Apflickorna (2011)

Zweedse variant op Naissance des Pieuvres (2007) , maar dan met (vermoedelijk) een iets beperkter budget en met net wat minder talent. De film is erg donker (qua look, maar ook inhoudelijk) en het idee van een echt prettige jeugd komt nooit naar boven. Regelmatig komen er vragen naar boven over bijv. de ouders, de bron van bepaalde karaktereigenschappen, maar doordat de film slechts beperkt narratief is en geen voorgeschiedenis of uitleg geeft, blijven de gedragingen van de personages onvoorspelbaar.

Aschan heeft duidelijk talent en mag wat mij betreft nog wel een tweede kans krijgen. Laat je overigens niet afleiden door het geweer op de poster; voor het verhaal onbelangrijk.

Op het eerste gezicht een leuk filmpje over twee lieve paardenmeisjes die iets moois voor elkaar lijken te gaan voelen. Maar ze zijn ook allebei lid van een dressuurteam en behoorlijk ambitieus. Vooral Emma lijkt erg onzeker over haar gevoelens voor haar teamgenoot Cassandra. Zo wordt het een proces van elkaar aantrekken en afstoten.

De film wordt langzaam en zorgvuldig opgebouwd, op het trage af. De meisjes tasten elkaar af, waarbij de erotische spanning af en toe om te snijden is. Daar tussendoor vecht het kleine zusje van Emma haar eigen strijd met wat het is om een vrouw te worden. Ze wordt verliefd op een oudere jongen en heeft tenslotte haar eerste afwijzing te pakken. Over de achtergronden van de meisjes leren we weinig. Er is alleen een vader en geen moeder. Het slot vond ik nogal uit de lucht komen vallen en riep bij mij nogal wat vragen op. Zoals eigenlijk de hele film, die een op zich boeiend verhaal vertelt met wel erg weinig middelen en daardoor niet helemaal weet te overtuigen.

Heeft de titel iets met apfelkorn te maken?

Aardig gegeven, die onderlinge machtsstrijd met seksualiteit, maar niet geweldig uitgevoerd.