La Spiaggia (1954)

Uit op DVD in Italië. Helaas alleen Italiaanse ondertitels.

Bedankt voor de info weer . Jammer dat u zelf niet stemt. Hij is trouwens ook uit op DVD in Frankrijk, al lang zelfs, maar die heeft dan weer geen Italiaanse audio. Logisch die release gelet op de Franse inbreng van Carol als de bedreigde heldin.

Enfin, 1 van de 100 films da salvare, wordt door Italiaanse film buffs beschouwd als een klassieker en een soort aartsvader van de latere CAI/ boom satires, al speelt deze nog eerder in volle restauratie. Duidelijk geent op de Franse modellen/ zedensatires en dat is niet opmerkelijk : de fiere Belg Spaak schreef mee aan het scenario met als belangrijkste Italiaanse inbreng die van Sordi medewerker Sonego. Regie van degelijke vakman Lattuada, die het voor het eerst mocht proberen in ferraniacolor, een kleurenprocédé waarvan de ansichtkaartlook me doorgaans niet zo aanstaat.

Geent op de Franse modellen zei ik, bij dit verhaal over een braaf hoertje dat door de brave burgers wordt uitgekotst moet je natuurlijk aan boule de suif denken. Hoertje hier vertolkt door Carol in waarschijnlijk haar eerste "serieuze " rol als karakteractrice nog voor Lola Montes, helaas uitgerust met truttig fifties kapsel en- ondanks haar beroep- gehuld in zeer zedige padpakken, zelfs voor die tijd. Dan nog kreeg de film een 16 + rating mee ! Ongelofelijk, maar misschien eerder vanwege Moriconi de "existentialiste "die haar rebellie helaas ook demonstreert door...haar okselhaar te laten groeien. Koude douche. Niet veel fraaier overigens het krijtwitte, vadsige lichaam van niemand minder dan latere auteur Marco Ferreri in een bijrol- wel een speaking part- als een ventje dat poogt af te kicken van zijn nicotine verslaving met een meegereisde buddy. Hij was toen nog geen 30, geloof ik.

Het geheel speelt in het fictieve Pontorno aan de Ligurische kust, is in feite opgenomen op meerdere plaatsen in de omgeving. Dit fictieve badplaatsje groeit en bloeit onder hoede van een- men sprak er schande van- stoere communistische burgemeester : Raf Vallone. Die toont zich zeer gecharmeerd van de blonde heldin, die echter vooral bang is dat Vallone achter haar ware identiteit komt, wat een romance nogal bemoeilijkt.

Dit is echter vooral een CAI voorloper dankzij de- dik aangezette en karikaturale- schetsen van de overige badgasten : benepen, hypocriete kleinburgers die likken naar boven en schoppen naar beneden. Onder deze lieden treffen wij als opvallendste figuur de grote Mario Carotenuto aan, die een niet onbelangrijke rol zal spelen wanneer het "schandaal "losbarst.

Een schandaal dat even richting all out melodrama lijkt te gaan, maar zich net weet in te houden en tenslotte eindigt in een geforceerd feel good- soort van - slot. Enfin, u kunt het hierboven reeds lezen.

Prima film heeft Alberto Lattuada hier afgeleverd, waarmee hij messcherp de hypocrisie van de 'betere klassen' in het naoorlogse Italië aan de kaak stelt, die niets te maken willen hebben met een prostituee die haar leven weer op de rails probeert te krijgen. Het grootste deel van die dure dames en heren in die chique badplaats waren natuurlijk regelrechte fascisten, nog maar heel kort daarvoor. Maar het woord fascisme en oorlog wordt zorgvuldig vermeden. Italië was nog niet toe aan het evalueren van het oorlogsverleden. Daar zijn ze trouwens nooit aan toegekomen. Wel jammer dat die Italianen zo luidruchtig zijn en zoveel lullen. Kreeg er koppijn van. Er wordt uitstekend geacteerd. En mooie zuurtjeskleuren, daar hou ik wel van. En dat het niet altijd zo'n vriendelijk en joviaal volkje is weet ik uit eigen ervaring.