The Cure (1995)

Aan de eerste beelden te zien, leek het maar een matig filmpje te worden, maar de film is veel beter meegevallen. Het is een goeie mix geworden van drama, roadmovie en af en toe een lach. De kinderen speelden overtuigend en het verhaal boeide de volledige speelduur. De vriendschap komt ook mooi naar voren.

Een toegankelijke aidsfilm voor jong en oud met een mooie boodschap.

Een degelijke jeugdfilm, die vooral wordt voortgestuwd door het prima acteerwerk van de twee jongens. Beide zijn een soort van outcasts op hun eigen manier en bij elkaar vinden ze troost en kunnen ze ook zichzelf zijn. Die basis is sterk en komt vrij overtuigend naar voren in dit verhaal.

De roadtrip is leuk om te volgen, maar op sommige momenten wel enigszins ongeloofwaardig, maar desondanks bleef het wel redelijk boeiend. Alleen het einde was toch wel enigszins teleurstellend. Ik zag namelijk al aankomen dat Dexter echt dood zou zijn, als nog een keer die zogenaamde grap in het ziekenhuis uithaalden. Dat je zoiets één keer doet is nog tot daaraan toe, maar dit een paar keer herhalen, was echt teveel van het goede en maakte het einde van Dexter ook net wat te sentimenteel. Wel jammer, want verder zat het allemaal wel goed in elkaar.

Als ik the Cure op jongere leeftijd had gezien was ik ongetwijfeld enigszins onder de indruk geweest. Nu was het zeker niet slecht, maar wist de film mij ook niet echt te raken ondanks een verder prima script en fijn acteerwerk, dat dan weer wel.

3,0*

Een goede drama film...

Prima en ontroerend verhaal...

Prima achtergrond geluid/muziek

(Dolby Digital)...

Goed HD kwaliteit breedbeeld...

Prima acteerwerk...

Bekende acteur Bruce Davison...

Goeie film over twee jonge vrienden die op zoek gaan naar een geneesmiddel voor aids. Niet zozeer een film over de ziekte, aangezien de vriendschap hier centraal staat. Afgezien van het laatste gedeelte gelukkig niet te sentimenteel, maar hier en daar wel ongeloofwaardig. Onderhoudend, een aantal goeie scenes en de twee jonge hoofdrolspelers doen het uitstekend. Een kleine 3.5 sterren.

Pareltje. Ik heb geen probleem met sentiment als het maar op de goede manier gebracht wordt zoals hier. De vriendschap tussen beide jongens is één van de meer hartverwarmende die ik heb gezien. Kinderen worden niet als debieltjes of ettertjes neergezet zoals je vaak in films ziet, maar als wezens met hun eigen communicatievermogen waarmee ze hun gevoelens uitdrukken (de schoen). Knap om het zo te tonen dat Eric noodgedwongen een speelkameraadje zoekt om uit de buurt van zijn waardeloze moeder te blijven. Ook de soms dwaze perikelen om een geneesmiddel te vinden voor Dexter geven emotionele kracht aan de film; het vertrekt duidelijk vanuit een diepe vriendschap. Enige slechte scène vond ik met die bootgasten die weggejaagd worden door Dexter, al schertst deze scène eigenlijk de onwetendheid rond AIDS. Maar de vele andere knappe scènes zijn om in te lijsten en maken The Cure tot een ontzettend lieve film.