I Giorni Cantati (1979)

Paolo Pietrangeli - zoon van- was in zijn tijd een gekend auteur van politieke post 68 cinema, nu is hij totaal vergeten. Geen wonder, want zijn films- althans degenen die ik heb gezien- zijn nu nog slechts cultuurhistorische curiosa die een wie weet accuraat maar iig bizar tijdsbeeld van de seventies schetsen. Of liever: de seventies POV navelstaarderige, geestelijke masturbatie verslaafde linkse intellectuelen .

Dit is dan ook weer een film voor, door, van en met dit soort lieden, behorend tot een type dat nu ( hoop ik ) is uitgestorven. Protagonist is Marco, gespeeld door Pietrangeli zelf, een navelstaarderige geestelijke masturbatie verslaafde linkse intellectueel die er uitziet als minstens 45, maar in feite was Pietrangeli toen pas 34. U weet wel: brilletje, baardje, sandalen, kringloopwinkel outfit enz.

Zoals gezegd heeft de goede man een gigantische post 68 kater, hij is into folk maar de jeugd is into klassiek en hij wil het contact met deze hem zo dierbare bevolkingsgroep herstellen. Gelukkig blijken de nieuwe buren jongmensen studerend aan het conservatorium te zijn bij wie hij intrekt, zijn vrouw Melato niets vermoedend achterlatend.

De film begint met Marco die volslagen psychotisch een impromptu concert geeft in zijn eentje op de snelweg, maar hoopt dat dit concert zal worden beeindigd door een voortrazende truck. Wij hopen dit met hem, maar u zult tot het einde moeten wachten op de ontknoping in een film die dus bijna geheel een flashback is.

En onze vriend Benigni ? Die speelt een collega van Marco op de middelbare school waar ze beiden lesgeven, een pedante teutonomaan die probeert Melato te versieren. Grappig? Nee, natuurlijk niet.

De titel is behalve een voor de hand liggende woordspeling ook een eerbetoon aan i giorni contati van Petri, ook hier wordt de midlife crisis- mede- getriggerd door een sterfgeval.

Speelt en is grotendeels opgenomen in Perugia.

De afschuwelijke protestliedjes werden gecomponeerd door Pietrangeli en zijn companen van een ensemble die ook in de film zijn te zien.

Bij mijn weten nooit uitgebracht met anderstalige onderschriften.