The Hunter (2011)

Zeer traag verhaal dat interessant lijkt te gaan worden maar het eigenlijk niet echt wordt. Willem Dafoe speelt wel weer prettig. Dat maakt de film wel iets draaglijker. Wat ik jammer vind is dat je duidelijk kan zien dat de tasmaanse tijger met de computer gemaakt is. Dat had wel iets beter gekunt als je ziet wat ze tegenwoordig allemaal kunnen. Ik kan niet meer geven dan 2,5 ster

De rental stond al begin mei van dit jaar gepland maar is uitgesteld, iemand een idee wanneer de dvd uitkomt?

Een uitdagende, bespiegelende, markante maar moeilijke, trage en warrige (voor het grootste deel karakter)film. Het verhaal heeft potentie, maar het komt er niet helemaal uit en er wordt regelmatig een spanning gecreëerd die er niet is. De hoofdpersoon zit in een onfortuinlijke situatie: hij is zo'n beetje ieders vijand en Willem Dafoe is geknipt voor deze rol. Sam Neill daarentegen vond ik tegenvallen. De natuur wordt prachtig in beeld gebracht.

Goed gespeelde film door Defoe. Mooie natuur opnames.

Deze film geef ik een erg hoge score, en wel hier om;

De film is realistisch in beeld gebracht. Prachtige natuurbeelden en een strijd tussen de jager en de prooi ook prachtig verflimd.

Hiernaast is Willem Dafoe een van mijn all time favorites acteur.

Dat de film traag is klopt, maar dat past juist prima. Verwacht geen film met veel actie maar meer eentje die een verhaal zeer mooi vertelt en verfilmd.

1000ste stem..

Sterke film toch wel, die mij met een wrang en pessimistisch gevoel achterliet.. The Hunter is een film die veel dieper gaat dan ik dacht door een sterke laatste 20 minuten. Tijdens zijn zoektocht naar de uitgestorven gewaande Tasmaanse tijger wordt een huurling ongewild de vaderfiguur bij een gezin (een moeder en twee kinderen) waar de vader vermist is. De romantiek neemt (gelukkig) nooit de bovenhand en dat maakt het er net beter op. De film neemt in de tweede helft enkele deprimerende wendingen. Het moet ontzettend pijnlijk aanvoelen om het laatste dier van een soort te doden .

Weer een topprestatie van Willem Dafoe met zijn erg uitgebeitelde kop in een film die erg misantropisch overkomt en de druk van de mens op de natuur aanklaagt.

Uiteindelijk uitgestorven.

Daniel Nettheim levert met The Hunter, elf jaar na zijn debuut, wederom een speelfilm af. De TV-regisseur wordt bijgestaan door oude rotten Willem Dafoe en Sam Neill. De acteerprestaties zijn dan ook sterk. Evenals de rest van de film is. Want dit is een drama zoals ze maar weinig gemaakt worden. Voorzien van een thrillerlaag die wordt veroorzaakt door een uiterst intrigerend gegeven: de zoektocht naar de Tasmaanse Tijger. En schitterend dier dat in het echt uiteindelijk schijnt te zijn uitgestorven in 1936. Door toedoen van de mens uiteraard. In zoiets zijn we ontzettend goed.

In de jaren zestig en zeventig zijn er echter meldingen geweest in Tasmanië, waaruit zou blijken dat er nog een eventueel laatste exemplaar zou kunnen rondlopen. Serieuze sightings, naast de duizenden onzinmeldingen die Bigfoot en het monster van Loch Ness ook ten deel vielen. Deze laatste twee diersoorten bestaan natuurlijk echt niet, hoe graag we dat ook zouden willen. Een zoektocht naar de Tasmaanse Tijger spreekt daardoor nog meer tot de verbeelding. Het zou namelijk echt kunnen dat heel misschien.. Enfin, dit is de fantastische voedingsbodem van de film.

Het verhaal begint gelijk, maar men neemt tegelijkertijd de tijd. Hierdoor ontstaat het door filmmakers vaak nagejaagde effect waarbij de kijker wordt meegezogen. Traagheid is toch echt iets anders. Het dramatische familieverhaal, inclusief de nodige voorspelbare ontwikkelingen, doen weinig af aan Dafoe’s jaagpraktijken. Door een adembenemend mooie natuur zet hij zijn missie voort. Goed gefilmd, goed geregisseerd. Het mysterie overheerst hier het drama, dat dankzij goede performances naadloos aansluit op de dramatiek die zich onderhuids afspeelt bij de jager.

Hoe griezelig echt film soms kan worden besluit de werkelijkheid. Of, in dit geval, de regisseur en werkt het dus precies andersom. Feit is namelijk dat zijn hoofdpersonage minimaal met DNA moet thuiskomen. Iets wat in het echt, zij het beschadigd, bewaard is gebleven en waarmee men daadwerkelijk probeert te kijken of er door middel van klonen de natuur een loer kan worden gedraaid. Ook daarin is de mens goed. Griezelig goed, kan men wel zeggen. Misschien maakt daarom deze film wel zoveel indruk. We blijven namelijk hopen. Het liefst tegen beter weten in.

Zeer goed.

Met dank aan Paradiso voor het recensie-exemplaar.

De regisseur had keuzes moeten maken. Of maak een ontroerend verhaal over een gebroken familie in het mooie Tasmanië, of ga volledig voor het opsporen van de mysterieuze Tasmaanse tijger.

Dit ging teveel op en neer, en miste daardoor de juiste ingrediënten voor een pakkend avonturen film of dat voor een emotioneel aangrijpend drama.

Geen supertopper, maar wat een geweldige rol van de twee kinderen. Wat een heerlijke bijna macabere sfeer zetten ze weg. Het verhaal is redelijk dun maar er blijft toch een enorme spanning in zitten die mij doet snakken naar meer. En dus de film met gemak en plezier uitgekeken. Een ruime 3,5 sterren.

ik vond vooral het acteren heel goed. interessante film!!!

Op zich wel een aardige film maar miste wel wat diepgang en een diepere betekenis vanuit de zoektocht van de hunter.

"The kids don't like wasting the warm water."

Bij die zin had ik even een momentje dat ik mijn adem inhield. Gelukkig liep het allemaal op dat moment niet zoals ik verwachtte.

Avonturier Martin David heeft de missie gekregen van Red Leaf (een biotechnisch bedrijf) om DNA te verkrijgen van de met uitsterven bedreigde Tasmaanse tijger. Er zijn geruchten/meldingen en zelfs bewijsmateriaal dat er nog één enkel exemplaar rondzwerft in Tasmanië.

Bij aankomst in het dorp hoeft Martin niet te rekenen op een warm welkom. De plaatselijke bevolking is vijandelijk, achterdochtig en heeft het niet op buitenstaanders die zich bemoeien met hun terrein. De concurrentie is dan ook groot en de spanning zit er bij de aankomst daardoor ook gelijk in. Martin doet zich daarom ook voor als onderzoeker die zich bezighoudt met Tasmaanse duivels.

De film die hoofdzakelijk gaat om de jacht heeft echter ook een hele andere kant. Zijn verblijfplaats is bij een gezin waar de depressieve Lucy samen met haar twee jonge kinderen woont. De echtgenoot/vader is al een geruime tijd spoorloos in het natuurgebied. Hoewel Martin de taak heeft gekregen om zich zoveel mogelijk af te zonderen en geruisloos te werk te gaan raakt hij steeds meer verwikkeld in het gezin. Door dit aspect krijgt het verhaal ook een aantal dramatische wendingen. De jager blijkt een eenzaam persoon die door zijn karakter en werk er maar niet in slaagt betekenisvolle relaties aan te gaan.

De acteerprestaties zijn overigens uitstekend. Met Willem Dafoe en Sam Neill haal je toch twee ervaren acteurs binnen en vooral eerstgenoemde is uitstekend gecast. Ook de kinderen doen het opvallend goed.

Al met al is dit zo'n film wat me altijd zal bijblijven. Prachtige natuurbeelden, avontuurlijk verhaal, mooie metaforen, psychologisch randje en een belangrijke boodschap.

Zonder twijfel of bescheidenheid 5 dikke sterren voor dit meesterwerkje.

Beetje wisselende gevoelens bij deze film

Het verhaal is intressant kent diepgang maar toch mis ik iets, ik heb geen idee wat, het was het net niet voor mij op de een of andere manier. Toch bleef de film mij boeien en wilde ik weten hoe dit kleine filmpje veder verliep.

De natuur heeft de grootste rol, en die is prachtig in beeld gebracht. We zien daar dafoe af en toe door heen lopen en dat geeft mooie scenes. Vooral de scenes dat Dafoe steeds vallen neer zet vond ik mooi gefilmd.

De finale wijkt een beetje af van de film, maar was toch weer zeer passend. Jaeen prachtig einde eigenlijk. En wat een mooi dier is die tasmaanse tijder toch

Voor nu 3 sterren misschien na herziening wat hoger

Sfeervol en mooie film. Blijft lekker klein en mooi, zit goed in elkaar en word erg prettig gespeeld.

Mooie film met wonderschone landschappen, ook een vleugje romantiek maar door de omstandigheden blijft het dan helaas ook bij een vleugje.

Nu en dan spannende en dreigende momenten en een deprimerend en toch ook opwekkend einde.

Hoe die twee in het einde te combineren zijn? Kijk zelf, de film is de aandacht meer dan waard!

Een wat trage, maar sfeervolle Speelfilm. Met erg sterk acteerwerk van Dafoe. De wonderschone natuur wordt prachtig in beeld gebracht. Verder is het verhaal goed uitgevoerd. 3 Sterren.

Aan de sfeervolle natuurbeelden ligt het niet en aan het degelijke acteerwerk van Dafoe ook niet. Maar wat een merkwaardige film is dit zeg.

Of simpelweg niet aan mij besteed.

Na afloop van deze " The Hunter "had ik echt het idee waar ik nou eigenlijk in Godsnaam naar gekeken had? Eigenlijk gebeurt er gewoon niet veel.

Of het moet richting het einde zijn. Maar dan zijn de gebeurtenissen ineens zo dramatisch en lijkt het ineens of drama en spanning even snel in de film zijn gepropt.

Maar het zijn vooral de vragen die blijven hangen. Waar gaat dit in Godsnaam over? En hoezo moet die kruising tussen een hond en tijger (als deze daadwerkelijk zo zeldzaam is) nu eigenlijk dood?

En van wie? Wat is het nut van het kijken naar deze film? Ik zou het echt niet weten.

Inderdaad waarschijnlijk niet aan mij besteed.

2* ( voor de fraaie natuur opnames)

Ik vond dit echt een pareltje!

het is een heerlijk compact en ingetogen verhaal zonder toeters en bellen.

met goed acteren.

graag meer van dit soort films!

4 sterren

mooie natuuropnames, maar mager verhaal met veel onopgeloste zaken. Wel redelijk acteerwerk van Dafoe.

Voor de rest niets bijzonders, je mist er niets aan als je de film niet kijkt.

Had de hoop voor Willem Dafoe eigenlijk al een paar jaar geden opgegeven dat die ooit nog eens een goede rol zou krijgen / spelen maar komt met deze weer helemaal terug en is hem op het lijf geschreven. Deze film is zeer de moeite waard alleen jammer dathet verhaal, er lijkt wel een stuk uitgeknipt, na het uitbranden van het huis niet verder wordt uitgediept. voor de rest zeker een aanrader.

Verwachtte toch wat meer van deze film.

Willem Dafoe is zeer goed in zijn rol, en ook de andere leden van de cast zijn dan, vooral het kleine meisje.

Mooie beelden ook van de Tasmaanse natuurpracht.

Maar ik vond het maar een heel pover verhaal, dat me niet erg kon boeien.

Het is eens een mooie film om te bekijken, maar overdonderd ben ik niet.

Goeie film waarin een professioneel jager de opdracht krijgt om de laatste Tasmaanse Tijger te vangen. Soms wat aan de trage kant, maar het verhaal heeft genoeg te bieden om boeiend te blijven en bevat tegen het einde ook wat spanning. Uiteraard doorspekt met prachtige opnames van de ongerepte Australische hooglanden en Willem Dafoe zet een prima rol neer als de jager.

Uitstekend drama/avontuur/thrillerfilm...

Spannend verhaal...

Prima acteerwerk...

Bekende acteur Willem Dafoe speelt zeer goed...

Ook een bekende acteur Sam Neill (vroeger gemene acteur oorlog)...

Mooi landschap...

Super mooi HD kwaliteit...

Perfect achtergrond geluid/muziek

(Dolby Digital)...

William Dafoe speelt een antiheld die voor een farmaceutisch bedrijf op zoek gaat naar de uitgestorven Tasmijnse tijger, uiteraard in Tasmanië waar hij verblijft bij de bedlegerige Lucy en haar twee kinderen. Hij bouwt al vrij gauw een band met hen op maar met de rest van de bewoners botert het een stuk minder.
De mooie beelden van de natuur en het goede spel van de cast , het toch wel fascinerende van een uitgestorven diersoort en de special effects ik vind die Tasmijnse tijger er best aardig uitzien zorgen ervoor dat ik film een voldoende geef.
Aardig.

De prachtige natuuropnamen,de beklemmende sfeer en de goede rol van Dafoe maken van the Hunter een interessante en goede film.Ook het trage tempo past daar prima bij,alleen het einde vond ik maar zozo.....

Behoorlijk mooie film met bovenal een uitstekende Dafoe, maar ook de overige acteerprestaties mogen er zijn.

De zoektocht naar de Tasmaanse tijger voegt een lekker scheutje mysterie toe en de film kent een aangename dosis spanning. Ja, de film is misschien wat traag van aard maar ik heb me desondanks geen moment verveeld. Dit soort films hebben ook geen nitro injecties nodig, hier geniet je rustig van als van een goed glas whiskey bij een knetterend haardvuur.

Visueel scoort de film ook hoog met prachtige beelden van adembenemend mooi natuurschoon.

Ook de moralistische boodschap ligt er niet te dik bovenop waardoor de zoetsappigheid godzijdank achterwege blijft.

Ik heb genoten Dikke 4,0*

niet echt boeiend vond ik, wat traag en saai

Allereerst is deze film de moeite waard door de prachtige natuur opname's. Dat alleen zou niet genoeg zijn om deze film te laten slagen. De film slaagt dik en dubbel door het goede acteerwerk van Willem Dafoe en het originele en goed uitgewerkte verhaal. Leuke bijrol was er nog voor de boven niet vernoemde Jeff Goldblum.

sfeer veel sfeer... en prachtige cinematografie. Verhaal is waarschijnlijk bewust vaag maar ik heb bij sommige scenes echt ademloos (bij wijze van spreken) zitten kijken.

Een film die voor zover ik weer nauwelijks promotie had hier en toen ik hem op het spoor kwam eigenlijk geen verwachtingen van had. Maar damnit hij was erg gaaf. Sleeper-hit wat mij betreft.

Mooi basismateriaal en alleen al 101 minuten kijken naar Willem Dafoe ... er zijn slechtere manieren om de tijd te doden, maar eigenlijk liever zonder dat baardje ... en okay ook liever zonder kleren.

Hier is Dafoe in opdracht van de corporate jongens op zoek naar de laatste Tasmaanse tijger en daar zou je een fantastische eco-thriller van kunnen maken, maar hier wordt het meer een tearjerker, want natuurlijk raakt Dafoe betrokken bij de weduwe en haar kinderen waar hij logeert.

Dan worden er nog wel wat thriller-elementen tegenaan gegooid, maar die zijn te cliché om enige indruk te maken ofwel wordt het allemaal niet stevig genoeg uitgespeeld.

Mooie omgeving, maar veel te tam allemaal.