LennoNYC (2010)

Imagine Peace.

Behalve dat dit een contaminatie is van twee schitterende song-titels, staat het vooral voor Lennon zelf. Een vredelievend muzikant die vooral verschilde van veel andere artiesten vanwege het kritisch denken over de maatschappij en het leven. Hij was daarin niet de enige, maar wel een van de meest bijzondere zangers. Een en ander wordt hier tot in detail belicht.

Dat grote denkers, hoe vredelievend ook, ervaren hoe dun de scheidslijn is tussen gekte en genialiteit toont deze documentaire tevens. Vele anekdotes en interviews passeren de revue, hetgeen de magische muziek vaak verdrijft. Dat is soms lastig, want 'Give Peace a Chance' en 'Imagine' in 5.1 zijn niet te versmaden. En wat te denken van 'Cold Turkey' live en allerlei obscure outtakes? Het zijn korte, maar gelukzalige momenten voor de oren.

Zeer goed.

Ik ben maar gedeeltelijk Lennon fan, maar ik heb wel bewondering voor de man en zijn werk.

Deze documentaire vond ik daarom informatief en voor een groot gedeelte aangenaam om kennis van te nemen. Er wordt veel besproken van zijn leven, beweegredenen, partner en tijdgeest (muziek en avant-garde kunst). De opbouw en montage vond ik ook prima. Een mooie collage.

Working class hero

John Lennon is voor mij altijd de meest interessante figuur van The Beatles geweest. Het is een man die een enorm veel charisma uitstraalt en de evolutie die hij als mens doormaakt heb ik altijd enorm boeiend gevonden. LennoNYC is dan ook niet mijn eerste kennismaking met een documentaire over de vroegere Beatle, al moet ik zeggen dat ik voor de rest alleen maar documentaires over de volledige groep heb gezien, maar nog altijd blijf ik benieuwd naar dit soort werkjes die allerlei archiefmateriaal terug op de proppen laten komen.

En in dat opzicht is Michael Epstein de geknipte persoon hiervoor. Hij weet de 10 woelige jaren die tussen het uiteenvallen van The Beatles en Lennon zijn comeback liggen bij vlagen erg mooi weer te geven. Een aantal visuele handigheden en het ziet er gelikt uit. Maar het is vooral de compleetheid van heel het document dat me compleet over de streep wist te trekken. Van zijn alcoholisme en de breuk met Yoko tot aan zijn tijd met zijn tweede zoontje Sean en het maken van de albums. Met een speelduur van zo'n kleine twee uur weet Epstein de documentaire goed vol te steken met allerlei interessante weetjes, leuk archiefmateriaal met een weeral erg charismatische John Lennon dat varieert van interviews tot concerten, maar ook een aantal outtakes van bekendere nummers. Naar mijn inziens wordt er op zowat alles uit zijn New York periode de aandacht gevestigd en het is dan ook jammer dat het einde met zijn dood nogal abrupt wordt afgesloten. Toegegeven, er zijn al genoeg documentaires gemaakt over dat specifieke moment (onder andere Chapter 27 en Killing a Beatle) maar het had zeker en vast geen kwaad gedaan als Epstein hier zich ook nog even op geconcentreerd had. Vooral ook wanneer blijkt hoe enorm schrijnend het eigenlijk is dat hij door Chapman is neergeknald juist op het moment dat Lennon eindelijk alle eindjes terug bij elkaar had geknoopt. Zijn relatie met Sean ging hij niet verkloten zoals met Julian, hij was van zijn alcoholisme afgeraakt, hij ging opnieuw touren, ... Blijft toch enorm jammer dat we nooit zullen weten wat de toekomst voor hem nog in petto had.

Documentaires zijn voor mij alleen maar de moeite als ze a) archiefmateriaal gebruiken, b) mensen interviewen die effectief iets met het onderwerp van de documentaire te maken heeft of c) een combinatie van beide. LennoNYC is een documentaire die mooi in de laatste categorie valt en dat doet me deugd. Er wordt veel afgewisseld met archiefmateriaal (vooral beelden van Lennon zelf natuurlijk) maar ook de geïnterviewden zijn interessant. Stuk voor stuk mensen die dicht bij het fenomeen Lennon hebben gestaan vanwege samenwerking op platen en dergelijke en dit toont toch een mooi beeld van ex-Beatle. De soundtrack bestaat, logischerwijs, alleen maar uit nummers van Lennon zelf die soms wat te pas en te onpas wordt gebruikt maar dat is geen grote stoorfactor. Voornamelijk omdat er toch een paar wel erg lekkere nummers tussen zitten. Een tikkeltje jammer ook dat er voor de rest geen enkel ander lid van The Beatles te woord komt. Oké, het gaat hier puur en alleen om de New York City jaren van Lennon maar er zijn momenten geweest dat hij met Paul en Ringo zat te pintelieren. Ook de reacties op Lennon zijn dood had ik ook willen zien maar bon, daar is nu maar weinig aan te doen.

Een erg interessante documentaire die gedragen wordt door de grote verscheidenheid aan geïnterviewden en archiefmateriaal. Er wordt geconcentreerd op de laatste pakweg 10 jaar van Lennon zijn leven en die zijn boeiend genoeg om een kleine twee uur te vullen. Sowieso een aanrader voor iemand die meer wilt weten over Lennon zijn post-Beatles periode.

4*

Goeie documentaire over de laatste 10 jaar van John Lennon na zijn verhuizing naar New York. Een veelzijdig portret waardoor je de persoon John Lennon toch beter leert kennen. Het eerste gedeelte is ook een mooi tijdsdocument met wat er zich op dat moment in de wereld afspeelde. Het tweede gedeelte richt zich meer op de muzikale kant.

Het leven van John Lennon na de opheffing van The Beatles was opmerkelijk, en niet alleen vanwege zijn rol als vredesactivist of omdat hij in 1980 door een misnoegde fan werd doodgeschoten. Deze documentaire richt zich uiteraard op de totstandkoming van Lennons albums en veelbesproken liedjes als “Imagine” en “Woman Is The Nigger Of The World”, maar gaat ook uitgebreid in op de complexe relatie die hij had met zijn tweede echtgenote en muzikale partner Yoko Ono, wiens medewerking van grote waarde is. Epstein maakt ook duidelijk de FBI Lennon zag als een gevaar voor de orde en maakt duidelijk onder welke druk Lennon en Yoko Ono jarenlang moesten leven. Een absolute must voor de fans, ook al omdat Epstein uitstekend gebruik maakt van archiefmateriaal, waaronder amateurvideo’s en privéfoto’s die een glimp bieden van John Lennon als echtgenoot en vader.