Sella Turcica (2010)

Teleurstellend. Visueel stelt het maar bar weinig voor allemaal en de acteurs zijn een werkelijke ramp. Zelfs het vrouwtje uit I Spit on Your Grave weet amper te overtuigen. Het drama komt nergens goed uit de verf. Grootste drama's zijn toch wel die neger en de kerel met het idiote kapsel. Het is dat het hoofdpersonage overtuigt, zowel op het gebied van acteren als zijn verschijning, en het einde je verlost van al het saaie wat eraan vooraf gaat. Anders had dit de laagste score gekregen. Ook is Sella Turcica met zijn 105 minuten gewoon veel te lang. Nee, in de buurt van Deathdream komt dit absoluut niet.

2*

The horrors of war ...

Goed geacteerd, een rustige sfeer, mooi verzorgde beelden, intrigerend verhaal en prima in de make-up.

Het gegeven is goed uitgebeeld, zij het metaforisch.
De zoon des huizes komt thuis na gedane dienst in het Amerikaanse leger.
Hij ziet een beetje pips, maar de familie ontvangt hem hartelijk en probeert hem er snel bovenop te helpen. Hij heeft tenslotte het een en ander meegemaakt in Afghanistan.

Ik zie zijn pipsheid als uitbeelding van PTST en de daarop volgende ontwikkelingen liggen ook in die lijn.
Hij kan niet meer eten (ervaringen opdoen in het leven). Er komt steeds meer zwartheid uit hem en hij stopt zijn oren dicht. Af en toe kan hij het niet meer binnenhouden en probeert de smerigheid alsnog te verstoppen.
De familie ziet vrijwel niets aan hem, later pas een klein beetje van wat werkelijk bij hem intern gaande is.
De familie kan hem niet wezenlijk helpen, bijstaan of genezen.Van binnen wordt hij steeds depressiever tot het hem overmant en hij definitief doorslaat.
Zijdelings worden andere gevoelig liggende kwesties (in de VS) ook aangestipt in de film.

Een interessante uitwerking van gegevens dus. Eigenlijk wel briljant