Stand van de Sterren (2010)

Flavio zegt het eigenlijk allemaal. Boven alles een zeer dynamische en dynamisch geschoten documentaire die op macroniveau over het huidige Indonesië verhaalt, maar op microniveau ontroert en verterdert. De familie die het middelpunt vormt laat de camera letterlijk dicht op hun huid zitten zodat de kijker deel uitmaakt van hun sores. Het is intrigerend om je zonder opsmuk in een andere cultuur en klasse te begeven dan dat je gewend bent. De ver van je bed show is ineens heel dichtbij.

Heel knap gemaakte docu. Zoals je bovenop die familie zit, in die kleine ruimtes en steegjes, zonder dat je het gevoel hebt; Er staat een cameraploeg in de kamer!!!!

Mooie shots buiten, hoe we meekijken met een kakkerlak, tijdens de kakkerlak-holocaust. Je ziet de kakkerlak denken, lijkt het wel.

Indrukwekkend, goed tempo en grappig bovendien, de hoofdpersonen komen heel dichtbij.

Ongelofelijk mooi gefilmd, nooit geziene shots door dauwdruppels, over de "schouders" van een kakkerlak, de camera dansend van de ene naar de andere persoon... Ik denk dat ik nooit eerder zulk knap camerawerk / montage heb gezien.

De film zelf...het is geacteerd, kan niet anders, maar wat geeft het, het verhaal is echt.

De kwieke oma in het verhaal verdient wat mij betreft de Nobelprijs, en de man die de achteruitrijbrommer heeft uitgevonden ook!

Ik zeg het hier nogmaals (ik gaf het ook al aan bij Among Horses and Men) : Nederland kan trots zijn op zijn docu-makers.

Door een artikel in dagblad trouw (katern cultuur) van vandaag heb ik besloten deze schijnbare bijzondere film te gaan kijken.
Ik ben niet teleurgesteld door dit te doen. Eindelijk een glimp van het echte dagelijks leven van Jakarta opgevangen, inclusief de scenes die je liever niet zou willen zien.

Je volgt een huishouden met een bijzondere samenstelling alsof je zelf naast ze staat.
Elk gezinslid heeft zijn eigen problemen en dat zijn er behoorlijk veel en ze doorkruisen zo'n beetje alle thema's die er zijn (corruptie, islam, armoede, nieuwe generatie vs de oude generatie, stadsleven vs dorpsleven etc.).

Je verwacht dat je constant medelijden het tijdens het kijken, maar ondanks de armoede gedraagt tari zich als een god in Frankrijk. En ondanks het ongedierte(ratten nog groter dan katten!) geven de ongediertebestrijders(katten) niet thuis. Maar ook kinderen die dansen in de sawa's, het toppunt van je eigen glazen in gooien.
Desondanks zitten er nog best veel intense scenes tussendoor, die nog best wel emotioneren.


ps:

deze film en de voorgaande 2 delen zijn gratis te bekijken op:
Holland Doc - Holland Doc: Stand van de sterren - hollanddoc.nl
veel plezier ermee.

Mooie documentaire, het laatste deel van een drieluik. De eerste twee delen heb ik niet gezien, maar die voorkennis heb je niet echt nodig om de gebeurtenissen te kunnen volgen. Een indonesisch gezin uit de sloppenwijken van Jakarta wordt gevolgd tijdens de dagelijkse beslommeringen, zonder commentaar en zonder zichtbare en/ of hoorbare betrokkenheid van de regisseur. De aanpak werkt in ieder geval prima en resulteert vaak in grappige maar ook tragische gebeurtenissen. Het camerawerk is soms een beetje manipulatief maar levert wel bijzonder fraaie plaatjes op. Bepaalde shots zijn echt van een ongekende schoonheid. Ook al lopen er continu ratten en kakkerlakken door het beeld.