I Like It like That (1994)

Een intense maar chaotische schildering van het leven van de latino gemeenschap in The Bronx met luidruchtige muziek. Een film met potentie en sterke momenten, maar het probleem is dat de regisseur met twee verhaallijnen op de proppen komt die noch bijelkaar passen (verschillende stijlen), noch samenkomen: een romantische komedie over vrouwelijke emancipatie en een story vol tragiek. Daardoor passen enerzijds de grappige momenten niet bij de ernstige ondertoon en anderzijds zijn ze niet leuk genoeg. Vooral de hoofdrolspelers acteren sterk en de dialogen zijn spits.

I Like It Like That gaat over Lisette Linares (Lauren Velez) en haar man Chino (Jon Seda) zijn een jong Puertoricaans stel uit The Bronx. Ze wonen met hun drie kinderen in een armoedige flat. Ze werken hard maar komen feitelijk geen steek verder. Wanneer er een stroomstoring plaats vindt denkt Chino dat hij wat luxe voor ze kan stelen maar hij wordt gepakt en veroordeeld. Lisette is nu alleen kostwinner. Ze solliciteert bij een platenmaatschappij en krijgt de baan. Ze word zelfverzekerder maar raakt ook van Chino verwijderd.

De film zet erg goed de Latinogemeenschap neer. Het machismo, de trots, de ruzies, het geroddel en de onderlinge discriminatie tussen lichte en donkere. Wie er mee bekend is zal de typetjes herkennen en ook de humor daarom begrijpen voor iemand die dit niet is kan het daarom wat flauw overkomen. Velez speelt uitstekend maar ze is helaas wel erg preuts. Een stevige vrijpartij in een nachthemd is niet realistisch. Seda speelt ongelofelijk goed. Hij is een geloofwaardig stereotype Latino haantje wiens levensdoel enkel de bink uithangen lijkt te zijn. Ondertussen heeft hij een nietszeggend baantje en zit hij stevig onder de plak bij zijn moeder en zijn vrouw. A rebel without a cause or spine dus. De rest van de cast met o.a. Rita Moreno, Lisa Vidal, Vincent Laresca en Jesse Borrego doen het ook prima en zorgen dat hij meer dan vermakelijk is.

I Like It Like That is een kleurrijk en prettig pittig portret over de Latinogemeenschap maar wel erg ons kent ons qua sfeer en humor. Daarom misschien niet zo toegankelijk voor een buitenstaander en dat is zonde.