L'Invenzione di Morel (1974)

Complimenten voor de meest spoilerige synopsis aller tijden, al mogen we aannemen dat alleen mensen die reeds het boek van Borges- buddy Bioy Casares kennen zich voor dit filmpje interesseren.

Een stevige portie identiteitsfilosofie dus gecombineerd met Borgesiaans magisch idealisme en gebaseerd op TIODM van Welles. De intrige draait om de bekendste vorm van magisch denken, dwz de voorstelling dat voorwerpen bezield zijn en dat je voorstelling/spiegelbeeld/foto een deel van je ziel is.

De setting is verplaatst van Polynesie naar een niet met name genoemde plek( opgenomen op Malta), al speelt hij wel in de jaren 30 zoals we uit de costumering en art deco bouwsels mogen opmaken.

In het eerste half uur wordt er in deze italiaans gedubde film niets gezegd, en zien wij alleen de naamloze held in close-up. De enscenering is opvallend statisch en de fotografie bijna 1 dimensionaal, waarom dit zo is maakt de intrige verder duidelijk.

Wat Karina betreft: die was hier al tegen de 40 en ziet er ook zo uit( al blijkt dat niet meteen uit bijgevoegde foto). Nog enger: ze lijkt sprekend op Wiazemsky . Wat een stakker was het toch ook, die Godard. Greco kent haar beperkingen, dus ze hoeft tijdens de film vrijwel niet te spreken en is door een ander gedubd. Dat geldt niet voor pulpster Steiner, die ik niet verwachtte aan te treffen in zo'n arty filmpje.

L'Invention de Morel (1967)

Hoewel de vorige verfilming van dit intrigerende boek ook al helemaal niet verkeerd was, is deze film in alle opzichten mooier en intenser. Een brokje pure cinema voor liefhebbers van Robbe-Grillet

Nu je het zegt is Robbe-Grillet wel een aardige vergelijking. Weet eigenlijk niet meer wat mij hier van een hogere score afhield. Dat het een boekverfilming is en er eentje enkele jaren hiervoor is gemaakt zou toch niet mogen hebben meegespeeld zou je zeggen. Misschien was het dan toch de teleurstelling die ik samen met pippo deelde aangaande de verschijning van Anna Karina