstand zouden hebben van acteren vind ik een tamelijk aanmatigende houding.

Ik heb trouwens in mijn eerste commentaar op deze film (6 december j.l.) geschreven dat Emily Browning in deze film ”best aardig acteert”. Maar zij is naar MIJN mening dan ook de enige. De rest van de cast is een verzameling houten klazen, dat zijn of haar tekst opdreunt met als dieptepunt de oude cliënt, die op de rand van het bed uitdrukkingsloos een minutenlange monoloog afsteekt.

Ik wil er trouwens nog aan toevoegen dat Browning met het accepteren van deze rol met vuur speelt. Er zijn meerdere actrices geweest, die na het spelen van zo’n rol in het B-circuit terecht kwamen. Denk aan Valérie Kaprisky, onze eigen Maruschka Detmers e.a. Ik hoop voor Browning dat dat haar niet overkomt.

De film is het overigens niet waard om daarover te blijven bakkeleien, dus wat mij betreft “einde discussie”.

Intrigerende film. Wel een die uitnodigt om niet de moeite te doen om uit te vinden waar het nou om draait, want de verborgen boodschap is erg goed verborgen, en het lijkt ook wel voorspelbaar dat het verborgene niet zo'n vrolijk wereldbeeld is. Maar raadselachtig blijft het, en om meteen te zeggen dat er geen diepgang in zit is toch wat te makkelijk.

Welke rol speelt Birdman, en wat bindt Lucy aan hem? Waarom is Lucy zo zelfdestructief - of is ze dat eigenlijk wel? Waarom is ze zo ijverig bezig met haar rotbaantjes, en wat beweegt haar om dat dan toch te laten versloffen?

Niet iets wat ik in een enkele kijkbeurt doorzie. Maar ik weet niet of ik het de moeite vind om nog een paar keer te gaan kijken. Net als Dreiecke (goed verhaal trouwens!) denk ik niet dat ik er vrolijk van word.

En voordat ik dat nog vergeet, Emily Browning is hier natuurlijk wel echt heel goed aan het acteren. Niet op de traditionele manier van netjes en met een mooie dictie de teksten zeggen, maar dat wil niet zeggen dat het niet bewonderenswaardig is. Kijk die scene in het laboratorium maar eens terug.

Dank je, blurp, ik ga trouwens met een halfje verhogen omdat ik nog steeds met de film in gedachten bezig blijf. Het verhaal is erg origineel (voor zover je tot het begrijpen ervan komt), intrigerend inderdaad Ik vind het toch wel een mooi intuïtief werk.

Ik weet ook niet zeker of Lucy echt zelfdesctructief is. Ik vond haar wel wat gezondheidsrisico's nemen, zeker toen ze die pil gebruikte en dit niet aan de Madam meldde.
Ik weet niet eens zeker of dit wel goed afliep voor Lucy, omdat het eind van de film niet alles prijsgeeft en er ook een scenario te bedenken is dat het voor haarzelf haar laatste slaapsessie was (bedacht ik later). Waarom was bv de allerlaatste scene in grijstinten geschoten in plaats van in zachte kleuren?
En what about Birdman.......Toch nog maar eens de film kijken, niet?

Als ik zo de reacties lees van de mensen die deze film een hoog (3,5+) gaven. Dan vraag ik me 2 dingen af. Zijn ze gewoon aan het trollen, of heb ik naar een TOTAAL andere film gekeken, en zit ik hier gewoon ontzettend verkeerd.

Goed ik zal eerlijk zijn, toen ik de poster zag en de tekst las dacht ik persoonlijk toch nog zoiets als 'erotiek'. Of ander nadenkend schouwspel met naakt erin. Maar daar bleef het ook wel bij. Ojah ik was ook nog benieuwd naar Emily Browning. (Al zag ik haar liever in Sucker Punch).

Trollen? Nee. De film zet mij aan tot nadenken en daar hou ik van (zie m'n 2 berichten)
Het doet mij denken aan de droomtaal van Lynch, maar daar ken ik deze regisseuse nog niet goed genoeg voor, hoewel haar film wel zo aanvoelt. Ik kan er best iets mee. Ik vind het een eigenzinnig en fraai uitgevoerd debuut, voor mij alvast ver verwijderd van doorsnee 2.5 ster of minder crap.
Erotiek kun je het niet noemen wat je in de film ziet, daar is het te esthetisch voor gebracht, denk ik. Ik keek eerlijk gezegd al snel over het naakt heen en was benieuwd naar wat er achter de figuurlijk 'opgetrokken mist' vandaan zou komen.
En het gegeven is erg origineel, dat moet je toch toegeven? Ik heb het nooit eerder gezien in een film.
Denk bv over wat beter is, twee weken met zomerse temperaturen dood in je huis liggen voordat je gevonden wordt (Birdman) of bewust kiezen wanneer je je leven klaar vindt en daar een regie voor bedenken. Ik kan niet zeggen dat ikzelf dit leuk of fijn vond, maar het is (volgens mij) wel een vraag die hier gesteld wordt. Een vraag waar nog veel taboes rond hangen.
Buiten dat er meer menselijke waarden worden behandeld in de film, bv wat is zelfdestructie of wat is een zinnige levensvulling?

Echt weer een film die totaal ondergewaardeerd wordt omdat het het verkeerde volk triggered.

Mooi zwartgallig sprookjes. Enorm veel suggestieve cues, heerlijk surreëel universum en een aaneenschakeling aan scenes waar geen touw aan vast te knopen lijkt. Lijkt inderdaad, want Leigh weet daadwerkelijk van die complexiteit een narratief geheel te maken maar zet de kijker gewoon enorm aan het werk en reikt niets aan. Ideaal voor de puzzelaar.

Maar de film komt bij veel puzzelaars niet aan en dat is jammer. Browning is echt geweldig als protagoniste. Enorm afstandelijk en overtuigt je als kijker dan ook dat ze niets meer dan een leeg omhulsel, vooral de Vagina is a temple scene is daar een uitstekend voorbeeld van. Heerlijke statische feel en triggered je als kijker enorm. Daarop komen de scenes met Birdman nog, en o wee wat is Browning daar goed.

Niet zo wannabe arthouse als de critici wilde doen geloven want Leigh handelt duidelijk vanuit een uitgangspunt en weet dat met sfeer en oogverblindende cinematografie de surrealiteit tot leven te laten komen. Een film die zijn kijkers nog meer zijn best laat doen dan David Lynch himself maar de puzzelaar zal dit een heerlijke film vinden. Herzienwaarde lijkt me ook enorm groot, zal dit zeer onderschatte maar sterke hersenpenetratie vast nog wel een aantal keerg aan zien.

Tja mooi gegeven dat door te veel losse eindjes niet wordt uitgewerkt. Door het meer dan prachtige acteerwerk van Emily Browning en origineel verhaal toch nog 2,5 punt. Moet gezegd dat de reactie op haar ontslag bij de kantoorbaan 1 van de mooiste is die ik ooit gezien heb .

Gigantische troep. Meer woorden maak ik hier niet aan vuil.

Dit it niets anders dan tijdverspilling..meer heb ik er niet aan toe te voegen..echt vreselijk slecht dit..

Aparte film, ik hou er een dubbel gevoel aan over.

Pluspunten: Het is mooi gefilmd, een originele verhaallijn (nog nooit zoiets als dit gezien). De manier waarop deze regisseur bepaalde onderwerpen aansnijdt vind ik interessant.

Minpunten: Terwijl je aan het kijken bent is het totaal niet logisch, scene's verliepen niet logisch! Het verhaal liep niet logisch, eigenlijk was niks logisch.

Het was misschien soms wel erg ver gezocht waardoor veel mensen na het zien van deze film met veel vragen blijven staren naar de aftiteling (met name ik zelf). Ik kon de film niet loslaten en bleef maar denken "er moet toch iets zijn wat de regisseur wilde zeggen?" Dat is best een vervelend gevoel na het zien van een film. Na heel veel denkwerk (ik ben waarschijnlijk niet super intelligent) ben ik er toch voor mezelf uitgekomen wat mij lijkt wat de bedoeling van de regisseur was, waardoor de film ergens wel logisch werd. Er gaan toch wat punten af voor het feit dat ik zo verschrikkelijk hard moest nadenken. Ook had ik het gevoel dat ondanks Lucy een duidelijk personage is, zij te veel op afstand bleef. Dit was waarschijnlijk ook de bedoeling maar omdat ik haar met niemand kon meten bleef zij 1 groot vraagteken gedurende de film.

Jammer hoor, het had echt heel wat kunnen zijn!

Desalniettemin een 6/10, omdat het me toch aan het denken doet zetten

Na al je denkwerk... ben ik wel benieuwd tot welke conclusie jij dan bent gekomen omtrent de bedoeling van de regisseur

Erg mooie film met een heel sterke Emily Browning in de hoofrol.

2,5* en die zijn geheel te danken aan de sterke Emily Browning! Jammer genoeg kan zij de film niet op haar eentje redden...het is allemaal te vaag en niet voor iedereen weggelegd...

Dit is geen film die je bovenmatig zult waarderen als je niet een soort van idee hebt waar die over gaat. Dan blijft het immers afstandelijk, doods, onbegrijpelijk, etc. Ik vind dat in die situatie gezeten veel te veel mensen op moviemeter dan maar meteen kritiek beginnen te spuien. Enig begrip, hoe beperkt ook, kan er voor zorgen dat de film in elkaar grijpt, dat alles een plaats krijgt. Als je een film echt niet goed begrijpt, heb er dan gewoon geen uitgesproken mening over en begin dan niet meteen te strooien met halve sterren. Vind ik dan. Goed, ik was echter wel bovenmatig geintrigeerd over de vraag wat nou de pointe is. Mijn idee is als volgt:

Het gaat om iemand die niets van dr leven weet te maken. Het ontbreekt aan alle spanning. Het gaat zeker niet om een student die geïnteresseerd is in geld (zoals we duidelijk te zien krijgen in de scene waarin ze geld verbrandt). Sleeping beauty verwijst niet alleen naar haar werk maar vooral naar de staat waarin ze verkeert, zoals hierboven in andere bewoordingen al gemeld. Waarom doet ze dan het werk wat ze doet? What makes her tick? Dat is de vraag van en eigenlijk ook aan de kijker. Het antwoord zit hem volgens mijn in de laatste twee scenes. In de voorlaatste scene zien we haar wakker worden en begint ze hysterisch te schreeuwen. In de laatste scene zien we haar slapen naast die oude (dode) man. Volgens mij moet je die laatste twee scenes chronologisch omdraaien. Die laatste scene laat zien, als een soort uitgeleide, wat er in die nacht is gebeurd en verklaart waarom ze zo schreeuwt in die scene daarvoor. Wat is er namelijk gebeurd? Helemaal niets. Hier is een meisje dat een werkverband aangaat die een ultieme overgave vergt, in een ultieme poging IETS te beleven. En dan blijkt dat er zelfs in die hoedanigheid niets gebeurt, en is de wanhoop compleet.

Fascinerende film die nog wel een tijdje door mijn hoofd blijft spoken. Ik heb deze film afgelopen avond in de bioscoop gezien waarbij het mij opviel dat gezien het aantal bezoekers - en dat waren er niet veel - er veel gepraat werd en dat ging zeker niet over de film. Die mensen hadden er dus helemaal niets van begrepen. Ik kan me ook wel enigszins volgen in bovenstaand bericht van Olaf K, hoewel mijn beleving aanvankelijk niet zo was. Laat ik heel eerlijk zijn, ik voel me doorgaans zeer aangetrokken tot vrouwelijk schoon en het mooie naakte lijf van Lucy gaf mij een heerlijk gevoel. Het zij zo. Dat heerlijke gevoel verdween echter heel snel bij het zien van de ijzersterke laatste twee scènes die mij met de nodige vragen achterlieten. Waarom schreeuwde het meisje zo hysterisch? Omdat er een oude man naast haar in bed lag, iets wat zij door haar verdoofde toestand in vorige gevallen niet opgevallen was? Voelde zij zich hierdoor misbruikt of werd zij overvallen hierdoor met een enorm schuldgevoel? Een antwoord hierop wordt niet gegeven en juist dat maakt deze film voor mij juist zo interessant.

edit: De verklaring die PisPaaltje geeft vind ik ook best wel om over na te denken.

Waardering; voorlopig 3,5*

Door de vele tegenstrijdige meningen hier wordt ik alleen maar nieuwsgieriger...

Eens met Bungel. Het zijn bovenstaande reacties die mij ontzettend nieuwsgierig maakten naar het zien van deze film. Ook een negatieve reactie kan dus reclame zijn.

Sleeping Beauty kent een wat ongeloofwaardig script - met name het nogal drukke bestaan dat Lucy leidt, een dag telt 24 uur meen ik - maar de uiteindelijke indruk is fascinerend, bizar. Terwijl veel zogenaamde Arthousefilms snel zijn gezonken in het geheugen, zal deze nog lang aan de oppervlakte blijven drijven. De gelijkenis met de occulte sekssekte in Eyes Wide shut kwam in me op. Verder lijkt de film eerder Europees dan Australisch.

Onderstaande recensie kan de nieuwsgierigen nog meer prikkelen. Hierin wordt een verband met Luis Buñuel aangehaald en de invloeden van moderne filmers als Ulrich Seidl and Michael Haneke.

Recensie Peter Bradshaw

Interview met Julia Leigh .

4*

Dit is nou echt de leukste recensie die ik in jaren gelezen heb.

Iemand die echt de ballen begrepen heeft van een film, en het ook nog es afdoet als een mislukte erotische film.

En dan de playboy erbij halen; das echt de kers op de appelmoes! De playboy preuts, hahaha.

De playboy is toch gewoon voor pubers en mannen die geen wijf kunnen krijgen, wat heeft de playboy nou met deze film te maken?

Ik zat ook wel ff te kijken wat dit nou moest voorstellen, maar nadat je de film gezien hebt gaat ie steeds meer onder je hersenpan zitten, en ga je achteraf dr steeds meer dingen in zien.

Art house noemen vind ik oké, maar met erotiek heeft ie echt geen hol te maken.

Deze film is gewoon niet my cup of tea. Het onderwerp is nogal onmodern, evenals de uitbeelding daarvan, gezien de decors, kleding, het literaire van het stukje waarin de oude man praat over een kort verhaal dat hij heeft gelezen etc. Ik vond het cliché overkomen en weinig boeiend verder. Het kon mij gewoon niet boeien. Het enige waar ik zeer wel waardering voor heb, is de prestatie die Browning heeft neergezet in deze film. Er hangt een wolk van zelfdestructiviteit en absurdisme over haar heen, maar niet op een wijze zoals je dat verwacht. Dat maakt haar interessant, want wat is het met haar? Misschien toch wel een eigenwijze absurdistische houding, zo een waarin je binnen de beperkingen van de eindigheid -jong én oud- een zin probeert te vinden of die juist hebt opgegeven en daarom zin vervangt voor het zoeken naar grenzen. Dit zie je terug bij Browning, maar ook bij de oude mannen, welhaast zelfs ook bij de madame. Iedereen heeft een levensmoeheid oftewel mate van zinloosheid over zich heen. Hoe dan ook, erg boeiend neergezet.

Ik las hierboven een stukje over het 'ontwaken', erg interessant bedacht. Maar ik denk dat het verder niet veel uitmaakt wat de exacte boodschap is, het gaat meer om het overbrengen van een algeheel naargeestig gevoel -denk ik. Leigh heeft het dan ook in interviews over een soort droomstaat die ze wilde overbrengen. Nou ja, wat je daar als kijker dan mee moet of kunt; vrij weinig. Plat gezegd, ronduit waardeloos. Waarom; want het is niet het type film waarin iets te ontdekken of beleven valt, behalve het rotgevoel dat je eraan overhoudt, die dan ook net weer niet schokkend genoeg is om je ergens belangrijks over te laten denken of simpelweg te schoqueren. Kan er niets mee.

Geheel irrelevant overigens, maar hier een interview met Leigh; haar hele houding staat mij zó niet aan. Hoe ze van het lachen ineens haar gezicht terug kan plooien, het vage knikken, wat een vervelend mens om naar te kijken en luisteren, zeg.

Julia Leigh Interview -- Sleeping Beauty - YouTube

Moest eruit, sorry.

Ik vond het ook heel erg jaren zeventig, maar misschien was dat juist de bedoeling.

Hoewel? Zitten er geen mobiele foons en moderne auto's in de film? Dus dit gaat niet helemaal op, maar de sfeer van een zeventiger jaren art house proef ik er wel uit.

Dat is het em juist, ik begrijp dus niet wat ze nu heeft willen doen. Wat mij het meest opviel, was de decor in de slaapkamer, maar ook in het kantoortje van de madame, waarom zou de maker nou kiezen voor een compleet met houten platen/planken (hoe je het ook noemt) ingezette muren? Inderdaad zoals je zegt, toch ook weer niet geheel onmodern, wel eigentijds in die zin dat het zich afspeelt in deze tijd. Maar goed, het onderwerp blijft wel oeroud en als je zo een onderwerp aanhaalt, moet je er een vernieuwende wending aan geven en dat zie ik nog niet zo. Vandaar niet my cup of tea.

Nu later denk ik toch dat het thema bovenal de dood is. Het is door het gehele verhaal verweven. Het is net of ze haar best doet weg te lopen daarvan, door zich te begeven in allerlei surrealistische situaties, waarin ze kan ontsnappen aan haar naderende eindigheid, waar ze ook via haar terminale vriend zo bij betrokken is. En dat is wellicht de ironie, het moment waarop ze aan het einde wakker wordt, geconfronteerd met de situatie waar ze nu juist van weg liep.

IJzingwekkend filmpje. Vond het enorm intrigerend, maar ook lastig om te duiden. Eigenlijk vertelt de film het verhaal van vele vrouwen, allemaal samenkomend in Lucy. De studente, het meisje uit de bar, de schoonmaakster, de huurster, het meisje van de kopiermachine, de welzijnsmedewerkster, het proefkonijn, de serveerster, de ex, de one-night stand, de prostituee en de callgirl.

Een intrigerend protret van de vrouw als hoedster van de mens (man). Maar uiteindelijk faalt ze.
Erg droef, maar bijzonder mooi.

Mooie 4,5*

Vergeet mevrouw de Madam niet

Een interessante invalshoek trouwens. Het I'm every woman maar dan met omgekeerde lading en juist onder de druk van het leven en de maatschappij niet tot 'leven' gekomen? Of zo iets?