Abbott and Costello Meet the Keystone Kops (1955)

Abbott en Costello met zelfspot

Ik had nog nooit van de Keystone Kops gehoord. Ik had het vermoeden dat het weer zo'n Universal klassieker zou zijn zoals Frankenstein, Captain Kidd en The Invisible Man maar het fijne wist ik er niet van. Ik had echter geen twijfel dat Abbott & Costello hier niet iets leuks van wisten te maken.

Op zich hebben de Keystone Kops eigenlijk niet meer bijster veel met de film te maken, er werd zelfs even getwijfeld om de titel van de film te veranderen naar Abbott and Costello in the Stunt Men. Van dat idee zij ze blijkbaar dan toch weer afgestapt maar het had eigenlijk niet veel uitgemaakt. De Keystone Kops komen dan ook alleen maar naar het einde toe tevoorschijn. Maar net zoals Abbott & Costello, is de populariteit van de Keystone Kops blijkbaar gigantisch gedaald in de loop der jaren. Oorspronkelijk was de groep van incompetente politie agenten goed voor een aantal erg gewaardeerde shorts maar nadien kwamen ze in contact met sterren als Chaplin in Tillie's Punctured Romance. Dit speelde zich allemaal af in de jaren 1912 - 1917 maar met de intrede van de geluidsfilm was het gedaan met de Kops. In dat opzicht is het wel mooi dat Abbott & Costello er een hele film aan wijden en ze maken er ook mooi gebruik van. Ik heb, voor ik aan deze recensie, wat opgezocht van de Kops en dan blijkt dat Abbott & Costello met respect de gloriedagen van het groepje politiemannen terug leven in blazen. De achtervolging was vaak erg hilarisch en als ik het internet moet geloven, was dit echt typisch Keystone materiaal met zelfs nog een paar authentieke acteurs uit de gloriedagen. Wel jammer dat er zo bijzonder weinig van is te vinden van de groep. Een hele boel acteurs blijven nog altijd onbekend en zelfs vandaag de dag komen er nog shorts op de proppen waarin o.a. Chaplin is te zien voor hij bekend werd.

Het verhaal van Abbott and Costello Meet the Keystone Kops is ook wel om van te smullen. Vooral omdat er zoveel zelfspot is te ontdekken in de film. Zo komen ze ongewild in de filmbusiness terecht als stuntmannen worden ze daarna als komisch duo geportretteerd. Het hilarische was dat ze dit in de film eerst niet wouden doen omdat ze toch onmogelijk grappig konden zijn en dat ze rasechte drama acteurs zijn. Erg leuk en met de nodige ironie zorgen deze paar scènes ervoor dat Meet the Keystone Kops een ondergewaardeerde film is geworden. Ook het subplot met de film in de film en de regisseur Joseph Gorman/Sergei Toumanoff is erg leuk. Ik vraag me soms echt af waarom de film zo'n slechte waardering krijgt want dit kan voor mijn part meten met Buster Keaton, Marx Brothers en is zelfs beter dan Chaplin, die sowieso al vreselijk overgewaardeerd is. Ook de typische humor van het duo is weer aanwezig. Vooral de openingsscène is hilarisch (de film waar Costello naar is aan het kijken ziet er trouwens ook erg goed uit. Ik denk dat het Uncle Tom's Cabin is, die trouwens al eens werd geparodieerd door Abbott & Costello in The Naughty Nineties). Sowieso is hier wel weer wat leuks te ontdekken. Het duo weet een aantal erg leuke scènes te brengen zoals de hierboven genoemde openingsscène en de inbraak in het huis van Gorman. Ik ga het duo echt missen wanneer ik aan Dance With Me, Henry ga aankomen, wat Abbott & Costello's laatste film is. Gelukkig heb ik nog 3 documentaires/compilaties en 2 films met Costello apart maar toch, zo'n komisch duo ben ik nog nooit tegen gekomen. Er verschijnen een paar authentieke Keystone Kops, wat sowieso al een meerwaarde geeft aan de film, maar Fred Clark geeft een soort Howard Hughes-achtige indruk aan zijn personage en het is een leuke toevoeging aan de film. Vooral in de inbraakscène weet hij de show te stelen, iets wat niet gauw is weggelegd voor een andere acteur die niet Abbott of Costello noemt. Lynn Bari is niet echt zo bijzonders maar weet nog een leuke diva neer te zetten. Ook helemaal geweldig natuurlijk is de cameo van Mack Sennett, de bedenker van de Keystone Kops en regisseur van hun shorts. Daaruit blijkt dat de film toch niet zomaar is gemaakt om even rap geld te maken maar dat het bronmateriaal wel met respect wordt behandelt.

Wederom een erg leuke en erg ondergewaardeerde film van het duo. Hun later werk wordt vaak als het minste gezien maar titels zoals deze Meet the Keystone Kops en Meet Dr. Jekyll and Mr. Hyde bewijzen het tegendeel. Natuurlijk zijn er soms zwakkere films te ontdekken in hun oeuvre van 36 (!) films maar deze is er zeker en vast geen van. Erg leuk allemaal.

4*

Nog steeds een redelijke en onderhoudende slapstick-komedie van Abbott en Costello. Deze keer met cameo's van Costello's dochter Carole Costello en Mack Sennett. Dit was tevens de laatste film met Sennett als acteur. Daarnaast werkten Hank Mann, Harold Goodwin en Heinie Conklin eerder aan stomme films van de originele Keystone Kops. Dit was hun 13e "Keystone Kops"-film. In eerste instantie wilde "Universal-International" de film hernoemen tot "Abbott and Costello in the Stunt Men", omdat ze de Keystone Kops niet meer relevant vonden. In oktober 1954 gaven ze echter toestemming om alsnog de titel "Keystone Kops" te gebruiken.

Niet bepaald een klassieker onder de Abbott and Costello-films, maar onderhoudend genoeg voor een luie zondagmiddag.

2,5 *