The Chronicle History of King Henry the Fift with His Battell Fought at Agincourt in France (1944)

De tweede film, die ik zie van Laurence Olivier, maar deze is mij toch een stuk minder bevallen dan Hamlet. Net als Hamlet is ook deze Henry V een Shakespeare verfilming, en dat zie je er ook wel aan terug.

De film bevat enorm veel dialogen en een erg theatraal verhaal, met bijpassend acteerwerk. Ik had enorm veel moeite om inde film te komen en om eerlijk te zijn, lukte dat slechts bij vlagen. Het verhaal was niet altijd even interessant en dat gold eigenlijk ook voor de dialogen. Het enige wat deze film uiteindelijk toch nog enigszins de moeite van het kijken waard maakte was het massale gevecht bij Agincourt, dat zich na driekwart film aandiende. Dat zag er mooi en indrukwekkend uit en werd ook nog eens uitermate fraai in beeld gebracht.

Dat gevecht en het niet onaardige laatste half uur zorgen ervoor, dat ik nog wel wat puntjes hieraan kwijt kan, maar over het algemeen gezien scoort Henry V toch duidelijk een onvoldoende.

2,0*

From this day to the ending of the world,

But we in it shall be remembered-

We few, we happy few, we band of brothers;

For he to-day that sheds his blood with me

Shall be my brother

Oei. Ook voor mij een zware zit. Henry V schijnt gemaakt te zijn om het Britse volk op te beuren in de voortdurende oorlog, en was destijds de duurste Britse film ooit met 2 miljoen. Men poogde de decors eruit te laten zien als in schilderijen uit die tijd, met beperkt perspectief, wat ze uitstekend gelukt is. Helaas ziet de film er daardoor (en dat schijnt dus bewust te zijn) behoorlijk onrealistisch en in mijn ogen lichtelijk knullig uit. Dat er behoorlijke schaarste heerste wat materialen betreft zal uiteraard niet geholpen hebben.

Wat Spetie al zegt, het is behoorlijk theatraal en net als Ramon K had ik ook behoorlijk moeite de aandacht erbij te houden. Wel genoten van de maquette uit de opening en slot en de veldslag. Ik las dat ze de opnames daarvan op een bepaalde dag stil hebben moeten leggen omdat er opeens in de lucht boven hen een gevecht ontstond tussen de RAF en Duitse bommenwerpers op weg om Londen te bombarderen. Een prachtige anekdote natuurlijk, ik begrijp alleen niet hoe het kan, aangezien de veldslag opnames in Ierland gedaan lijken te zijn. Dat ligt niet echt tussen London en Duitsland in. Lijkt nogal een omweg.

Gelijk Branaghs versie uit 1989 er maar achteraan...

Gelijktijdig gemaakt met de invasie in Normandië, lees ik op Wikipedia. En natuurlijk, de overwinning van een klein Engels leger tegenover een grote overmacht is natuurlijk voor het toenmalige publiek een hart onder de riem. Alleen, deze boodschap voert mij iets teveel de boventoon. Olivier proclameert wel bijzonder veel heroïsme en doodsverachting zonder een zweem van ironie.

Wat ik wel mooi gedaan vond was het begin van de film, met hoe Shakespeare's Globe eruit gezien moet hebben, en hoe het moet zijn geweest om daar een toneelstuk te zien. De overgang naar de raamvertelling, dus in Normandië, was ook natuurlijk. En de geschilderde achtergronden vond ik eigenlijk wel mooi gevonden; zo bleef het nog een beetje een opvoering voor een doek terwijl er toch echt een veldslag te zien was.
Conclusie: mooi gedaan, maar wel wat teveel de nadruk op de boodschap voor het toenmalige publiek.