Pasookkoon (2010)

Vandaag de tweede film in de Tijger-competitie gezien en als hij aan mij zou liggen wordt deze film beloont met een award. Vooraf al het een en ander aan recensies gelezen en die waren allemaal lovend over de film, dus de verwachtingen waren hoog gespannen toen ik vanmiddag in de zaal zat. En gelukkig werden ze ook waar gemaakt want zo werd ik getrakteerd op een prima film over een onderwerp, wat aller daags voorkomt in Zuid-Korea, maar zelden echt wordt belicht. En zeker niet op een manier als deze... Het prima acteerwerk en zekere onderhuidse spanning maken de film boeiend tot het einde, al bleven er wel wat ragen over. Maar gelukkig was er Q&A zodat "dat" ook deze konden beantwoord konden worden.

Bleak Night begint onnodig verwarrend. Drie verhalen/tijdzones waar een vriendengroep centraal staat. Twee van de drie vrienden lijken ontzettend veel op elkaar (hetzelfde kapsel en uniform). Buiten dat geven ze elkaar ook nog verschillende koosnamen. Verwarring alom.

Gelukkig veranderd dat na een uur als ik merk hoe de vork in de steel zit. De film toont uiteindelijk de duistere kant van vriendschap, loyaliteit en macht. De jongens zijn stuk voor stuk in conflict met zichzelf en hun omgeving. Psychologisch ontzettend complex. Het is een film die tot nadenken stemt, die discussie uitlokt en om later misschien nog eens te herkijken. Uiteindelijk bracht Bleak Night mij met zijn buitengewoon ontroerende laatste scène/shot in een droevige stemming.

Welke vragen had je dan, Voskat78?

"Aangrijpend portret van de afbrokkelende vriendschap tussen drie tieners, met de dood van een van hen als gevolg", las ik in een recensie en mijn nieuwsgierigheid was gewekt. Maar dat gebeurt dikwijls: hooggespannen verwachtingen worden niet ingelost. Ik vond het documentairachtige verhaal over de groepscultuur van scholieren (dat grotendeels bestaat uit pesten, slaan en het uitoefenen van macht) vaag, verwarrend en te lang. De regisseur houdt op een gekunstelde wijze te veel afstand en vult zijn film met te veel onbeduidende en trage, uitgetrokken scènes. Dan bouw je bij de kijker enkel frustratie op.

Deze film heet ook: Pasookkoon...

Een matige dramafilm...

Matige verhaal...

Redelijk acteerwerk...

Redelijk kwaliteit breedbeeld, te snel

camerabeweging (geen HD aanwezig)...

Redelijk achtergrond geluid/muziek

(geen Dolby Digital aanwezig)...

Geen moeite waard...

Zomaar ineens een DVD-release in Engeland bij Third window. Destijds niet gezien in Rotterdam, maar wel benieuwd naar.