Justin Bieber: Never Say Never (2011)

Ik heb hem zelf gezien (Ja, ik vind dat Justin Bieber leuke muziek maakt). Dus ik was wel benieuwd naar zijn levensverhaal. Nou dat viel dus flink tegen. Zelf gaf hij amper commentaar, in plaats daarvan kwamen steeds zijn ''tweets'' in beeld? En driekwart van de film waren concertbeelden en home videos van een 2 jaar oude justin. Het ergste was nog wel dat al die wijven in de zaal keihard zaten te gillen als JB weer eens zonder shirt in beeld kwam... zucht En noemden ze dit 3D? Ik kon die bril net zo goed af doen.

Oké nu pluspunten want die zaten er echt wel in. De film laat goed zien dat Justin echt niet een gemaakt popsterretje is, maar dat hij hard heeft moeten werken om ze'n platen te verkopen. Verder was het ook wel leuk om te zien dat hij nog zo normaal mogelijk probeert te blijven...

2,5 sterren dan maar.. vond het een beetje tegenvallen vergeleken met hoe Justin er over praatte op twitter.

Nou, ik heb hem gezien hoor. Nouja, gezien.. Om de kinderen van het werk een plezier te doen toch maar meegekeken. Bieber is een leuk joch om te zien, maar met zijn muziek heb ik weinig. Ik ben dan ook niet de doelgroep, waarschijnlijk. Bij de aftiteling zit je je een beetje af te vragen wat je nou precies gezien hebt, een paar interviews die veelal hetzelfde waren, telkens dezelfde liedjes en wat background info. Leuk dat dat joch zichzelf heeft leren drummen, gitaar spelen en piano spelen, dat stukje was ook leuk in beeld gebracht, maar verder kon het me weinig bekoren. De fragmenten waar andere Hollywoodsterren iets over hem zeiden waren ook nog goed te doen, maar verder was het niets voor mij.

Ik had verwacht dat de tieners waar ik hem mee keek ook laaiend enthousiast zouden zijn, maar ook dit viel tegen. Is de Bieber-fever een beetje over? Of is de film gewoon weinig interessant?

Ik vind het flauw om nu een heel laag cijfer uit te delen, zeker omdat ik de doelgroep niet ben en van tevoren al wist dat ik niet laaiend enthousiast zou zijn, dus daarom geef ik een nette 2.0*, wat toch nog vrij ruim is.

Ben me sinds een paar dagen een beetje aan het verdiepen in die hele Bieber hype, en ik moet zeggen dat ik het ook wel een beetje te pakken heb. Natuurlijk niet in de vorm wat de jonge meisjes hebben, en ook niet omdat JB zo'n lekker ding is, maar meer omdat hij echt overkomt als een leuke, spontane en vooral ook normale jongen die hard werkt, veel voor zijn fans overheeft en echt passie heeft voor hetgeen wat hij doet, en dat geeft hem toch wel een bepaalde charme.

Iets wat ook duidelijk terug te zien was in deze documentaire. Je krijgt beelden te zien van een jonge Justin Bieber die geweldig kan drummen en al erg vroeg begon met pingelen op een gitaar, erg aandoenlijk om te zien. Was duidelijk te zien dat hij op zeer jonge leeftijd al talent had, en het ook leuk vond om muziek te maken. Interessant om wat meer van zijn jeugd te zien, zo wist ik niet dat zijn moeder een tiener was toen ze hem kreeg en hem samen met haar ouders heeft opgevoed. Een opa en oma die duidelijk erg veel van hun kleinzoon houden, vooral de opa vond ik echt schattig en met vlagen ontroerend.

Dat is een beetje het begin van de documentaire en dan krijg je te zien wat JB allemaal wel niet moet doorstaan om zover te komen in zijn carriére. Hij heeft het geluk gehad dat hij in contact kwam met de juiste mensen, en die hem door middel van talentenshows toch in de belangstelling hebben gekregen bij de grote 'bazen' in die wereld.

Wat me erg opviel was dat Justin de gehele documentaire een enorme dosis humor heeft, zal misschien ook wel met de leeftijd te maken hebben, maar ik kon er wel om lachen. De hele crew die hij constant om hem heen heeft hangen zijn volgens mij ook leuke mensen die echt het beste met hem voor hebben. Duidelijk een hechte groep, mooi om te zien. De fans die ook vaak in beeld komen zijn natuurlijk een en al hysterie, kan wel begrijpen dat veel mensen zich daaraan ergeren maar ik heb het zelf ook gehad, en ja ook zo erg. Dus ik weet wel een beetje waar dat vandaan komt, kon er ook wel begrip voor opbrengen. Tot zoverre dan dat het wel leuk blijft, je had ook een scene waar hij echt aangevallen werd door meiden, waarbij hij zelf ook in paniek raakte, ja dat is iets wat er helaas bijhoort, maar op zulk soort momenten heb ik wel te doen met hem.

Qua muziek is Justin Bieber niet echt mijn ding, er zijn wel een paar nummers die te doen zijn, maar voor de rest is het niet hoogstaand. Erg inwisselbaar zoals hiervoor al eens werd aangegeven. Daar ben ik het wel mee eens, qua liedjes is het een beetje standaard en corny, maar hij heeft duidelijk wel een mooie stem, vooral nu hij ouder word en wat meer de baard in de keel krijgt.

Ik vond het in ieder geval een mooie documentaire, die met vlagen ontroerd, laat lachen en je inspireert om je dromen te volgen. Justin Bieber is daarbij echt een leuke jongen, die liefde heeft voor zijn werk en fans en dat ook op een leuke manier laat zien. Ik hoop echt dat hij met beide benen op de grond blijft en niet de weg kwijtraakt in alle gekte van Hollywood.

4.5* om alle 0.5* een beetje te compenseren

Documentaire zonder enige structuur of inhoud, maar als divertissement is het een geen vervelende 105 minuten die je moet uitzitten. Ik ben absoluut geen Bieber fan, maar was wel nieuwsgierig of dit werkelijk zo beneden peil was als velen hier vertellen en daarnaast vind ik zijn muziek op de radio niet vervelend, plus kan ik enorm lachen om de gillende meisjes die hysterisch verliefd zijn op deze tiener. Dit aspect draagt ook de hele film, het deed me vrij weinig hoe Bieber tot Bieber is geworden, en naast zijn harde werken en ook zijn negatieve kanten van het sterren-bestaan, was het geschreeuw, het gejank en het springen van deze tienergolf ongelofelijk, bizar maar fantastisch om naar te kijken. Er is inderdaad genoeg op en aan te merken. Ten eerste is het echt geen visueel hoogstandje, er zitten voornamelijke veilig concert beelden in en over de interview perspectieven moet ik maar mijn mond houden, dit was gewoon werkelijk op een soort Oprah-manier gefilmd, wat natuurlijk totaal geen creativiteit of inspanning heeft gevraagd. De montage is rommelig en geeft geen duidelijke stijl aan, waardoor je als kijker bewust naar een MTV-productie kijkt. Nu moet ik toegeven dat een docu altijd wel meerdere stijlen kan aannemen, toch werkten het niet echt lekker. De sentimentaliteit viel mee, ik had een tenenkrommend ''never say never'' filosofie verwacht, maar Justin bleef voornamelijk op de achtergrond. Ach. Al met al een prima filmpje om aan te zetten, door zijn fans heeft de film wel een charme, ook kent de film een paar grappige stukjes in, bv. als zijn haar wordt omschreven, maar echt verder dan ''it's perfect'' gaat het natuurlijk niet. 2 sterren voor zijn ontiegelijk leuke fans, ik neem al mijn woorden terug. Al is de rest van het jaar #prayforjustin een trending topic, het geeft niets meer. Ik ken nu het gezicht van de fans en ben enthousiast. Prima te doen dus.

Documentaire over de razendsnelle opkomst van Justin Bieber die in één jaar de overstap maakte van een simplistisch YouTube-filmpje naar een uitverkocht Madison Square Garden. Een combinatie van verzorgde, strak gemonteerde concertfragmenten, gesprekken met Biebers entourage en homevideo's voorzien van commentaar door Biebers ouders. We zien de uitzinnige reacties van veelal jonge meisjes wanneer zij een gratis ticket krijgen voor de voorste rijen bij een Bieber-concert, maar ook het effect van Biebers traditionele serenade (met bloemen) bij One Less Lonely Girl en er zijn gastoptredens van Boyz II Men, Miley Cyrus, Jaden Smith en Biebers mentor en grote idool Usher. Bieber blijkt een begenadigde zanger, een redelijke liedjesschrijver en danser maar - zo blijkt in de laatste dagen voor zijn tour - uiteindelijk ook maar een mens. Het lijkt misschien te goed om waar te zijn, maar Biebers kwajongensgedrag achter de schermen, zijn omgang met zijn jeugdvrienden en zijn respect voor de fans komen volstrekt spontaan en oprecht over. Fans zullen hier niet genoeg van krijgen en 'haters are gonna hate', dat blijkt wel uit de extreem lage waardering die deze vermakelijke documentaire op verschillende platforms krijgt.