Una Spirale di Nebbia (1977)

Ze bestaan bij de honderden in de Italiaanse ( semi ) auteurscinema van de jaren 70 : familiekronieken van de gegoede burgerij in zwart...dit is er weer zo een van Eriprando Visconti ditmaal, neefje van Luchino.

Film biedt de gekende genre-ingrediënten : een hypocriete familie in verval bestaande uit halvegaren, neuroten, melancholici, impotenten en andere stock characters uit dit soort auteurssoaps. Zoals u begrijpt maken deze lieden misbruik van de onder hen gestelden, aan wie ze het leven overlaten. Dit alles wordt gelardeerd met de nodige hoeveelheid sex, en een whodunnit gegeven dat al snel wordt gelaten voor wat het is omdat je als auteur de verwachtingen van de kijkertjes dient te subverteren.

De cast bestaat uit min of meer gekende namen, met als belangrijkste figuren Porel de al dan niet opzettelijke moordenaar van zijn vrouw Chauvet , Jade als diens nicht die het niet doet met hubby del Prete omdat deze impotent is, Bucci als beste buddy van Porel die tevens arts is en het doet met verpleegster Brochard, Gaipa als opa familias die de hele zaak in de doofpot tracht te stoppen, en Satta Flores- zonder snor- als de onderzoeksrechter die het doet met Giorgi en verder weinig oplost.

Op IMDB wordt geklaagd over de grote hoeveelheid l*llen in de film, zal de community wat tegenvallen. We hebben de slappe l*l van de harige del Prete die onder de douche stapt met de al even ongeschoren Jade- die muts * was idd. erg grappig-, gevolgd door het piemeltje van Porel die net als Chauvet niet gelooft in waxing, meteen daarna en voor de lol zien we nog even een stierenl*l in actie die een koe dekt. Op het eind pas mag ook Satta Flores zijn trots tonen, naast een naakte Giorgi die trouwens in totaal maar dik 10 minuten in beeld is. Hij bleef er kalm onder...beroemdste scène uit de film is natuurlijk de gesuggereerde fellatioscène met Chauvet en Porel, waarna ze in huilen uitbarst ! Wat schattig.

Enfin, daarvoor hoeft u deze film niet te zien lijkt me, dit is echt een typisch tijdsproduct waarvan er tig zijn gemaakt, vaak beter. Maar absolute trash is het ook weer niet, het is alleen overbodig en zinloos.

Uitgebracht door cinekult op DVD in Italië, met- verrassend- de pijpende Chauvet op de hoes. Bevat trouwens geen anderstalige onderschriften.

Muziekbuffs zullen aan begin en eind de ouverture tot Der Freischütz van Carl Maria van Weber ontwaren (hoe gevat ), de rest van de score leek op het ergste wat Morricone doorgaans voor dit soort telenovelas fabriceerde.

*: in de betekenis van hoofddeksel, red.

Een nogal 'mistig' geheel dat Eriprando Visconti (neefje van) ons hier voorschotelt. Het kostte me veel moeite om enig grip te krijgen op deze Italiaanse middenklasfamilie van halvegaren, waar de Visconti's weinig mee op hadden. Maar die preoccupatie van een halve eeuw geleden is hun probleem. Ik wil gewoon een film zien waar ik wat van snap en door geboeid raak, en dat was hier niet het geval. Oninteressante personages met slechte huwelijken en niks omhanden. Ga gewoon werken, denk ik dan. Een rijke niksnut schiet z'n vrouw dood tijdens een jachtpartijtje en een paar tellen later loopt ze weer vrolijk rond in de volgende scène. Ik bedoel maar. Pippo vond het ook niks, maar die had er meer regels voor nodig.