El Bulli: Cooking in Progress (2010)

Vooral eenmaal in het restaurant een fijne wegkijkdocumentaire zo op de late avond. Zoiets dat maar mag doorgaan en doorgaan. Heerlijk om te zien hoe men in de keuken (en het lab) werkte. Zowel het ontwerpen van gerechten, als met de drukte tijdens het seizoen. Technisch niets bijzonders in de docu, dit ging er echt puur om te tonen hoe men daar in zo een topkeuken werkt.

Inderdaad leuk om te zien, met name pakweg het laatste half uur waar Ferran zelf de gerechten keurt en de finale aanpassingen worden gedaan.

Echt trek kreeg ik echter verrassend genoeg niet van de docu. En ik loop al te watertanden van 5 minuten 24 cooking channel.

Dat hele moleculaire gedoe en de keuken als laboratorium is vooral gaaf te zien als kunst. Wat dat betreft is het geniaal, maar ik kan niet echt zeggen dat het mijn type etentje is.

Heb niet zoveel met die miniscule, vergezochte smaakbommetjes, hoe knap ook.

Interessant kijkje in de keuken die jarenlang als de beste ter wereld beschouwd werd. Hoewel, van koken en keuken is met name het eerste halfuur van de documentaire nauwelijks sprake; er wordt op wetenschappelijke wijze gewerkt in een laboratorium.

De heer Adrià lijkt me geen mensen mens, hij is volkomen geobsedeerd door het interessante vak dat hij beoefend.

Een gast bij El Bulli wordt een hapje of 35 voorgeschoteld, stuk voor stuk een lust voor het oog maar niet altijd even eetlust opwekkend. Denk aan een drietal variaties met als thema de pijnboom. En was het thema tijdens het jaar van opnemen 'water'.

Mooie website trouwens.

El Bulli dishes