Guan Yin Shan (2010)

Best een mooie Yu Li.

Beetje in de lijn van Ping Gao, maar toch iets beter. Al begint de film dan een beetje traag, vooral het eerste uur is aardig doelloos. De personages doen vooral maar wat, zonder echt ergens naar toe te werken. Werkt wel beter dan de overdaad aan drama van Ping Gao.

Laatste half uur draait de film dan wel en krijgt het verhaal ook een duidelijkere focus. Er komen dan ook wat meer sfeerscenes in de film gekropen, vooral het treinritje halverwege is prachtig, maar ook naar het einde toe zitten er wat indrukwekkende momenten in.

Visueel oké maar uitgezonderd wat scenes op het einde ook niet superindrukwekkend. Wel weer sterk geacteerd, Fan Bingbing is duidelijk meer dan zomaar het zoveelste popgezicht. Ook Sylvia Chang, het moedertje waar ze bij intrekken acteert erg sterk.

Fijn filmpje, kabbelt lekker voort en wordt eigenlijk met de minuut mooier. Weet net niet genoeg binding met de personages te creëren en had over de gehele lijn iets meer als het laatste half uur mogen zijn.

Dikke 3.5*, Li komt er volgens mij nog wel een keer.

Zeer dik in orde. Vooral de chemie tussen de acteurs valt hier op. Prettige opbouw naar een mooi slot.

Ben niet zo thuis in chinese films, zag deze film toevallig in het vliegtuig. Aangename verrrassing. De personages en het verhaal komen heel echt over, waardoor de emoties overtuigen. Vooral in het begin rommelig (als het echte leven) maar het verhaal stuurt aan op een mooi einde.

Mijn tweede kennismaking met een film van Yu Li is mij goed bevallen. Temeer omdat het na een paar tegenvallende films van Bingbing Fan eindelijk ook weer eens een meevaller is van haar kant. Ook het acteerwerk van Sylvia Chang als de pensionhoudster valt op.

Een charmante feel-good-movie (met een passend einde) over kameraadschap, rouwverwerking, mededogen en liefde. Mooi.

Fijn filmpje. Sterk geacteerd en mooie score ook. Fan Bingbing is erg leuk, en de scene met de fles bij 15:45 minuten wist me zowaar echt te imponeren. Die ógen... Man...

3,7*